தொடர் கட்டுரைகள்

தொடர் கட்டுரைகள் (67)

வெள்ளிக்கிழமை, 26 ஜனவரி 2018 11:42

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்!

Written by

நபிமொழிப் பாடம் - 8
அ. முஹம்மது கான் பாகவி

மாணவச் செல்வங்களே! நபிமொழித் தரவியல்குறித்து அறிந்தோம். இனி, நபிமொழிப் பாடங்கள்குறித்தும் அவற்றைக் கற்க வேண்டிய நுணுக்கங்கள்குறித்தும் அறிவோம்.
எதையும் தேர்வுக்காகவோ மதிப்பெண்களுக்காகவோ மட்டும் கற்காதீர்கள். அந்தந்தத் தத்துவங்களை நுகர்ந்து, சுவைத்து, மனம் லயித்து, மூளையில் செலுத்தி கற்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
அப்போது எதுவும் சுமையாக இருக்காது; சுகமாக இருக்கும். எரிச்சல் வராது; துணிச்சல் தரும். பாரமாகத் தெரியாது; கிடைப்பதற்கரிய வரமாகத் தெரியும்.
அதிலும் இறைவாக்கும் இறைத்தூதர் மொழியும் தேன்சுவை மிக்கது; திகட்டாதது. அள்ளஅள்ளக் குறையாதது; தீர்ந்துபோகாதது. அதை ஆய்வதில்தான் ஆயுளின் சூட்சுமமே உள்ளது. அதைப் படிப்பதில்தான் பிறவிப் பலனே உள்ளது.
அந்த நபிமொழிப் புத்தகம் உங்கள் கரங்களில். நீங்கள் கொடுத்துவைத்தவர்கள். தாள்களைப் புரட்டும்போதே லாவகமாகப் புரட்டுங்கள். அரபி மூலத்தை வாசிக்கும்போது இலக்கணப் பிழையின்றி வாசியுங்கள். மூலத்தின் பொருளைத் தடாலடியாகத் தீர்மானிக்காதீர்கள். அரபிமொழி தெரிவதால் மட்டும் ஹதீஸின் பொருளும் தெரிந்துவிடும் என எண்ணாதீர்கள். அது பிழையான எண்ணம்; பழிப்பான எண்ணமும்கூட.
காரணம் உண்டு. ஒரு சொல்லுக்கு அகராதியில் ஒரு பொருள் இருக்கும்; மக்கள் வழக்கில் இன்னொரு பொருள் இருக்கும்; நபிகளார் மூன்றாவதொரு பொருளில்கூட அச்சொல்லை ஆண்டிருக்கலாம்.
எடுத்துக்காட்டாக: ‘அல்ஹர்ஜ்’ (الهَرْج) எனும் சொல். இதற்கு அகராதியில் காணப்படும் பொருள்கள்: அதிகம், பலவீனமானது, விசாலமானது, வலுவானது, (கதவை) திறந்துபோடுவது, (குதிரை) விரைந்து ஓடுவது, குழப்பம், கைகலப்பு முதலானவை.
பொதுமக்கள் இச்சொல்லை, நகைச்சுவை, கேலி எனும் பொருளில் ஆள்வார்களாம்! ஒரு ஹதீஸில் நபி (ஸல்) அவர்கள் இறுதி நாளின் அடையாளங்களைப் பட்டியலிட்டபோது, “(பயனுள்ள) கல்வி கைப்பற்றப்படும்; அறியாமையும் குழப்பங்களும் வெளிப்படும்; ‘ஹர்ஜ்’ அதிகமாகிவிடும்” என்று கூறினார்கள்.

ilam o“அல்லாஹ்வின் தூதரே! ‘ஹர்ஜ்’ என்றால் என்ன?” என்று தோழர்கள் வினவ, கழுத்தை அறுப்பதைப் போன்று கையால் சைகை செய்து அசைத்துக்காட்டினார்களாம்! அதாவது “கொலை பெருகிவிடும்” என்று சுட்டிக்காட்டினார்கள். (புகாரீ-85)
அறிஞர்கள் சிலர், அபிசீனிய மொழியில் ‘ஹர்ஜ்’ என்பதற்கு ‘கொலை’ என்ற பொருள் உண்டு என்பர். ஆக, அரபி மொழியில் பிறந்து வளர்ந்தவர்களே இச்சொல்லுக்குப் பொருள் பிடிபடாமல், நபியவர்களிடமே வினா எழுப்பித் தெரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்றால், நாம் எம்மாத்திரம்?
கருவைக் கற்க!
ஹதீஸின் தனிச் சொற்களுக்குப் பொருள் அறிந்தபின், அதன் கருப்பொருள் என்ன என்பதை அறிவதே முதன்மையான இலக்காகும்; முக்கியப் பணியாகும். அனஸ் (ரலி) அறிவிக்கும் அழகானதொரு ஹதீஸைப் பாருங்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ‘அள்பா’ எனப்படும் ஒட்டகம் ஒன்று இருந்தது. பந்தயத்தில் எவரும் முந்த முடியாத (அளவுக்கு விரைவாக ஓடக்கூடிய)தாக அது இருந்தது. இந்நிலையில், கிராமவாசி ஒருவர் பயணிப்பதற்கும் சுமை ஏற்றுவதற்கும் ஏற்ற (ஆறு வயது) ஒட்டகம்மீது வந்தார். அது நபி (ஸல்) அவர்களின் ஒட்டகத்தை முந்திவிட்டது.
இது, முஸ்லிம்களுக்கு மனவேதனை அளித்தது. இதை அறிந்த நபி (ஸல்) அவர்கள், “உலகில் உயரத்திற்குப்போன எந்த ஒன்றையும் (ஒருநாள்) கீழே இறக்குவதுதான் அல்லாஹ்வின் நியதியாகும்” என்று கூறினார்கள். (புகாரீ-2872)
நபிகளாருக்கு ஓர் ஒட்டகம் இருந்தது; அதன் பெயர் அள்பா; ஒட்டகப் பந்தயத்தில் அதுதான் வெல்லும்; ஒரு கிராமவாசியின் ஒட்டகத்திடம் ஒருநாள் அது தோற்றுப்போனது… என்பதெல்லாம் துணைத் தகவல்கள். மையக் கருத்து என்னவென்றால், “உச்சத்தைத் தொட்டுவிட்ட ஒன்று, அல்லது ஒருவர், அடுத்த கட்டமாக கீழே இறங்குவார்; இது, இறை நியதி” என்பதுதான்.
இதற்குமேல் உயர ஸ்பேஸ் இல்லை என்பதாலோ, இதற்குமேலும் அவர் உயரப்போனால் பூமி தாங்காது என்பதாலோ சருகி விழுவதுதான் நியாயம். எனவே, மேலிடத்தில் இருப்பவர்கள் எப்போதும் கீழிறங்களாம்! உஷார்! இறங்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும். வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய தத்துவம் இது!

ilam vpநுணுக்கத்தை நுகர்க!
ஹதீஸ் நீண்டதாக இருக்கும். இறுதியில் ஓரிரு வார்த்தை இடம்பெறும். அதில் நுணுக்கமான ஒரு கருத்து இழையோடும். அது கோடி பெறும். அந்த நுணுக்கத்தை நுகர்வதுதான் ஹதீஸில் கெட்டிக்காரத்தனம்.
அற்புதமானதொரு ஹதீஸ்! நபி (ஸல்) அவர்களின் எழுத்தர்களில் ஒருவரான ஹன்ழலா அல்உசைதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் சொர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் பற்றி -அவற்றை நேரில் பார்ப்பதுபோல்- நினைவூட்டுவார்கள். ஆனால், மனைவி மக்களிடமும் தொழிலுக்கும் திரும்பிவிட்டால் அதிகமாக மறந்துவிடுகிறோம். இதனால் நான் நயவஞ்சனாகிவிட்டேனோ -என்று வருந்தி, நபிகளாரிடமே கேட்டேன்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: என்னிடமிருந்து எழுந்து செல்லும்போதுள்ள அதே (மன)நிலையில் எப்போதும் நீங்கள் இருந்தால், உங்கள் அமர்வுகளிலும் பாதைகளிலும் படுக்கைகளிலும் (வந்து) வானவர்கள் உங்களிடம் கை கொடுப்பார்கள். ஆனால், ஹன்ழலா! (இப்படிச்) சிலநேரம். (அப்படிச்) சிலநேரம்! (முஸ்லிம்-5305)
அதாவது மறுமை நினைவு கொஞ்ச நேரம்; வாழ்க்கை பற்றிய நினைவு கொஞ்ச நேரம். இதுதான் இயல்பானது. எனவே, நீர் கவலைப்பட வேண்டாம்!
இங்கு ஒரு பெரிய நபித்தோழர், தம்மை ‘நயவஞ்சகன்’ என அறற்றியது, அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம் இத்தகவலைப் பரிமாறிக்கொண்டது, இருவரும் வந்து நபியவர்களிடம் எடுத்துச்சொன்னது… எல்லாம் கிளைச் செய்திகள். இறுதியாகச் சொன்ன இரு வார்த்தைகள்தான் முத்தாய்ப்பு.
இஸ்லாத்தை பொறுத்தமட்டில் உலகம், உலகம் என்று இல்வாழ்விலும் இம்மை வாழ்விலும் மூழ்கிவிடக் கூடாது. அதற்காக, மறுமை, மறுமை என்று சொல்லி, இம்மையை அடியோடு புறக்கணிப்பதும் கூடாது. இரண்டுக்கும் இடையிலான பேலன்ஸைப் பேணி வாழ வேண்டும். இந்த நுணுக்கமான தத்துவம்தான் ஹதீஸின் ஹைலைட்.
நபிமொழியில் பல்கலை
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களுக்குப் பல கலைகளையும் கற்பித்தார்கள். இயல்பாக அப்பாடங்கள் அமைந்தன. இதற்கென இடம், காலம், நேரம்… என்றெல்லாம் அவர்கள் வகுத்துக்கொண்டிருக்கவில்லலை.
போகிறபோக்கில், நண்பர்களுடன் அமர்ந்திருக்கையில், பள்ளிவாசலில், வீட்டில், பயணத்தில், மேட்டில், காட்டில், வெயிலில், மழையில்… என எல்லா இடங்களிலும், எல்லாக் காலங்களிலும் அண்ணலாரின் வகுப்பு நடந்தது. ஒரே மாணவர் இருந்தாலும் (அபூஹுரைரா (ரலி) போல) போதித்தார்கள்.
இப்படி இறையியல், வழிபாடு, தனிமனித ஒழுக்கம், சமூக உறவு, குடும்ப உறவு, வணிகம், விவசாயம், மருத்துவம், தத்துவம், தொழில்… எனப் பிறப்பு முதல் இறப்புவரையிலான -ஏன் இறப்பிக்குப் பிந்திய- நிலைகளில்கூட மனிதன் சந்திக்கும் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு சொன்னார்கள்.
இதனாலேயே நபிமொழித் தொகுப்புகள் பல்வேறு தலைப்புகளில் பல அத்தியாயங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். ஒவ்வோர் அத்தியாயங்களும் பல்வேறு கிளைத் தலைப்புகளில் பல பாடங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும். ஒவ்வொரு பாடத்திலும் சில அல்லது பல ஹதீஸ்கள் வரிசை எண்ணோடு இடம்பெற்றிருக்கும்.
இந்த வகையில் பெரும்பாலான நபிமொழிக் கிரந்தங்களில் ஈமான், தூய்மை, தொழுகை, ஸகாத், ஹஜ், நோன்பு, வணிகம், வேளாண்மை, வழக்குகள், போர், திருக்குர்ஆன் விளக்கம், திருமணம், தலாக், குடும்பச் செலவுகள், உணவு, வேட்டை, பானம், நோய், மருத்துவம், ஆடை அணிகலன், நல்லொழுக்கம், துஆ (பிரார்த்தனை), தத்துவம், நேர்த்திக் கடன், பரிகாரம், பாகப் பிரிவினை, குற்றவியல் தண்டனைகள், குழப்பங்கள்… என்ற வரிசையில் அத்தியாயங்கள் அமைந்திருக்கும்.
ஆனால், பாடத்திட்டத்தில், எந்தவொரு நபிமொழித் தொகுப்பையும் முழுமையாகக் கற்பிப்பதற்கான ஏற்பாடு பெரும்பாலான கல்லூரிகளில் இல்லை. அல்லது அத்தியாயங்களின் தலைப்புகளைப் பிரித்து, சில தலைப்புகள் புகாரியில், சில தலைப்புகள் முஸ்லிமில், இன்னும் சில தலைப்புகள் இப்னுமாஜாவில் என அறுபெரும் நூல்களைத் தலைப்புவாரியாக வகுத்துக்கொண்டு கற்பிக்கலாம்! அதுவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
இதன்படி செய்தால், நபிமொழியில் உள்ள எல்லா இயல்களையும் மாணவர்கள் தொட்டதாகவும் இருக்கும்; அறுபெரும் ஹதீஸ் நூல்களின் தனித்தனியான போக்கும் நடையும் மாணவர்களுக்குப் பிடிபட்டதாகவும் இருக்கும்.
‘மிஷ்காத்துல் மஸாபீஹ்’ எனும் ஒரு பெரிய நபிமொழி தொகுப்பு இன்றைய பாடத்திட்டத்தில் நடைமுறையில் உள்ளது. அதில் முக்கியமான எல்லா நூல்களிலும் உள்ள நபிமொழிகள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆனால், ஒவ்வொரு நூலின் தனிப் போக்கையோ ஒவ்வொருவரும் அமைத்துள்ள பாடத் தலைப்புகள்மூலம் அவரவர்கள் நிலையாட்ட விரும்புகிற சட்டமியற்றும் வழிமுறையையோ மாணவர்கள் மிஷ்காத் வாயிலாக அறிந்துகொள்வது கடினம்.
அதுமட்டுமன்றி, நபிமொழிகளின் உண்மைத் தன்மை, நபிமொழி அறிவிப்பாளர்களின் நம்பகத்தன்மை பற்றியெல்லாம் அதில் பிரஸ்தாபிக்கப்பட வாய்ப்பு இருப்பதாகவும் தெரியவில்லை.
இமாம் புகாரீ (ரஹ்) அவர்கள், “நான் ஆதாரபூவர்மான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸ்களில் ஒரு லட்சம் ஹதீஸ்களை மனனம் செய்தேன்; ஆதாரபூர்வமற்ற (ஸஹீஹ் அல்லாத) இரண்டு லட்சம் நபிமொழிகளையும் மனனம் செய்தேன்” என்று கூறுவார்கள்.
ஆனால், தமது நூலில் 7563 ஹதீஸ்களை மட்டுமே இடம்பெறச் செய்துள்ளார்கள். அதிலும் திரும்பத் திரும்ப வரும் எண்ணிக்கையை நீக்கிவிட்டால், நான்காயிரம் ஹதீஸ்கள் மட்டுமே மிஞ்சும்.
ஒரே ஹதீஸை, பல்வேறு தலைப்புகளின்கீழ் இடம்பெறச்செய்து, வெவ்வேறு சட்டங்களை அதிலிருந்து கண்டறிதவற்காகவே ‘திரும்பக் கூறல்’ ஸஹீஹுல் புகாரியில் நடக்கிறது. இதையெல்லாம் புகாரியை நேரடியாகக் கற்றால் மட்டுமே இனங்காண முடியும்.
அறிவியல் நோக்கில் ஹதீஸ்
முன்பே குறிப்பிட்டதைப் போன்று, நபிமொழிகளில் ஏராளமான இயல்கள் மறைந்துள்ளன. இவற்றையெல்லாம் இலைமறை காயாகவேனும் மாணவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டுவது காலத்தின் கட்டாயமல்லவா?
பல் துலக்கல் (மிஸ்வாக்), அங்கத் தூய்மை (உளூ), தொழுகையின் நிலைகள், மாதவிடாய், மகப்பேறு, உணவு முறைகள், தடை செய்யப்பட்ட உணவுகள், சுகாதாரம், சுற்றுச்சூழல் மாசுபடாமை, புவி வெப்பம், இயற்கைச் சீற்றங்கள், நோய்நொடிகள், அவற்றுக்கான மருந்துகள், நோன்பில் உள்ள ஆரோக்கியம், ‘கத்னா’வில் உள்ள சுகாதாரம், சிறுநீர் கழித்தபின் சுத்தம்… என ஏராளமான நபிவழிகளில் அறிவியல் உண்டு.
மாணவக் கண்மணிகளே! எதையும் ஆய்வுக் கண்ணோட்டத்தோடு அணுகும் பழக்கத்தை நீங்கள்தான் உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டும். திருக்குர்ஆன் வசனமோ, நபிமொழியோ, ஷரீஅத் சட்டமோ எதுவானாலும் ஏன், எதற்கு, எப்படி… என அலசி ஆராய்கின்ற பார்வை உங்களுக்கு வந்தாக வேண்டும்! அப்போதுதான், தலைசிறந்த, விஷய ஞானமுள்ள நல்லறிஞராக நீங்கள் மிளிர முடியும்!

(சந்திப்போம்)

வெள்ளிக்கிழமை, 26 ஜனவரி 2018 10:34

முதல் தலை முறை மனிதர்கள்-10

Written by

சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் அமீர் ஹம்ஸா
- சேயன் இப்ராகிம்
“நான் சந்தித்த மிகப் பெரிய மனிதர்களில் அமீர் ஹம்ஸாவும் ஒருவர். தியாகிகளை இப்போதெல்லாம் சந்திப்பது அரிது. தனக்கு என்ன கிடைக்கும் என்பதுதான் பொது வாழ்வில், அரசியலில் இருப்பவர்களிடம் இன்று இருக்கிறது. இந்திய தேசிய இராணுவத்திற்காக தனது சொத்து முழுவதையும் கொடுத்தவர் அமீர் ஹம்ஸா. பர்மாவிலிருந்து இங்கு வந்தவர். ஆனால் அது குறித்து அவர் கொஞ்சமும் கவலைப்படவில்லை. இன்று வரைக்கும் அவர் வறுமையில் தான் உள்ளார். அந்தச் சொத்து இன்று இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்பதைக் குறித்து நினைத்துக் கூட பார்க்காத மனிதர் அவர். அவரது சிந்தனை, கவலை முழுவதும் இந்த தேசத்தைக் குறித்துத்தான். ஆனால் அவருக்கான அங்கீகாரத்தை யாரும் வழங்கவில்லை. அவருக்கான சில சாதாரண விஷயங்களைக் கூட அரசு செய்து தரவில்லை என்பது மிகமிக வருத்தத்திற்குரிய விஷயம். எனினும் யாரைப் பற்றியும், அரசைப் பற்றியும் அவர் குறை கூறிக் பேச மாட்டார்”.
சென்ற ஆண்டு மரணமுற்ற சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் அமீர் ஹம்ஸாவைப் பற்றிதான் துக்ளக் வார இதழின் ஆசிரியராகவும், முன்னணி அரசியல் விமர்சகராகவுமிருந்த “சோ” இராமசாமி இவ்வாறு குறிப்பிடுகின்றார்.
காங்கிரஸ் தலைவர்களில் ஒருவராக இருந்த நேதாஜி சுபாஸ் சந்திர போஸ் காங்கிரஸ் கட்சியின் சாத்வீகப் போராட்டங்களில் நம்பிக்கையிழந்து ஆயுதம் தாங்கிப் போரிடுவதன் மூலமே ஆங்கிலேய ஆட்சியை அகற்ற முடியும் என நம்பினார். இவரது கருத்தை காந்;தி, நேரு உள்ளிட்ட காங்கிரஸ் தலைவர்கள் ஏற்காத காரணத்தால் அக்கட்சியிலிருந்து விலகினார். பின்னர் ஆங்கிலேய அரசை எதிர்த்துப் போராடுவதற்காக இந்திய தேசிய இராணுவம் (ஐNயு) என்ற படை ஒன்றை ஏற்படுத்தினார். இந்தப் படையில் பல முன்னாள் இந்திய இராணுவ வீரர்களும், நேதாஜியின் கொள்கையில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களும் இணைந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், அமெரிக்கா உள்ளிட்ட நேச நாடுகளுக்கு எதிர் அணியில் இருந்து போரிட்ட ஜெர்மனி, இத்தாலி, ஜப்பான் ஆகிய அச்சு நாடுகளின் கூட்டணிக்கு ஆதரவாக நேதாஜியின் இந்திய தேசிய இராணுவப்படை செயல்பட்டது. போரில் நேச நாடுகளைத் தோற்கடிப்பதன் மூலம் இந்தியாவிற்கு விடுதலை கிடைக்கும் என அவர் திடமாக நம்பினார். நேதாஜியின் இந்திய தேசிய இராணுவம் பர்மாவின் தலைநகரான ரங்கூனில்தான் செயல்பட்டு வந்தது அப்போது இராணுவம் பர்மாவில் ஏராளமான தமிழர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். இவர்கள் பெரும் வணிகர்களாகவும், நிலச் சுவான்தார்களாகவும் இருந்தனர். இவர்களில் பலர் நேதாஜி நடத்திய போராட்டங்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்தனர். நிதி உதவி அளித்தனர். நேதாஜியின் இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் முஸ்லிம்களும் இணைந்து அவரது தலைமையின் கீழ் செயல்பட்டனர். இவர்களின் தியாகம் மகத்தானது.
1945-ஆம் ஆண்டு இந்திய தேசிய இராணுவம் இந்தியாவின் வடகிழக்குப் பகுதியிலுள்ள இம்பாலை முற்றுகையிட்டபோது, இரண்டாம் படைப்பிரிவின் தளபதியாக மேஜர் ஜெனரல் நவாஸ்கான் இருந்தார். இப் படைப் பிரிவுதான் இம்பாலை கைப்பற்றியது. இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் மேஜர் ஜெனரல்களாகவும், லெப்டினன்ட்களாகவும், ஹவில்தார்களாகவும், சிப்பாய்களாகவும் நூற்றுக்கணக்கான முஸ்லிம்கள் இருந்தனர். இந்த இராணுவப்படையில் இணைந்து போரிட்டு உயிர் நீத்த முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை 156 ஆகும். ஆயிரக்கணக்கானோர் காயமுற்றனர். பல ஆயிரக்கணக்கானோர் ஆங்கிலேயப் படையால் கைது செய்யப்பட்டு, சிறைகளில் வாடினர். (விரிவான தகவல்களைத் தெரிந்து கொள்ள வி.என்.சாமி எழுதிய “விடுதலைப் போரில் முஸ்லிம்கள்” என்ற நூலைப் பார்க்கவும்).
நேதாஜி பர்மாவில் இருந்த போது அவருக்குப் அனைத்து வகையிலும் உதவி அளித்து உற்ற துணையாக இருந்தவர்தான் அமீர் ஹம்ஸா அவர்கள். அவரைப் பற்றிதான் இந்த இதழில் பார்க்கவிருக்கிறோம்.
பிறப்பு - கல்வி :-
அமீர் ஹம்ஸா இராமநாதபுரம் மாவட்டம் அபிராமத்திற்கு அருகிலுள்ள மேலக் கொடும்பலூர் என்ற சிற்றூரில் 1917-ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். இவரது தந்தையார் பெயர் முகையதீன் இராவுத்தர். இவர் பர்மாவின் தலைநகரான ரங்கூனில் தங்க நகை வியாபாரம் செய்து வந்தார். இவரது இரண்டாவது புதல்வர்தான் அமீர் ஹம்ஸா. சொந்த ஊரிலிலேயே ஒன்பதாம் வகுப்பு வரை படித்த அமீர்ஹம்ஸா, அதற்குப் பிறகு படிப்பைத் தொடராமல் ரங்கூனுக்குச் சென்று தனது தந்தையார் நடத்தி வந்த நகைக் கடையில் சேர்ந்தார். அப்போது நேதாஜி சுபாஸ் சந்திரபோஸின் இந்திய தேசிய இராணுவம் ரங்கூனில் செயல்பட்டு வந்தது. ரேஸ் பிகாரி போஸ் என்ற வங்காளத் தலைவர் ரங்கூனில் “இந்திய விடுதலைக் கழகம்” என்ற அமைப்பைத் தொடங்கி இளைஞர்களிடையே போராட்ட உணர்வைத் தூண்டினார். (ரேஸ் பிகாரி போஸ் இந்த அமைப்பை தாய்லாந்து, இந்தோனேஷியா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளிலும் தொடங்கினார். இந்த அமைப்புகளின் பிரச்சாரத்தால் இளைஞரான அமீர் ஹம்ஸா ஈர்க்கப்பட்டார். நேதாஜி எழுதியிருந்த “இளைஞன் கனவு”, “புது வழி” ஆகிய நூல்களில் படித்த இவர், அவரின் கருத்துக்களால் கவரப்பட்டு விடுதலை உணர்வு பெற்றார்.
இந்திய தேசிய இராணுவம்-;
02.07.1943-ல் நேதாஜி சிங்கப்பூருக்கு வருகை தந்து அங்கு நடைபெற்ற ஒரு விழாவில் இந்திய தேசிய இராணுவத்தின் தளபதியாகப் பொறுப்பேற்றார். 02.10.1943-ல் சிங்கப்பூரில் சுதந்திர இந்திய அரசு ஒன்றையும் நிறுவினார். அதே ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்தில் இந்திய தேசிய இராணுவத்தின் தலைமையகம் சிங்கப்பூரிலிருந்து ரங்கூனுக்கு மாற்றப்பட்டது.
07.01.1944 அன்று ரங்கூன் வந்த நேதாஜிக்கு அங்கிருந்த இந்தியர்களும், தமிழர்களும் சிறப்பான வரவேற்பை அளித்தனர். இந்த நிகழ்ச்சியில் அமீர் ஹம்ஸாவும் கலந்து கொண்டார். போர் நிதி திரட்டுவதற்காக கூட்டத்தில் நேதாஜிக்கு அணிவிக்கப்பட்ட மாலைகள் ஏலம் விடப்பட்டன. முதல் மாலையை பசீர் என்ற பஞ்சாபி முஸ்லிம் ஐந்து லட்சம் ரூபாய்க்கு ஏலம் எடுத்தார். இரண்டாவது மாலையை அமீர் ஹம்ஸா மூன்று லட்சம் ரூபாய்க்கு ஏலம் எடுத்தார். இளைஞரான அமீர் ஹம்ஸா மாலையை மூன்று லட்சம் ரூபாய்க்கு ஏலம் எடுத்தது அறிந்து வியப்புற்ற நேதாஜி அவரது தந்தையை (முகையதீன் இராவுத்தர்) ஆள் மூலம் அழைத்து வரச்செய்து “உங்கள் மகன் எனக்கு அணிவிக்கப்பட்ட மாலையை மூன்று லட்சம் ரூபாய்க்கு ஏலம் எடுத்துள்ளார். இதற்கு நீங்கள் சம்மதம் தெரிவிக்கிறீர்களா? என்று கேட்டார். அதற்கு அவர் “எனது மகன் உங்களைக் காணத் துடித்துக் கொண்டிருந்தான்” என்று பட்டும்படாமலும் பதில் சொன்னார். தனது மகன் நேதாஜியின் பின்னால் நிரந்தரமாகப் போய் விடுவானோ என அஞ்சிய முகையதீன் இராவுத்தர் வீடு திரும்பியதும் அவரை வீட்டின் ஒரு அறைக்குள் தள்ளி வெளியே வரவிடாமல் பூட்டி விட்டார். இந்த விஷயத்தை அல்லாமா கரீம் கனி மூலம் கேள்வியுற்ற நேதாஜி, இரண்டு வீரர்களை அமீர் ஹம்ஸாவின் வீட்டிற்கு அனுப்பி அவரையும், அவரது தந்தையாரையும் அழைத்து வரச் செய்தார். நேதாஜி முகையதீன் இராவுத்தரிடம் “ஏன் உங்களது மகனை வீட்டிலிலேயே பூட்டி வைத்துள்ளீர்கள்?” என்று வினவ, அதற்கு அவர் “வியாபாரத்தைப் பார்த்துக் கொள்ள எனக்கு எனது மகன் வேண்டும்” என்று பதிலளித்தார். அதற்கு நேதாஜி “உங்களது வியாபாரத்தை விட நாடு பெரியது. நான் ஐ.சி.எஸ்.படித்தவன். என்னால் ஆயிரக்கணக்கில் சம்பாதிக்க முடியும். ஆனால் நான் அதனை விட்டு விட்டு;த்தான் நாட்டுப் பணியாற்ற வந்து விட்டேன். உங்களது மகனையும் நாட்டு பணியாற்றிட அனுமதியுங்கள்” என்று கூறினார். நேதாஜியின் அறிவுரையைக்கேட்டு மனம் மாறிய முகையதீன் இராவுத்தர் தனது மகன் ஏலம் எடுத்த தொகையில் முதல் தவணையாக இரண்டு லட்சம் ரூபாயை நேதாஜியிடம் வழங்கினார். அமீர் ஹம்ஸாவையும் இந்திய தேசிய இராணுவத்தில் இணைந்து செயல்பட அனுமதி வழங்கினார்.
இதன் பின்னர் அமீர் ஹம்ஸா சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தீவரமாக ஈடுபட்டார். இந்திய தேசிய இராணுவத்தை நிர்வகிக்க நேதாஜி நிதிக்குழு, பிரச்சாரக் குழு என்ற இரு குழுக்களை அமைத்தார். பதினோரு உறுப்பினர்களைக் கொண்ட நிதிக்குழுவில் ஒரு உறுப்பினராகவும், பிரச்சாரக்குழுவின் தலைவராகவும் அமீர் ஹம்ஸா நியமிக்கப்பட்டார். அப்போது அவருக்கு வயது 26 தான்.
சிங்கப்பூரில் செயல்பட்டு வந்த இந்திய தேசிய அரசையும், இந்திய தேசிய இராணுவத்தையும் நிர்வகிக்க பெரும் நிதி தேவைப்பட்டது. எனவே நேதாஜி நிதி திரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டார். ஹபீப் என்ற முஸ்லிம் வணிகர் ரூபாய் ஒரு கோடி மதிப்புள்ள தங்க நகைகளையும், தங்க கட்டிகளையும் வழங்கினார். (அப்போது 1 பவுன் தங்கத்தின் விலை இருபது ரூபாய் தான்). மேலும் பலர் இலட்சக்கணக்கில் பணமும், நகைகளும் நிதியாக வழங்கினர். அமீர் ஹம்ஸாவும், அவரது தந்தையும் தலா இரண்டு லட்சம் ரூபாய் நிதி வழங்கினர்.
நேதாஜியின் 47வது பிறந்த நாளை போர் நிதி திரட்டும் நாளாக இரங்கூன் வாழ் இந்தியர்கள் கொண்டாடினர். அந்த நாளில் அவரது எடைக்கு எடை தங்கம் கொடுப்பதென முடிவு செய்து, அமீர் ஹம்ஸாவும் அவரது தோழர்களும் நிதி திரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டனர்.
அன்று காலையில் அமீர் ஹம்ஸா தனது தந்தையுடன் சென்று நேதாஜிக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துக் கூறினார் தனது கையில் அணிந்திருந்த அரை லட்சம் பெறுமானமுள்ள வைர மோதிரத்தை அமிர்ஹம்ஸா நேதாஜியிடம் போர் நிதிக்கு வழங்கினார். அவரது தந்தையார் ஒரு லட்சம் ரூபாய் கொடுத்தார். அப்போது நேதாஜி அவருக்கு இரண்டு சட்டைகள் கொடுத்தார் அவற்றை தனது வாழ்வின் இறுதி நாட்கள் வரை பாதுகாத்து வைத்திருந்தார்
இரண்டாம் உலக்போரின் போது ஹிட்லரின் ஆசியக் கூட்டாளியான ஜப்பானுடன் இனைந்து நேதாஜி தலைமையிலான இந்திய தேசிய இரானுவம் ஆங்கிலேயர்களை எதிர்த்து போரிட்டது. எனினும் ஜப்பானி ஹிரோஷிமா நாகசாகி ஆகிய நகரங்களில் அமெரிக்கா அணு குண்டு வீசியதைத்தொடர்ந்து அந்நாடு சரணடைந்தது. எனினும் பர்மாவில் தொடர்ந்து போரிட்டுக்கொண்டிருந்த இந்திய தேசிய இராணுவ வீரர்கள் மீது ஆங்கிலேயப்படையினர் குண்டுகளை வீசித்தாக்கினர். இதில் 34000 இந்திய தேசிய இராணுவ வீரர்கள் இறந்தனர்.
ஹிட்லரின் தலைமையிலான அச்சு நாடுகளின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகுஇ நேதாஜியின் கனவு தகர்ந்தது. 1945 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட்டில் அவர் ஜப்பானுக்குப் புறப்பட்டுச்சென்றார். சென்ற வழியில்தான் தைவானி லுள்ள “தைகோடே” என்ற விமான நிலையத்தில் அவர் சென்ற விமானம் விபத்துக்குள்ளாகி அதில் அவர் மரணமடைந்தார். பின்னர் இந்திய தேசிய இராணுவ வீரர்கள் ஆங்கிலேயப் படையிடம் சரணடைந்தனர்.amee
பின்னர்இ ஆங்கிலேயப் படையினர் நேதாஜியின் ஆதரவாளர்கள் மீது பெரும் தாக்குதல்கள் நடத்தினர். 26.04.1945ல் ஆங்கிலர்hடையினர் அமீர் ஹம்ஸாவின் நகைக்கடைக்குள் புகுந்து அங்கிருந்த நகைகளையும்இ லட்சக்கணக்கான ரூபாய் பணத்தையும் கொள்ளையடித்துச் சென்றனர் (கொள்ளையடித்த நகைகளையும் பணத்தையும் ஏழூ மூட்டைகளில் கொண்டு சென்றார்களாம்) அவரையும் கைது செய்து சிறையில் அடைத்துச் சித்திரவதை செய்தனர். பின்னர் அவரை கப்பல் மூலம் சென்னைக்கு கொண்டு வந்தனர்.
அமீர் ஹம்ஸா உள்ளிட்ட 32 இந்திய தேசிய இராணுவ வீரர்கள் மீது தேசத்துரோக வழக்குத் தொடுக்கப்பட்டது. இராணுவ நீதிமன்றம் விசாரனை நடத்தி அவர்கள் அனைவருக்கும் தூக்குத் தண்டனை விதித்தது. இதனை எதிர்த்து நாடெங்கும் மக்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். தூக்குத்தண்டனையை ரத்து செய்யக்கோரி காங்கிரஸ் மற்றும் முஸ்லீம் லீக் தலைவர்கள் ஆங்கில அரசை வலியுறுத்தினர் இறுதியில் அரசு பணிந்தது. அனைவரையும் விடுதலை செய்தது. விடுதலையான பின்னர்இ அமீர்ஹம்ஸா காந்தியின் சபர்மதி ஆசிரமத்தில் ஒரு வாரம் தங்கியிருந்துவிட்டு தனது சொந்த ஊருக்குத்திரும்பினார்
இந்தியாவில்:-
ஊர் திரும்பிய ஹம்ஸா பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவருடன் சேர்ந்து சுதந்திர போராட்டத்தில் ஈடுபட்டார். தேவர்தான் அமீர்ஹம்ஸாவை தமிழகமெங்கும் அறிமுகப்படுத்தினார். இருவரின் குடும்பங்களுக்கிடையே நெருங்கிய நட்புறவு ஏற்பட்டதுஇ தனது சொந்த ஊரான மேலக் கொடும்பலூரில் தனது தந்தையாருடன் சேர்ந்து பல மக்கள் நலப்பணிகளில் ஈடுபட்டார். சொந்த செலவில் அங்கு ஒரு கண்மாய் வெட்டிக்கொடுத்தார். அது பாசனத்திற்கும் கால்நடைகளுக்கும் நன்கு பயன்பட்டு வந்தது. இன்றைக்கும் அந்தக் கண்மாய் அவரது தந்தையாரின் பெயராலேயே அழைக்கப்பட்டு வருகிறது.
1947 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 15ம் நாளன்று நாடு சுதந்திரம் பெற்றபோதுஇ பாகிஸ்தான் என்ற தனி நாடு பிரிக்கப்பட்ட காரணத்தால் நாட்டின் பல பகுதிகளில் வகுப்புக் கலவரங்கள் தோன்றின. அப்போது ஹம்ஸாவின் சொந்த ஊரிலும் கலவரம் வெடித்தது. கலவரத்தைத் தடுத்திடும் முயற்சியில் ஹம்ஸாவும்இ அவரது தந்தையாரும் ஈடுபட்டிருந்த போது ஒருவன் அவரது தந்தையைக் கத்தியால் குத்தினான். இத்தாக்குதலில் அவர் இறந்துபோனார். ஒரு சுதந்திரப்போராட்ட வீரரின் குடும்பத்திற்கே இந்த நிலை ஏற்பட்டது வருந்தத்தக்கது.
திருமணம் ஆகிக் குழந்தைகள் பிறந்ததும் ஹம்ஸா பிழைப்புத்தேடி சென்னை வந்தார். ஏதாவது தொழில் புரிவோமே என்று கருதி அவர் பெட்ரோல் பங்கு தொடங்க உரிமம் வேண்டி விண்ணப்பித்தபோதுஇ அதிகாரிகள் நாற்பது லட்சம் போய் லஞ்சம் கேட்டனர். தான் ஒரு சதந்திர போராட்டவீரா.; எனவே அந்த அடிப்படையில் தனக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து உரிமம் வழங்க வேண்டுமென அவர் கோரிய போதுஇ “அப்படியானால் போய் இருபது லட்சம்; தாருங்கள”; என்று அதிகாரிகள் கேட்டார்களாம். பல ஆண்டுகள் போராடிச் சுதந்திரம் பெற்றதன் பலன் இதுதானா என மனம் நொந்து போன ஹம்ஸா சென்னை பாரி முனையில் நடைபாதையில் கடை ஒன்றை வைத்து வியாபாரம் செய்து வரலானார் இதில் கிடைத்த குறைந்த வருமானத்தைக் கொண்டே தனது வாழ்க்கையை ஓட்டினார். ஒரு சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் என இவர் ஒரு போதும் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டதில்லை. யாராவது கேட்டால் தான் ஒரு பர்மா அகதி என்றே கூறுவார். தியாகி என்று கூறிக்கொன்டு யாரிடமும் உதவி வேண்டி இவர் சென்றதில்லை.
1973 ஆம் ஆண்டு அப்போதைய முதல்வர் கலைஞர் கருணாநிதி இவருக்கு கேடயம் வழங்கிக் கௌரவித்தார். “வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின்;” பொன் விழாவின் போது முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா இவருக்கு பொன்னாடை போர்த்திக் கௌரவித்தார். துக்ளக் ஆசிரியர் சோவும் இவர்பால் அன்பு பாராட்டினார். துக்ளக் ஆண்டு விழாவின் போது சோ இவரை வரவழைத்துப் பாராட்டுரை வழங்கினார்.
சென்னை பாரிமுனையில் நேதாஜிக்கு சிலை வைக்க வேண்டுமென மத்திய மாநில அரசுகளுக்கு தொடர்ந்த கோரிக்கை விடுத்து வந்தார். எனினும் இவரது கோரிக்கையை நிறைவேற்ற இரு அரசுகளும் முன்வரவில்லை. எனவே நேதாஜியின் நூற்றாண்டு விழாக் கொண்டாட்டத்தின் போது (1997ல்) அவரே மக்களிடம் நிதி திரட்டி பாரிமுனையில் தனது குருவுக்கு சிலை வைத்தார்.

குடும்பம்:-
அமீர்ஹம்ஸாவின் சகோதரர் குலாம் ஆரிபும் இந்திய தேசிய இராணுவ படையில் சேர்ந்து பணியாற்றியவர். ஹம்ஸா தனது வாழ்வின் இறுதிநாட்களில் தனது இரண்டாவது மகள் பல்கீஸ் சுலைகா பராமரிப்பில் சென்னை ஏழு கிணறு வீராசாமி தெருவிலிருந்து ஒரு வாடகை வீட்டில் வாழ்ந்து வந்தார். 2015ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் அவர் கீழே தவறி விழுந்ததால் எலும்பு முறிவு ஏற்பட்டது. அதற்கு அறுவை சிகிச்சை செய்து குணமடைந்தார். எனினும் 03.01.2016 அன்று தனது 99 வது வயதில் மாரடைப்பு காரணமாக மரணமுற்றார். அவரது ஜனாசா ராயப்பேட்டை பள்ளிவாசலில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.

முடிவுரை:-
பர்மாவின் தலைநகரான ரங்கூனில் தங்க நகை வியாபாரியாக செல்வச்செழிப்புடன் தனது இளமைக்காலத்தைக் கழித்த அமீர்ஹம்ஸா தனது வாழ்நாளின் இறுதி ஆண்டுகளில் வறுமை நிலையில் வாடகை வீட்டில் இருந்தே மரணமுற்றது நமது நெஞ்சங்களில் துயரத்தை வரவழைக்கிறது. அவரைப்போன்ற சுதந்திரப்போராட்ட தியாகிகளை இந்திய சமூகம் உரிய முறையில் கொண்டாடவில்லை. அவரது இறப்புச் செய்தியைக் கூட நாளிதழ்கள் எங்கோ ஒரு மூலையில் பிரசுரம் செய்திருந்தன.
“முஸ்லிம்கள் எல்லா வகையிலும் நேதாஜிக்கு உறுதுணையாக இருந்தார்கள். இது நாம் பெருமைப்படவேண்டிய செய்தி” என ஒரு பேட்டியில் அவர் கூறியிருக்கிறார். நேதாஜியும் முஸ்லிம்களின் பங்களிப்பை நன்றியுடன் நினைவு கூர்ந்துள்ளார். 1944 ஆம் ஆண்டு ரங்கூனில் நடைபெற்ற மீலாது விழாவில் கலந்து கொண்ட அவர் “முஸ்லிம்களுக்கு நன்றிசெலுத்த நான் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். அது மட்டுமல்ல நபிகள் நாயகம்(ஸல்) அவர்கள் சமயங்களைக் கடந்து மனித சமுதாயத்திற்;குப் பொதுவானவர்” என்று கூறினார்.
“நேதாஜி இருந்திருந்தால் இந்தியா-பாகிஸ்தான் பிரிவினை ஏற்பட்டிருக்காது” என்பது அவரது திடமான கருத்தாகும். “உங்கள் தலைமையில் நாடு விடுதலை பெற்றால் நான் பிரிவினை கேட்க மாட்டேன”; என ஜின்னா சாகிப் நேதாஜிக்கு கடிதம் எழுதியிருந்தாh.; இந்தக் கடிதம் ரங்கூனை விட்டு நேதாஜி கிளம்பிச்சென்ற போது இவரது கைக்குக் கிடைத்தது. அந்த கடிதத்தை தனது நகைக் கடையில் வைத்திருந்தார். ஆனால் 26.04.1945 அன்று இவரது கடையை ஆங்கிலேய இராணுவத்தினர் கொள்ளையடித்த போது அந்தக்கடிதம் உள்ளிட்ட பல முக்கிய ஆவணங்களையும் எடுத்துச் சென்று விட்டதாக ஒரு பேட்டியில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

அவரது குடும்பம் : அவரது துணைவியார் பெயர் மரியம் ஆயிஷா, அமீர் ஹம்ச மரியம் ஆயிஷா தம்பதியினருக்கு முகம்மது மைதின், ஷாஹுல் ஹமீது என்ற இரு மகன்களும், ஃபரீதா பேகம், சுலைகா சபுர் நிசா, பாப்பா ஆகிய மகள்களும் இருக்கின்றனர். அனைவரும் தற்போது சென்னையில் பல்வேறு பகுதிகளில் குடியிருந்து வருகின்றனர். மனைவி மரியம் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மரனம் அடைந்து விட்டார்.
அமீர் ஹம்சாவின் சகோதரர்கள் குலாம் ஆரிஃபு, இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் பணியாற்றியவர், அவருடைய வாரிசுகள் தற்போது சென்னையில் வசித்து வருகின்றனர்.
மற்றொருவர் இஸ்மாயில்.
நாட்டின் சுதந்திரத்திற்காக அமீர்ஹம்ஸா ஆற்றிய பணிகள் ஒப்புயர்வற்றவை. இவர் போன்ற தியாகிகளை உரிய முறையில் கௌரவிக்க வேண்டியது ஒவ்வொரு இந்தியரின் கடமையாகும். இத்தகைய ஒரு தியாக சீலர் தமிழ் முஸ்லிம் சமூகத்திலிருந்து தோன்றினார் என்பதும் பெருமைப் பட வேண்டிய செய்தியாகும்.
துணை நின்ற நூல்கள்;:-
1. இந்திய விடுதலைப்போரில் தமிழ் முஸ்லிம்கள்-புதிய செய்திகள்- அ.மா.சாமி
2. விடுதலைப்போரில் முஸ்லிம்கள்-வி.என்.சாமி
3. இணைய தளச் செய்திகள்.

கட்டுரையாளருடன் தொடர்புகொள்ள
கைபேசி எண்-9976735561

வெள்ளிக்கிழமை, 26 ஜனவரி 2018 09:48

உள்ளங்களை வெல்வோம்… 3

Written by

உணர்வுகளுக்கு காது கொடுங்கள்!
மனித மனங்களில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி அவர்களின் பிரியத்தை அடைவதற்கான வழிகள் குறித்து இத்தொடரில் பார்த்து வருகிறோம். அவற்றில் மூன்றாவது, பிறரிடம் பேசும் போது அவர்கள் பேசுவதை காது தாழ்த்தியும், கவனத்துடனும் கேட்பது அத்துடன் அவர்கள் பேசும் செய்தியை இடையில் துண்டித்து விடாமல் அவர்களை முழுமையாக பேச விட வேண்டும்.
நாம் ஒருவரின் உரையாடலில் கவனம் செலுத்துகிறோம் என்றால் அவருடைய பேச்சுக்கு தகுந்தவாறு தேவையான இடங்களில் ஆம் என்றோ இல்லை என்றோ கூற வேண்டும். அல்லது ம்.. ம்.. ம்.. என்று அவரது பேச்சுடன் தொடர்பில் இருக்க வேண்டும்.
அத்துடன் அவர் சொல்லும் செய்திகளுக்கு ஏற்ப நமது முகபாவனையும் மாறிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
இவ்வாறு நடந்து கொள்வதன் மூலம் நம்மிடம் பேசுபவர் நாம் அவருடைய பேச்சுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதாகவும் நாம் அவரை மதிப்பாகவும் அவர் உணர்வார்.
அவரது இதயத்தின் வார்த்தைகளுக்கு காது கொடுத்ததன் காரணமாக அவர் நம்மை நேசிக்கவும் ஆரம்பிப்பார். தனக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர் மீது பற்றும் பாசமும் கொள்வது மனித இயல்பு. நாம் முக்கியத்துவம் பெற வேண்டுமென்றால் முக்கியத்துவம் கொடுப்பவராக வேண்டும்.
ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவருடைய கருத்துக்களும் உணர்வுகளும் முக்கியமானவை. அந்த முக்கியமானவற்றை அவர்கள் வெளிப்படுத்தும் போது நாம் அதில் ஈடுபாடு காட்டாவிட்டால் அவர்கள் நம்மிடமிருந்து விலகிச் செல்லும் வாய்ப்பாக அது அமைந்து விடும்.
ஒருவர் பேசுவதை கவனமே இல்லாமல் கேட்டுக் கொண்ருப்பது ஒரு தவறான அணுகுமுறை.
அதேபோல் ஒருவர் பேசும்போது அவர் சொல்ல வருவதை முழுமையாகச் சொல்ல விடாமல் இடைமறித்துப் பேசுவது ஒரு கெட்ட பழக்கம்.
அடுத்தவர் பேச்சுக்கு தகுந்த மதிப்பளிக்கத் தெரியாததுதான் இந்த விரும்பத்தகாத நடைமுறைக்குக் காரணம்.
நாம் ஒருவரிடல் பேசும்போது நாம் சொல்லப் போவதை சொல்ல விடாமல் துண்டித்துப் பேசுபவரை நாம் விரும்புவதில்லை. இப்படித்தான் நம் விசயத்தில் மற்றவர்களின் நிலையும்!

பேசி முடித்து விட்டீரா?
எல்லா நன்மையிலும் முன்மாதிரியாக திகழும் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் பிறர் பேசுவதை காது கொடுத்து கவனத்துடன் கேட்கும் நல்ல நடைமுறைக்கும் முன்மாதிரியாகத் திகழ்கிறார்கள்.
மக்கா வாழ்க்கையில் கடுமையான தொல்லைகளுக்கும் பின்னரும் நபியும் அவர்களின் தோழர்களும் கொள்கையிலிருந்து பின்வாங்காததால் இறைமறுப்பாளர்கள் சார்பில் நபியிடம் பேரம் பேச வந்தார் உக்பா பின் ரபீஆ.
சிறிய முன்னுரைக்குப் பின் உத்பா நான்கு விசயங்களை முன்வைத்தார். உமக்கு செல்வம் தேவையென்றால் நீரே எல்லோரையும் விட பணக்காரராக ஆகுமளவுக்கு உமக்காக செல்வத்தை சேகரித்துத் தருகிறோம். உமக்கு பதவி வேண்டுமென்றால் உம்மை எங்களுக்கு அரசராக்கிக் கொள்கிறோம். உமக்கு சிறப்புத் தேவை என்றால் உம்மை எங்களுக்குத் தலைவராக்கிக் கொள்கிறோம். அல்லது உமக்கு ஏற்படுவது சைத்தானின் பாதிப்பு என்றால் அதற்காக நாங்கள் எங்கள் செல்வத்தை செலவழித்து உமக்கு மருத்துவம் பார்க்கிறோம் என்றார்.
இதனை உத்பாவிரிவாக பேசியதை முழுமையாக கேட்டுக் கொண்டிருந்த நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர்கள் சொல்ல வேண்டியதை சொல்லி முடித்து விட்டீரா? என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் ஆம் என்று சொன்ன பிறகே நபியவர்கள் “இப்போது நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்” எனக் கூறி சில திருக்குர்ஆன் வசனங்களை ஓதிக் காட்டினார்கள்.
இந்த நிகழ்ச்சியை நாம் கவனத்துடன் நோக்க வேண்டும். உத்பா, நபியவர்களின் இறைப்பணியை உலக நோக்கத்திற்காக செய்யக் கூடியது என்று கொச்சைப் படுத்துகிறார். அப்படியிருந்தும் நபியவர்கள் அவரை முழுமையாக பேச விடுகிறார்கள்.
அவர் முதலாவதாக செல்வத்தைப் பற்றி சொன்ன உடனேயே நபியவர்கள் குறுக்கிட்டு, எனக்கு செல்வமோ அல்லது வேறு உலக லாபமோ நோக்கமில்லை என்று அவருடைய பேச்சை துண்டித்திருக்கலாம். அப்படிச் செய்யவில்லை. அப்படி செய்யாததால் விளைந்த பலன் என்ன?
நபியிடமிருந்து அப்போது விடைபெற்ற உத்பா நபி மீது நல்லெண்ணம் கொண்டவராகவே விடைபெற்றுச் சென்றார்.
தன்னை எதிர்பார்த்திருந்த இறைமறுப்பாளர்களிடம் சென்று “முஹம்மதுக்கு நிச்சயம் வெற்றி கிடைக்கும்.” அவர் வழியில் அவரை விட்டு விடுங்கள்” என்றே சொன்னார்!. - உத்பாவின் கருத்தை இறைமறுப்பாளர்கள் ஏற்கவில்லை என்பது தனி விசயம்-
இப்படி தனக்கு முரண்பட்டவர்கள், உடன்பட்டவர்கள் என யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் பேச வந்ததை முழுமையாக பேச விட்டு செவியேற்பதே நபியின் நடைமுறை! மேற்கண்ட நிகழ்ச்சி “அர் ரஹீகுல் மக்தூம்” நூலில் சகாப்தம் பகுதியில் விரிவாக கூறப்பட்டுள்ளது. -

- எதில் ஆர்வம்?
பொதுவாக உரையாட அமர்ந்தால் நான் என்னுடைய கருத்துக்களை பேசிவிட வேண்டும் என்பதுதான் எல்லோருடைய விருப்பமும், அப்படியானால் அடுத்தவர் விருப்பத்துக்காக நமது விருப்பத்தைவிட்டுக் கொடுப்பது சிறப்புதானே?
இது குறித்து முற்கால இஸ்லாமிய அறிஞர்களுக்கு நமக்கு வழிகாட்டுதலை வழங்கியுள்ளார்கள்.
ஹசன் பசரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியது நீ பிறருடன் அமர்ந்திருக்கும் போது பேசுவதை விட கேட்பதில் ஆர்வம் கொண்டவனாயிரு! அழகிய முறையில் செவி தாழ்த்திக் கேட்கவும் கற்றுக் கொள்! யாருடைய பேச்சை இடைமறித்து துண்டிக்காதே!
நூல் : அல் கராயிதீ அவர்களின் மகாரிமுல் அக்லாக்-
அழகிய முறையில் செவி தாழ்த்துவது எப்படி?
ஞானி ஒருவர் தன் மகனுக்குச் செய்த அறிவுரையை இப்றாஹீம் பின் அல் ஜீனைத் (ரஹ்) அவர்கள் நமக்கு எடுத்துக் கூருகிறார்கள் : மகனே! அழகிய முறையில் பேசக் கற்றுக் கொள்வதைப் போல் அழகிய முறையில் செவி தாழ்த்திக் கேட்பதையும் கற்றுக் கொள். அழகிய முறையில் செவி தாழ்த்திக் கேட்பது என்பது “பேசுபவர் தனது பேச்சை முடிக்கும் வரை நீ பொறுத்திருப்பது முகத்தால் முன்னோக்குவது, பார்ப்பது, நீ அறிந்த செய்தியை அவர் பேசினாலும் இடையிடையே நீ குறிக்கிடாமல் இருப்பது!” -நூல் : அல் ஃபகீஹ் வல் முத்தஃபக்கீஹ்
ஒருவர் பேசுவதை நாம் அக்கறையுடன் கேட்கிறோம் என்றால் அவருடைய அந்தப் பேச்சிலுள்ள கோரிக்கைகள், கேள்விகள் ஆகியவற்றுக்கு முறையாக பதிலளிக்கவும் வேண்டும். அவ்வாறு பதிலளிக்காமல் விட்டால் அதுவும் அவரை அலட்சியப்படுத்தியதாகவே ஆகும். இதையும் நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்!
ஒருவரின் பேச்சை அக்கறையுடன் கேட்பதானாலும் முறையாக அவருக்கு மறுமொழி கூறுவதாலும் அவரை நாம் மதிப்பதாகவும் அவரை நாம் நேசிப்பதையும் உணர்வார். அதனால் அவரும் நம்மை நேசிப்பார்.
இதற்கு நபித் தோழர் அம்ர் பின் அல் ஆஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு நபியுடன் ஏற்பட்ட அனுபவம் ஒரு சான்றாக உள்ளது. நபி (ஸல்) அவர்கள், அம்ர் பின் அல் ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் பேசுவதை கவனத்துடன் கேட்கவும் செய்வார்கள். பேசிக் கொண்டுமிருப்பார்கள். இதனால் தன்னையே நபியவர்கள் அதிகமாக நேசிப்பதாக நினைக்க ஆரம்பித்தார்கள்.
இது குறித்த அம்ர் பின் அல் ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுவது : நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, மனிதர்களில் தங்களுக்கு மிகவும் பிரியமானவர் யார்? என்று கேட்டேன். அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) என்று பதில் சொன்னார்கள். நான் ஆண்களில் உங்களுக்கு மிகவும் பிரியமானவர் யார்? என்றேன். அபூபக்கர் (ரலி) என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு யார் என்று கேட்டேன். உமர் (ரலி) என்றார்கள். இன்னும் பலரையும் கணித்து (அவர்களெல்லாம் தமக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள் என்று) கூறினார்கள். “தமக்கு பிரியமானவர்கள் பட்டியலில் என்னைக் கடைசி ஆளாக ஆக்கி விடுவார்களோ” என்று அஞ்சியபடி நான் மௌனமாக இருந்து விட்டேன்.
நூல் : புகாரி 4358
இங்கு இன்னொன்றையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்! நம்முடைய பொன்னான நேரத்தை வீணடிக்கும் விதத்தில் பிறர் நம்மிடம் பேசினால் அவர்கள் மனம் நோகும்படி பேசி விடாமல் சாதுர்யமாக அவர்களிடமிருந்து நாம் தப்பித்து விட வேண்டும்!
பிறர் பேச்சை மத்தித்து செவிதாழ்த்திக் கேட்போம். அவர்களிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவோம். அவர்களின் மனங்களில் இடம்பிடிப்போம்!

இன்ஷா அல்லாஹ்… நேசத்தை தொடர்வோம்

தலைமைத்துவம் - 2                                                                                ஆலிமா ராஷிதா பின்த் கபீர் முபஷ்ஷிரா

பொறுப்புணர்வுக்கு எடுத்துக்காட்டாக முகநூலில் பதிவான ஓர் செய்தி ஒரு இளநீர் வியாபாரியான ஒருவர் பொதுவாக இரண்டு துண்டுகளாக வெட்டிப் போடப்படும் இளநீர் மட்டையை நான்கு துண்டுகளாக வெட்டிப் போட்டதை கண்ட ஒருவர், அவரிடம் இதற்கான காரணம் கேட்டு அந்த வியாபாரி இப்போது மழைக் காலம் வருவதால் தேங்கியிருக்கும் தண்ணீரிலிருந்து கொசுக்கள் உற்பத்தியாகி அது பல நோய்களை உருவாக்குகின்றது என்று கூறுகின்றனர். நான் இந்த மட்டையை நான் இரண்டாக வெட்டிப் போட்டால் தண்ணீர் அதில் தேங்கி நிற்கும் அதை தடுப்பதற்காகவே நான் நான்கு துண்டுகளாக வெட்டிப் போடுகிறேன் என்றார் இதுவே தலைமைத்துவமாகும்.

பொறுப்புணர்வின் அடுத்த வெளிப்பாடு ஒரு தலைவன் தான் எடுக்கின்ற முயற்சியில் தோல்வி அடைந்து விட்டால் அத்தோல்விக்கு தாமே பொறுப்பேற்றுக் கொள்வது, இதையே ஆங்கிலத்தில் Personal Responsibility என்பார்கள். அதற்கு உதாரணமாக, வெற்றிகரமான ஒரு கால்பந்து விளயாட்டுப் பயிற்சியாளர் அவரது வெற்றிக்கு காரணம் என்னவென்று அவரிடம் கேட்கப்பட்டதற்கு அவர், எனது விளையாட்டு வீரர்கள் வெற்றி பெற்றால் அவர்கள் நன்றாக விளையாடினார்கள் வென்றார்கள் என்பேன், ஆனால் அதுவே அவர்கள் தோல்வியடைந்தால் அதற்கு நானே பொறுப்பேற்றுக் கொள்வேன் என்றார்கள்.
அமெரிக்காவின் முன்னால் ஜனாதிபதியான ரோனால்டு ரீகனுக்கு கீழே பணிபுரியும் பணியாளர் காலின் பவ்வார்ட்டு சில விசயங்களை எடுத்துக் கூறி ரோனால்டு ரீகனை ஏற்கச் செய்தார். உடனே ரோனால்டு ரீகன் நீர் சரி என்று நினைத்தால் நாம் போவோம் என்றார். இதில் அவர் “நாம்” என்று கூறியது குறிப்பிடத்தக்கது. பிறகு அவர்கள் சென்றார்கள் ஆனா; காரியம் தோல்வியில் முடிந்தது. மீடியாக்கல் அனைத்தும் குவிந்து கேள்வி எழுப்பினர். அதற்கு ரோனால்டு ரீகன் பதில் கூற வேண்டும் என்றனர். “நானே இதற்கு பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன்” என்றார். இதைப் பார்த்து காலின் பாவ்வார்ட் கண்ணீருடன் “நான் இவருக்காக எதையும் செய்வேன்” என்று கூறினார்.
ஆக தோல்விக்கு ஒரு தலைவன் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டால் அவனுக்கு கீழ் உள்ளவர்கள் அவனை அதிகம் பின்பற்றவே ஆசைப்படுவார்கள், ஆனால் இன்று தோல்விகளுக்கும் பிரச்சனைகளுக்கும் பொறுப்பேற்பவர்கள் மிகவும் குறைவு.
இந்தியா போன்ற நாடுகளில் நடைபெறும் பெண்சிசுக் கொலைகளுக்கு காரணம் “நாம் யாரிடமும் பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்ல!” என்ற எண்ணம் தான் என்று ஒரு அறிஞர் கூருகிறார்.
ஆனால் இறை நம்பிக்கையாளனைப் பொறுத்த வரையில் “நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் பொறுப்பாளியே! உங்களில் ஒவ்வொருவரும் உங்கள் பொறுப்பில் உள்ளவை பற்றி விசாரிக்கப்படுவீர்கள்” என்ற நபிமொழியில் அடிப்படையில் நாம் அனைவரும் அல்லாஹ்விடம் நமது பொறுப்பைப் பற்றி பதில் கூறியாக வேண்டும் என்ற எச்சரிக்கை உணர்வு வேண்டும்.
அதனாலே ஓரு சாதாரண மனிதன், தலைவனானால் அவனுக்கு கீழ் உள்ள மக்கள் கட்டுப்பட வேண்டும் என்று உத்தர விடுவான். இதுவே சஹாபாக்கள் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்த போது அவர்களுக்கு கீழே உள்ள மக்களிடம் தாம் அல்லாஹ்விடம் பதில் கூற வேண்டும் என அச்சப்பட்டு, செயல்களை கண்காணிக்க கூறினார்கள்.
அடுத்ததாக நாம் பார்க்கவிருப்பது ஒரு தனி மனிதனுக்குத் தேவையான அதிலும் குறிப்பாக ஒரு தலைவனுக்குத் தேவையான ஆளுமைத் Personality திறனாகும்.
இஸ்லாமிய கண்ணோட்டத்தில் இந்த ஆளுமைப் பண்பை ஐந்து வகையாகப் பிரிக்கலாம்.
1. Spirituality
2. Intellect
3. Impulse control
4. Physical strength
5. Character
முதலாவது ஆன்மீகம் Spirituality ஆகும். ஒரு தலைவன் ஆன்மீக ரீதியாக எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று குர்ஆனுடைய 9 வது அத்தியாயம் அத்தவ்பாவில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்.
அல்லாஹ்வின் மஸ்ஜிதுகளைப் பரிபாலனம் செய்யக்கூடியவர்கள், அல்லாஹ்வின் மீதும் இறுதிநாள் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டு தொழுகையைக் கடைப்பிடித்து ஜகாத்தை (முறையாகக்) கொடுத்து அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெதற்கும் அஞ்சாதவர்கள்தாம் - இத்தகையவர்கள்தாம் நிச்சயமாக நேர் வழி பெற்றவர்களில் உள்ளவர்கள்.
அச்சம் என்ற வார்த்தைக்கு அரபியில் இரண்டு பதங்கள் உள்ளன. 1. கஷ் 2. கவ்ஃப். இரண்டும் வெவ்வேறு பொருள் தருபவை கஷ் என்பது அல்லாஹ்வைப் பற்றிய அச்சம், கவ்ஃப் என்பது அறியாமையால் வரும் பயம்.
அல்லாஹ்வை குறித்த அறிந்த ஒருவன் அல்லாஹ்வை தன் உள்ளன்பில் வைத்திருப்பான். அதன் அடிப்படையில் அல்லாஹ் தன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் எண்ணத்தில் தனது செயல்களில் தவறு எதுவும் நடந்து விடக்கூடாது என அச்சப்படுவான். அதன் பலனாக அவனது செயல்கள் சரியானதாக பாரபட்சமற்றதாக அமையும். இந்த நம்பிக்கை தான் ஆளுமையை வளர்க்கக் கூடிய மிக முக்கியமான பண்பாகும்.

ஆளுமை பண்பில் இரண்டாவது அறிவு Intellect.
அவர்களுடைய நபி அவர்களிடம் “நிச்சயமாக அல்லாஹ் தாலூத்தை உங்களுக்கு அரசனாக அனுப்பியிருக்கிறான்” என்று கூறினார்; (அதற்கு) அவர்கள், “எங்கள் மீது அவர் எப்படி அதிகாரம் செலுத்த முடியும்? அதிகாரம் செலுத்த அவரை விட நாங்கள் தாம் தகுதியுடையவர்கள்; மேலும், அவருக்குத் திரண்ட செல்வமும் கொடுக்கப்படவில்லையே!” என்று கூறினார்கள்; அதற்கவர், “நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களைவிட (மேலாக) அவரையே தேர்ந்தெடுத்திருக்கின்றான்; இன்னும், அறிவாற்றலிலும், உடல் வலிமையிலும் அவருக்கு அதிகமாக வழங்கியுள்ளான்” என்று கூறினார். 2 : 247
இந்த வசனத்தில் வரும் வரலாற்று சம்பவம் : “அமாலிக்கா கோத்திரத்தின் தலவன் ஜாலூத் இஸ்ரவேலர்களை அடிமைப்படுத்தி கொடுமைப்படுத்தினான். ஜாலூத்தின் கொடுமைக்கு ஆளான இஸ்ரவேலர்கள் தங்களது இறைத்தூதர் ஷம்வீல் (அலை) அவர்களிடம் தங்களுக்கு ஒரு தலைவரை ஏற்படுத்தித் தருமாறு பிரார்த்திக்கச் சொன்னார்கள். பிரார்த்தனையை ஏற்றுக் கொண்ட அல்லாஹ் தாலூத்தை அரசராக்கினான். ஆனால் இஸ்ரவேலர்கள் தாலூத்தை விரும்பவில்லை. அவருக்கு தலைவருக்கான தகுதி இல்லை என்று சொன்னார்கள். அதற்கு பதிலைத் தான் “தலூத் அறிவும் உடல் வலுவும் உள்ளவர்” என்று குர்ஆனின் இந்த வசனம் கூறுகிறது.
“ஒருவர் மற்றொருவர் மீது தாக்கம் செலுத்தி நிலையான பலனைப் பெறுவதற்கு அதிகாரமும், உணர்ச்சியும் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தை விட அறிவுப் பூர்வமான நடவடிக்கைகள் ஏற்படுத்தும் தாக்கமே நிலையான பலனை பெற்றுத் தரும்” என்கிறார்கள் அறிஞர்கள்.
அமெரிக்காவில் உள்ள ஜைத்தூனா கல்லூரியின் துணை நிறுவனர் இஸ்லாமிய உளவியல் அறிஞர் ஹம்ஜா யூசுஃப் கூறுகிறார் : “ஒரு நாட்டில் நடைபெறும் தீமையான செயலைத் தடுக்க அந்நாட்டு மக்களுக்கு அறிவூட்டினாலே போதும் அவர்களுக்கு காவலர்களோ, கண்காணிப்பாளர்களோ தேவையில்லை.”
மேலும் அவர் கூறும் போது ஒருவர் மற்றொருவர் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்த மூன்று திறன்கள் தேவை அவை : 1. இலக்கணத் திறன் 2. தர்க்கம் 3. சொல்லாட்சி ஆகியவைகளாகும்.
இம்மூன்று திறன்களுக்கும் நபிகள் நாயகம் ஸல் அவர்கள் மிகச் சிறந்த உதாரணம்.

ஆளுமை பண்பில் மூன்றாவது உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்தும் திறனாகும் Impulse control.
அல்லாஹ் கூறுகிறான் : மேலும், அவர்கள் பொறுமையைக் கடைப்பிடித்து, நம் வசனங்கள் மீது உறுதிப்பாடும் கொண்டிருந்தபோது அவர்களிலிருந்து தலைவர்களை நாம் தோற்றுவித்தோம். அவர்களோ நம் கட்டளையைக் கொண்டு வழிகாட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். அல்குர்ஆன் 32 : 24
அல்லாஹ் இந்த வசனத்தில் பொறுமையாளர்களை தலைமைப் பொறுப்புக்கு உயர்த்தியதைக் கூறுகிறான்.
நபி ஸல் அவர்களுடைய பொறுமையை வெளிக்காட்டும் பல சம்பவங்கள் அவர்களது வரலாற்றில் உண்டு. தாயிஃப் நகரத்தில் இறைவனின் பக்கம் மக்களை அழைத்த நேரத்தில் சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் பலரால் கல்லெறிந்து துப்புறுத்தப்பட்டார்கள். அந்த நேரத்திலும் அந்த மக்களுக்கு எந்த தண்டனையும் தந்து விட வேண்டாம் என்றார்கள் நபிகளார்.

ஆளுமைப் பண்பில் நான்காவது Physical strength உடல் வலிமை.
மத்யன் நகரத்திற்கு மூசா நபி சென்ற நேரத்தில் மக்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் கிணற்றில் தண்ணீர் இறத்துக் கொண்டிருக்க இரண்டு பெண்கள் மட்டும் தனியே தண்ணீர் இறைக்க இயலாமல் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். அந்தப் பெண்களுக்கு மூசா (அலை) உதவினார். மூசா (அலை) அவர்களை அந்த பெண்கள் தங்கள் தந்தையிடம் அறிமுகப்படுத்தும் போது “என் தந்தையே! இவரைப் பணியாளாய் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இவர் வலிமை மிக்கவராகவும் நம்பிக்கைக்குரியவராகவும் இருக்கின்றாரோ அப்படிப்பட்டவர்தான் நீங்கள் பணியில் அமர்த்திக் கொள்வதற்கு மிகவும் சிறந்தவராவார்.” அல்குர்ஆன் 28 : 26 மூசா அலை அவர்களிடம் உள்ள உடல் பலத்தையே அந்த பெண் குறிப்பிட்டுச் சொன்னார்கள்.

ஆளுமை பண்பில் ஐந்தாவது ஒருவருடைய பண்புக் கூறு Character
நபியவர்களைப் பற்றி குர்ஆன் கூறுகிறது. “நீர் மகத்தான நற்குணத்தில் இருக்கிறீர்.”மேலும் குர்ஆன் கூறுகிறது : அல்லாஹ் இப்றாஹீம் (அலை) அவர்களிடன் கூறினான் : “நான் நிச்சயமாக உம்மை மனித குலத்திற்குத் தலைவராக்கப் போகின்றேன்.” இப்ராஹீம் வினவினார்: “என்னுடைய வழித்தோன்றல்களையும் (இந்த வாக்குறுதி) சாருமா?” அதற்கு அவன் கூறினான்: “அநீதியாளர்களை என்னுடைய இந்த வாக்குறுதி சாராது! என்று பதிலுரைத்தான் அல்லாஹ்.” அல் குர்ஆன் 2 : 124
“அநியாயக்காரர்களை என் உறுதி மொழி சேராது என்ற வார்த்தை” ஒரு தலைவனுக்கு இருக்க வேண்டிய முக்கியப் பண்பாக “நற்குணத்தை”க் காட்டுகிறது.

தொடரும்…..

விழுப்புரம் மாவட்டத்துக்கும் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்துக்கும் நடுவில் இருக்கும் வந்தவாசி 1500 ஆண்டுகால பழமையான ஊர். திருவண்ணாமலை மாவட்டத்திலுள்ள முக்கிய ஊர்களில் வந்தவாசிக்கும் தனியிடம் உண்டு.
கடல் மட்டத்திலிருந்து 242 அடி உயரத்தில் உள்ள வந்தவாசி 75% கல்வியறிவு பெற்ற நகராகும். இங்கிருந்தோ அங்கிருந்தோ அல்ல மக்கள் எங்கிருந்தெல்லாமோ வந்துகுடியேறிய ஊர் வந்தவாசி, அதனால்தான் ஊர்ப் பெயரே வந்தவாசி.
தொண்டை மண்டலத்து எழுபது கோட்டங்களில் வந்தவாசி கோட்டமும் ஒன்று. வந்தவாசியைப் போல் வரலாறு பேசும் தெள்ளாறு இந்நகரத்தின் தெற்கில் அமைந்துள்ளது. பல்லவ மன்னன் மூன்றாம் நந்தி வர்மன் தெள்ளாறை வென்று -கி.பி.840- இல் “தெள்ளாற்றெறிந்த நந்தி வர்மன்” எனும் பெயர் பெற்றான். ‘குடவோலை முறை’ பற்றிப் பேசப்படும் போது கவனத்துக்கு வரும் உத்திரமேரூர் வந்தவாசிக்கு வட கிழக்கில் உள்ளது. முக்கிய வைணவத் தலமான தென்னாங்கூர் வடக்கில் உள்ளது. அண்மையில் பெயர் பெற்ற மேல் மருத்துவத்தூர் கிழக்கில் உள்ளது.
கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டில் மதுரையில் பற்றவைக்கப்பட்ட மதவெறித்தீ ஆயிரக்கணக்கான சமணர்களை கழுவேற்றியது. அத்தீ நடுத்தமிழகத்தை எட்டாததால் சமணர்கள் வந்தவாசியிலும் புறத்தேயுள்ள ஊர்களிலும் கணிசமாக வாழ்கின்றனர். தமிழ் சமணர்களான நெயினார்களின் கேந்திரங்கள் திருமலையும் மேல் சித்தாமூரும் வந்தவாசிக்கு அருகில் உள்ளன.
சமனர்களோடு வன்னியர்கள், உடையார்கள், தலித்கள், முஸ்லிம்கள், கிறிஸ்தவர்கள் என நல்லதோர் சமுதாயம் வந்தவாசியில் காலாதிகாலமாக வாழ்ந்து வருகிறது. விவசாயமும் பாய் பின்னுதலும் முக்கிய தொழில்களாக உள்ளன.
ஆற்காடு நவாபாக சாதத்துல்லாஹ் கான் இருந்த போது -1710- 1732- அவரின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தவாசி இருந்தது. அப்போது மொகலாயர்களின் மேலாதிக்கம் இராமேஸ்வரம் முதல் ஐரோப்பா வரை வியாபித்திருந்தது.
ஆற்காட்டு நவாபுக்கான போட்டியில் சந்தா சாகிபும் முகம்மது அலியும் மோதிய போது மூன்றாவது கர்நாடகப் போர் மூண்டது. அந்தப் போர் ஆங்கிலேயர் ஃபெரெஞ்சியர் இடையிலான போராக மாறியது. 1756 முதல் 1763 வரை நடந்த போரில் அவர்கள் வந்தவாசி கோட்டையைக் கைப்பற்ற போட்டி போட்டனர். 1761 ஆங்கிலேய தளபதி அயர்கூட் ஃப்ரெஞ்ச் தளபதி லாலி தலைமையிலான படையை வந்தவாசியில் தோற்கடித்தார். இப்போரின் மூலம் ஆங்கிலேயர் இந்தியாவில் காலூன்றினர். இது மூன்றாவது கர்நாடகப் போரின் மூலம் கிடைத்தது. 1780 இல் ஹைதர் அலியின் படைகளை வந்தவாசியில் ஆங்கிலேயத் தளபதி பிளிண்ட் தோற்கடித்தார்.
வந்தவாசி கோட்டையிலிருந்து செஞ்சிக் கோட்டை வரை சுரங்கப் பாதை இருந்ததாக வரலாறு கூறுகிறது. இந்த சுரங்கப் பாதை காலப்போக்கில் சரியான பராமரிப்பு இல்லாததால் அழிந்து விட்டதாக கூறப்படுகிறது. தற்போது கோட்டையில் மிஞ்சி இருப்பது சில பகுதிகள் மட்டுமே. மக்களின் ஆக்ரமிப்பால் கோட்டையின் பெரும்பாலான பகுதிகள் அழிந்துவிட்டன. ஆனால் இப்போதும் கோட்டைப் பகுதிகளைத் தோண்டும் போது பழங்கால ஆயுதங்கள், போர் உடைகள், பீரங்கிக் குண்டுகள், குதிரைக் கடிவாளங்கள் கிடைக்கின்றன.
இங்குள்ள ஈஸ்வரன் கோவில் 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்டதாக தரவு உள்ளது. அதைப் போல பெரியபள்ளிவாசல் 1879 - இல் கட்டப்பட்டதாக அறியக் கிடைக்கிறது. ஹாஜி கே,ஏ.வகாப், முன்னாள் எம்.எல்.ஏ. முத்தவல்லியாக இருந்த இப்பள்ளியின் தற்போதைய முத்தவல்லி ஹாஜி கே.ஏ.அப்துல் காதர் சரீப் ஆவார். இவர் முன்னாள் முத்தவல்லியின் புதல்வர்.
நவாப்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் இங்கு ஐந்து பள்ளிவாசல்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இப்போது வந்தவாசியின் ஒரு நவாப் பள்ளியும் செங்கூர் கிராமத்தில் ஒரு நவாப் பள்ளியுமே இயங்குகின்றன. மூன்று பள்ளிவாசல்கள் சிதிலமடைந்து விட்டன.
இப்போது வந்தவாசியில் இயங்கும் நவாப் பள்ளியின் பெயர் மகமூதியா மசூதி. இதன் முத்தவல்லி ஜனாப் சய்யிது உமர்கான், இப்பள்ளிவாசல் கோட்டைப் பள்ளிவாசல் என அழைக்கப்படுகிறது.
நெல்லை கடம்பூரிலிருந்து வந்தவாசிக்கு வந்து குடியேறியவர்கள் கட்டிய பள்ளிவாசல் கடைத் தெருவில் உள்ளது. கடம்பூரார் ஒரு நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் இங்கு வந்து குடியேறியதாக தெரிகிறது. தம் ஊரில் கைத் தொழிலாய் கொண்டாடிய பாய் முடைதலை வந்தவாசிக்கு கொண்டு வந்தவர்கள் கடம்பூர்க்காரர்கள். இன்றும் கடம்பூரார் வகையறா தம் விலாசத்தில் கடம்பூரைக் குறிப்பிட ‘க’ வை முதலெழுத்தாக எழுதுகின்றனர்.
மக்கா பள்ளி மரைக்காயர்களின் பள்ளிவாசலாகும். ஆற்காடு மாவட்டங்களில் உட் பகுதியிலுள்ள ஊர்களில் மரைக்காயர்கள் பெரும்பாலும் திரளாக வாழ்வதாகத் தெரியவில்லை. வந்தவாசியில்தான் அவர்கள் ஒரு மஹல்லாவாக அமைத்து வாழ்கிறார்கள். அவர்கள் பெரும்பாலும் மக்தூம் மரைக்காயர் தெருவில் மக்கா மசூதியை அடுத்தே வாழ்கின்றனர்.
இவர்கள் வணிகம் செய்வதற்காக காயல்பட்டினம், மேலப்பாளையம் போன்ற வாப்பா வீட்டுக்காரர்கள் (ஷாபி மத்ஹப்) அதிகம் வாழும் ஊர்களிலிருந்து வந்து குடியேறி இருக்கலாம். காயல்பட்டினக்காரர்கள், கோட்டக்குப்பம், நாகூர், நாகப்பட்டினம் போன்ற ஊர்களில் குடியேறி வாழ்ந்த தரவுகள் உள்ளன. இடைக்கழி நாட்டு வாப்பா வீட்டினரை செங்கல்பட்டு மாவட்ட ஊர்களில் ‘காயலான்’ எனவே குறிப்பிடுகின்றனர்.
அண்மையில் கட்டப்பட்ட இரு பள்ளிவாசல்களில் ஒன்று மஸ்ஜிதே காயிதே மில்லத். இதன் முத்தவல்லி ஜனாப் கே.ஏ,கமால் இவருக்கு முன் ஹாஜி கே.எஸ்.கே.எம்.ஹசன் முத்தவல்லியாக இருந்தார்.
வந்தவாசியில் மட்டும் பதினோரு பள்ளிவாசல்கள் உள்ளன. இங்கிருந்து திண்டிவனம் செல்லும் சாலையில் உள்ள தெள்ளாற்றில் ஒரு பள்ளிவாசல் இருக்கிறது. சரித்திரப் புகழ் பெற்ற இவ்வூரிலும் முஸ்லிம்கள் கணிசமாக வாழ்கின்றனர்.
ஆற்காடு அரசாங்கம் 84 கிள்ளேக்களாக -ஹில்லே = கோட்டை- பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. அவற்றில் வந்தவாசியும் ஒன்று, வந்தவாசி கிள்ளேதார் செஞ்சியின் கீழும் ஆற்காட்டின் கீழும் செயல்பட்டதாக தெரிகிறது. பின்னர் மராட்டியரால் கோட்டை கட்டப்பட்டது என்கிறார் ஆய்வாளர் ‘சோமலெ’. கோட்டையின் நுழைவாயிலில் ஆஞ்சநேயர் கோவில் உள்ளது. இந்தக் கோவில் அருகில் பழங்கால மன்னர்களாலும் ஆங்கிலேயர்களாலும் பயன்படுத்தப்பட்ட பீரங்கி பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.
ஊராட்சியாய் இருந்த வந்தவாசி நகராட்சியாகியுள்ளது. பழைய பேருந்து நிலையம் நகரின் நடுவில் பரபரப்போடு இயங்க புதிய பேருந்து நிலையம் ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறத்தில் பேரமைதியோடு காட்சி தருகிறது.
50.000 மக்கள் தொகையுள்ள வந்தவாசி நகரில் 20.000 முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர். ஊராட்சிக் காலத்தில் பதினான்கு வட்டங்களைக் கொண்டிருந்த வந்தவாசி நகராட்சியாகி இருபத்தியொரு வட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது.
நாடு விடுதலை பெற்ற பின் ஊராட்சியாய் இருந்த காலத்தில் ஒரேயொரு முறை திரு.கே.வி.டி. சீனிவாசன் தலைவராகியுள்ளார். அதற்கு முன்பும் பின்பும் முஸ்லிம்களே இதுவரை தலைவராகியுள்ளனர்.
சுதந்திரப் போராட்ட வீரரும் ஜில்லா போர்டு உறுப்பினரும் ‘இரும்புத் தலையர்’ என அழைக்கப்பட்டவருமான ஜனாப் கே.எம்.பாட்சா சாகிப் வந்தவாசியின் முதல் தலைவராயிருந்தார்.
‘விடுதலைப் போரில் தமிழக முஸ்லிம்கள்’ எனும் நூலில் வரலாற்றாய்வாளர் செ.திவான் கெயெம்பி பற்றிக் கூறுவதைக் காணுங்கள்.
வந்தவாசி சன்னதி தெருவைச் சேர்ந்த கே.எம்.பாட்சா சட்டமறுப்பு இயக்கத்திலும் ஆகஸ்டு புரட்சியிலும் பங்கேற்று சிறை சென்றவர். வட ஆற்காடு மும்மணியில் தந்திக் கம்பிகளை அறுத்தெறிந்து நாட்டு விடுதலைக் களத்தில் வீரப்பணியாற்றியவர் பாட்சா சாகிப்.

maab
இவர் மறைந்த பின் இவருக்கு ஊராட்சி மன்ற வளாகத்தில் பெரிய சிலையொன்றை அமைத்து மரியாதையை ஊரார் வெளிக்காட்டினர். சிலையெடுப்பது இஸ்லாத்திற்கு எதிரானது என்பதை அறிந்த போது முஸ்லிம்களே முன் நின்று சிலையை அகற்றினர். காலம் கடந்த புரிதல்.
முஸ்லிம்களோடு பல்வேறுவகை மக்களும் மதிக்கத்தக்கவராய் வாழ்ந்த கேஎம்பீ பல்வேறு மக்களின் பிரச்சனைகளையும் தீர்த்து வைத்து மதநல்லிணக்க அடையாளமாக விளங்கினார்.
எவராவது ஒரு புதிய மனிதரை யாரெனக் கேட்டால் அவர் விளையாட்டாக ‘வந்தவாசி’ என்பார். அந்த வந்தவாசியில் பல அர்த்தங்கள் உள்ளன. தென்னகத்திலிருந்து காசிக்கு நடைப் பயணமாய் சென்ற ஒருவரை யாரெனக் கேட்க அவர் சொன்ன பதிலே வந்தவாசியாகியுள்ளதாக வந்தவாசி மக்கள் கூறுகின்றனர்.
‘வந்தவாசி’ என மொழியப்பட்ட இடமே நாளடைவில் வந்தவாசியாகியுள்ளது. பெயருக்கு ஏற்றார் போல் பல்வேறு ஊர்களிலிருந்து வந்து குடியேறியவர்களே வந்தவாசி மக்கள்.
நாகூரில் அவுலியாவிலிருந்து பக்தர்கள் வரை கப்பல்காரர்களிலிருந்து கடலோடிகள் வரை அயல்தேசத்தினர் முதல் உள்நாட்டினர் வரை அனைவரும் வந்தவாசிகளே. அதைப் போல் வந்தவாசியும் நான்கு திசைகளிலிருந்து வந்தவர்களை உள்ளடக்கிய மாநகரே.
வந்து குடியேறியவர்களில் தெக்கத்திக்காரர்கள் அதிகம். அவர்கள் நெல்லை இராமநாதபுரம் மாவட்ட ஊர்களிலிருந்து ஏறத்தாழ ஐந்தாறு தலைமுறைகளுக்கு முன்பாக வந்து குடியேறியதாக கணிக்க முடிகிறது. இன்று அவர்களின் வேர்களைக் கண்டறிய முடியாவிட்டாலும் ஊர்களைக் கண்டறிய முடிகிறது.
எடுத்துக்காட்டாக அவர்களின் பூர்வீக ஊர்களில் நெல்லை கடம்பூரும் இராமநாதபுரம் மாவட்ட ‘கல்லூரி’ எனும் ஊரும் பழைய வரலாற்றை பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. காலமும் தூரமும் தொடர்புகளைக் கத்தரித்து விட்டிருக்கிறது. இக்காலத்தில் உள்ளது போல் போக்குவரத்துத் தொடர்பும் தொலைபேசித் தொடர்புகளும் இருந்திருக்குமாயின் உறவுத் தொடர்பும் ஊர்த் தொடர்பும் அறுபடாமல் இருந்திருக்கும்.
இன்றுள்ள கடம்பூரார் வகையறா என்போரும் கல்லூரியார் வகையறா என்போரும் இரு ஊர்களையும் பார்த்ததில்லை, சுற்றுலா கூட சென்றதில்லை. மேற்கண்ட ஊர்க்காரர்களுக்கும் வந்தவாசியில் நம்மூர்க்காரர்கள் வாழ்கின்றனர் என்ற செய்தி கூட எட்டவில்லை. காலம் பிரித்து விட்டது.
இப்போது கேஎம்பி கதைக்கு வருவோம். கேஎம்பி கல்லூரி எனும் ஊரிலிருந்து வந்தவர்களின் பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர். வணிகர்களான குடும்பத்துக்கு வந்தவாசியை அடுத்துள்ள தெள்ளூரில் நிலபுலன்கள் இருந்தன. நிலக்கிழாரான கேஎம்பிக்கு பெருந்தலைவர் காமராஜர் கூட நல்லுறவு இருந்தது. மதிக்கத்தக்க மனிதர், மறக்க முடியாத மறத்தமிழர் கேஎம்பி.
மாமனிதர் கேஎம்பிக்குப் பின் அவருடைய புதல்வர் கே.எஸ்.கே. அபூபக்கர் ஊராட்சித் தலைவர் ஆனார்.
காங்கிரஸ் கட்சியோடு உறவு வைத்திருந்தாலும் இங்குள்ள முஸ்லிம்கள் முஸ்லிம் லீக்கினராய் இருந்தனர். இன்றும் முஸ்லிம் லீக் இங்கு வலுவோடுள்ளது.
1962 - இல் நடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில் முஸ்லிம் லீக் திமுகவோடு கூட்டு வைக்க வந்தவாசி தொகுதியில் திரு முத்துலிங்கம் எம்.எல்.ஏ. ஆனார். காங்கிரஸ் கட்சி வேட்பாளர் தசரதன் தோல்வியைத் தழுவினார். இதனால் பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கு பெரும் வருத்தம், இந்நாள்வரை வந்தவாசி தனித் தொகுதி, அப்போது போட்டியிட்ட இருவருமே கோட்டைக் காலனியைச் சேர்ந்தவர்கள்.
வந்தவாசியின் இரண்டாவது தலைவரான ஜனாப் கே.எஸ்.கே.அபூபக்கர் செய்த நற்பணிகள் பல, விளை பொருள் விற்பனைக் கூடம், மருத்துவமனை, கால்நடை மருத்துவமனை, சாலைகள் அமைத்தல் என தொடர்ந்த பொதுப் பணிகளில் முக்கியமானது நகருக்கு குடிநீர் கொண்டு வந்தது.
வந்தவாசிக்கு வடக்கில் 20 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள செய்யாற்றிலிருந்து குழாய்கள் மூலம் குடிநீர் கொண்டுவரும் திட்டம் பெருந்தலைவர் காமராஜர் காலத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. தொடர்ந்து ஆறாண்டு காலம் வானம் பொய்த்தாலும் தண்ணீர்ப் பஞ்சம் வரவே வராது.
ஜனாப் கே.எஸ்.கே.அபூபக்கரின் துணைவியார் பெயர் சைத்தூன், இவர் கடம்பூரார் வகையறாவைச் சேர்ந்த மீயன்னா காதர் சரீப் அவர்களின் புதல்வி, பெருந்தலைவர் ஹாஜி கே.ஏ.வகாப் -முன்னாள் எம்.எல்.ஏ.- அவர்களின் மூத்த சகோதரி.
கடம்பூரார் வகையறா பெண் கல்லூரியார் வீட்டில் மணம் முடிக்கப்பட்டிருந்தார். கடம்பூர் கல்லூரி எனப் பெயர் கூறும் குடும்பங்களோடு லால்பேட்டை விழுப்புரத்தார், பட்டணத்தார், திண்டிவனத்தார் எனப் பல்வேறு ஊர்களால் குறிப்பிடப்படும் குடும்பங்கள் வந்தவாசியில் உள்ளன.
எனக்கு வந்தவாசியைப் பற்றி பல்வேறு தகவல்களைத் தந்த ஜனாப் டி.எம்.பீர் முகம்மது திண்டிவனம் வகையறா. இவர் விலாசத்திலுள்ள ‘டி’ திண்டிவனத்தைக் குறிக்கும், முஸ்லிம் லீகின் முக்கியப் பிரமுகரான டிஎம்பி திருவண்ணாமலை மாவட்ட முஸ்லிம் லீகின் கௌரவத் தலைவர், அக்கட்சியின் மாநில சொத்துப் பாதுகாப்புக் குழு உறுப்பினர்.
வந்தவாசி ஊராட்சியின் மூன்றாவது தலைவரானவர் ஹாஜி கே.ஏ.வகாப். முஸ்லிம் லீகின் மாநிலச் செயலாளாராகவும் பதவி வகித்த வகாப் சாகிப் அவர்கள் 1972 - இல் ராணிப்பேட்டைத் தொகுதியில் வெற்றி வாகை சூடியவர்.
அவர் பெரிய பள்ளிவாசல் முத்தவல்லியாக இருந்த போது இரு பள்ளிவாசல்களை மேலும் கட்டச் செய்தார். ஒன்று காயிதே மில்லத் நகரிலுள்ள மஸ்ஜிதே நூர் மற்றொன்று சீதக்காதி நகரிலுள்ள மஸ்ஜிதே காயிதே மில்லத், இரு பள்ளிவாசல்களையும் சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ்ஸமத் திறந்து வைத்தார். மக்கள் மேம்பாட்டுக்காக கே.ஏ.வகாப் சாகிப் கோரைப் புல் உற்பத்தியாளர் மற்றும் பாய் நெசவாளர் கூட்டுறவு சங்கத்தை ஏற்படுத்தினார். ஷாதி மகால் எனும் திருமணக் கூடம் கே.ஏ.வகாப் அவர்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது.mannai
வட ஆற்காடு மாவட்டம் என்றால் முக்கிய தொழில்களாக தோல்பதனிடுதலும் பீடி சுற்றலும் நினைவுக்கு வரும். இந்த இரு தொழில்களும் இல்லாத ஊர் வந்தவாசி. இங்கு கைத்தறி நெசவுத் தொழில் இல்லையென்றாலும் அருகிலுள்ள அம்மையப்பட்டில் கைக்கோளர்கள் காலாட்டி வாழ்கின்றனர். அம்மையப்பட்டில் முஸ்லிம்கள் இல்லையென்றாலும் வந்தவாசி முஸ்லிம்களின் பெருநாள் தொழுகைக்கான ‘ஈத்கா’ அங்குள்ளது.
நெல் பயிரிடுவதோடு வந்தவாசியில் கோரைப் பயிரும் வளர்க்கப்படுகிறது. ஆங்காங்கே காடு கரைகளில் வளர்ந்த கோரைப்புல் தேவை அதிகரிக்க வயல்களில் வளர்க்கப்படுகிறது.

மற்றப்பயிர்களைப் போலவே கோரைப் பயிரும் நடப்பட்டது, இடையில் வளர்ந்த களையும் எடுக்கப்பட்டது. அறுக்கப்பட்ட கோரை நெல்கட்டைப் போல பேணப்பட்டது. பின்னர் அவை கீறப்பட்டு காய வைக்கப்பட்டது, என்றாலும் வேளாண்துறை கோரைப் பயிரை காட்டுப் பயிர் என்றே கணக்கு வைத்துள்ளது.
பயிரிடப்படும் கோரைப்பயிரை விவசாயப் பயிரென்று கணக்கிட்டால்தான் பயிரிடுபவர் விவசாயியின் கணக்கில் வருவார். விவசாயிகளுக்கு கிடைக்கும் சில உதவிகளை கோரைப்பயிர் விவசாயியும் பெறுவார். அரசு ஆவன செய்யுமா?
கோரைப் பயிரை வளர்ப்பவர் வன்னியரோ உடையாரோ முஸ்லிமோ வேறு எவராகவும் இருக்கலாம். ஆனால் கோரைப்பாய் முடைபவர் ராவுத்தர்கள். பாய்களை முடையப் பயன்படும் நூலை உற்பத்தி செய்பவர்கள் உருது முஸ்லிம்கள், பாயின் ஓரத்தைக் கட்டுபவர்கள் மரைக்காயர்கள், பாய் உற்பத்தியில் பழைய பணிகள் இவை, பலரின் பணிகளில் ஒரு பாய் உருவாகி, பயணித்து, விற்பனையாகி நம் படுக்கை அறைக்கு வந்தது. இலங்கையின் கிழக்கிலுள்ள முஸ்லிம் ஊர்களில் கோரைப் புல் ‘பன்’ எஅன குறிப்பிடப்படுகிறது. ஐந்து வகை பன்கள் உள்ளன. அவை கற்பன், கிராம்பன், புற்பன், சாப்பைப் பன் இவற்றை பயன்படுத்தி 21 வகை பாய்கள் பின்னப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றில் வடிவமைத்த பூக்களும், பறவைகளும் பாய்களுக்கு பெயராகியுள்ளன.
இன்று ஜப்பானிலிருந்து இறக்கப்பட்ட எந்திரங்களும் ஜப்பான் எந்திரங்களைப் பார்த்துச் செய்த நம் நாட்டு எந்திரங்களும் பாய் உற்பத்தியை எளிதாக்கி விட்டன. முஸ்லிம் பெண்களை முடக்கிய பழைய தறிகள் காணாமல் போய் விட்டன. தென் தமிழகத்தில் பத்தமடையும், வட தமிழகத்தில் வந்தவாசியும் கோரைப் பாய் தேவையை நிறைவு செய்கின்றன.
பாய் வியாபாரத்தோடு பல்வேறு வணிகங்கள் செய்து வரும் வந்தவாசி மக்கள் தம் மக்களை கல்வி - கேள்விகளில் சிறந்தவர்களாக்கியுள்ளனர். கற்றவர்கள் இன்று பல்வேறு அலுவல்களில் சிறப்புற பணியாற்றும் வாய்ப்புகள் கிடைத்துள்ளன.
லப்பைக்குடிக்காடு போன்ற முஸ்லிம்களின் ஊர்களில் ஆயிரக்கணக்கானோர் அயல்நாடுகளில் வேலை செய்கின்றனர். ஆனால் வந்தவாசியில் அந்த மோகம் கிடையாது. மிகச் சிலரே கடல் கடந்து சென்றுள்ளனர்.
முந்தைய காலங்களில் வந்தவாசி மக்கள் கொள்வினை - கொடுப்பினைகளை திண்டிவனம், திருக்கழுக்குன்றம், இடைக்கழி நாட்டு ஊர்களோடு வைத்துக் கொண்டிருந்தனர். இன்று அந்த எல்லையை விரிவாக்கியுள்ளனர். தொண்டி - நம்புதாழை தொடர்புகள் கூட இன்று இங்கு உள்ளது.
வந்தவாசியைப் பற்றி படித்தவர்கள் அனைவரும் அறிவர். அது வரலாற்றுப் புகழ்மிக்க ஊர் என்பதோடு வரலாற்றுப் புகழ் மிக்க ஊர்களுக்கு நடுவில் இருக்கும் ஊராகும். தெற்கில் தெள்ளாறு செஞ்சி, மீனம்பூர் என்றால் வடக்கில் ஆறணி, ஆற்காடு, வேலூர் என நீண்ட பட்டியல் கண்முன் வரும்.
ஆறணி அரிசிக்கும் பட்டுக்கும் புகழ்பெற்ற ஊர் மட்டுமல்ல கம்மந்தான் கான் சாகிபு எனும் மருதநாயகம் சுபேதாராக இருந்த ஊராகும், ஆற்காடு பிரியாணியை மட்டும் நினைவு படுத்தும், ஊர் மட்டுமல்ல, நவாப்களின் கோட்டைக் கொத்தளங்களை கண் முன் கொண்டு வரும் ஊர். கோட்டைக்குள் அடங்கி இருக்கும் திமிரி எனும் ஊரில் தான் ஆற்காடு நவாப்களில் ஒருவரான சந்தா சாகிப் இறந்து போனார். வேலூரைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டியதில்லை.
பயணம் செல்வதும் ஊர்களைப் பார்ப்பதும் ஒரு சிறந்த படிப்பு. இதனாலேயே மாணவர்கள் சுற்றுலாக்களுக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுகின்றனர். இதைப் பெரியவர்களும் பின்பற்றலாம்.
பல்வேறு பணிகளைத் திட்டமிட்டுச் செய்யும் நம் இயக்கங்கள் சுற்றுலாப் பயணங்களையும் மேற்கொள்ளலாம். அதற்கு நீண்ட நாட்கள் தேவையில்லை. ஒருநாள் போதும்.
சென்னையிலுள்ளோர் ஒருநாள் பயணத்தில் செஞ்சி, மீனம்பூர், வந்தவாசி, காஞ்சிபுரம் என சென்று வரலாம். இதன் மூலம் வரலாற்றறிவையும் பெறலாம். ஊர்களைத் தெரிந்து கொள்வதோடு மக்களையும் படிகலாம்.
பறவைகள் மட்டும் வலசை போவதில்லை. கடலாமைகள் கூட கண்டம் விட்டு கண்டம் வலசை போகின்றன.
ஊர்வலம் தொடரும்… தொடர்புக்கு : 971 0266 971

செவ்வாய்க்கிழமை, 02 ஜனவரி 2018 07:38

இளம் ஆலிம்களே உங்களைத்தான்-7 நபிமொழிக் கலை

Written by

அரபிக் கல்லூரி மாணவக் கண்மணிகளே! நம் மத்ரஸா பாடங்களில் தஃப்சீருக்கு அடுத்ததாக ‘ஹதீஸ்’ எனும் நபிமொழிப் பாடம் இடம்பெறுகிறது.
‘ஹதீஸ்’ என்றால் என்ன? நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் சொல், செயல், அங்கீகாரம் ஆகியவற்றுக்கே ‘ஹதீஸ்’ என்று சொல்லப்படும். இந்த ‘ஹதீஸ்’தான் இஸ்லாமிய ‘ஷரீஆவின் இரண்டாவது மூலாதாரமாகும். இறைமறையாம் திருக்குர்ஆனின் பொருள் விளக்கமாகவும் செயல்வடிவமாகவும் ஹதீஸ் அமைகிறது. எனவே, ஹதீஸ் இல்லாமல் குர்ஆன் மட்டுமே எனக்குப் போதும் என்று எவரும் வாதிட முடியாது.
ஏன், இறைத்தூதரைப் பின்பற்றியவர்தான் இறைவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவராவார். இறைத்தூதருக்கு மாறு செய்தவர் இறைக்கட்டளையை மீறியவர் ஆவார். பின்வரும் திருவசனங்களைப் பாருங்கள்:
(அல்லாஹ்வின்) தூதருக்குக் கீழ்ப்படிகின்றவர், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்துவிட்டார். (4:80)
அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் யார் கட்டுப்பட்டு நடக்கிறார்களோ அவர்களை அவன் (சொர்க்கச்) சோலைகளில் நுழையவைப்பான். (4:13)
எந்தத் தூதரையும், அல்லாஹ்வின் ஆணைக்கேற்ப அவருக்கு (மக்கள்) கீழ்ப்படிந்து நடப்பதற்காகத் தவிர (வேறு நோக்கத்திற்காக) நாம் அனுப்பவில்லை. (4:64)
ஆக, இறையன்பைப் பெற விரும்புகிறவர், இறைத்தூதரைக் கட்டாயம் பின்பற்றியாக வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது 41ஆவது வயதில் -கி.பி. 610இல்- நபியாக்கப்பட்டார்கள். கி.பி. 632இல் மறைந்தார்கள். இந்த 23 ஆண்டுகள் நபிகளார் ஓதிக்காட்டிய திருக்குர்ஆன் வசனங்கள் நீங்கலாக - அவர்கள் பேசிய பேச்சு, செய்த செயல், அளித்த அங்கீகாரம் எல்லாமே ஹதீஸ்கள்தான். சுருங்கக் கூறின், அவர்களின் ஒவ்வோர் அசைவும் உம்மத்திற்கு வழிகாட்டியாகும்.
நபிமொழி வந்த வழி
இன்றிலிருந்து (2017) 1385 ஆண்டுகளுக்குமுன் வாழ்ந்த நபிகள் நாயகத்தின் சொல், செயல், அங்கீகாரத்தை நாம் எப்படி அறிய முடியும்? நபி (ஸல்) அவர்களின் சொல்லை அவர்களுடைய தோழர்கள் செவியுற்றார்கள்; நபியின் செயலைத் தோழர்கள் கண்டார்கள்; அன்னார் அளித்த அங்கீகாரத்தை நேரில் அறிந்தார்கள்.
தோழர்கள் அடுத்த தலைமுறையினருக்கு (தாபிஉ) எடுத்துரைக்க, இவர்கள் அதற்கடுத்த தலைமுறையினருக்கு (தாபிஉல் அத்பாஉ) சொல்ல, இவ்வாறு நபிமொழித் தொகுப்பாசிரியர்கள்வரை தகவல்கள் பரிமாறப்பட்டன.
அந்த நபிமொழித் தொகுப்புகளைப் பார்த்தே நபிமொழிகளை நாம் அறிந்துகொள்ள முடியும். நீண்டகால இடைவெளிக்குப் பிறகு தொகுப்பாசிரியருக்கு அந்தச் செய்தி கிடைப்பதால், அதன் உண்மைத் தன்மையை ஆராய்ந்து, சரியான தகவலா; தவறான தகவலா எனப் பகுத்தறிந்து, சரியான தகவலை மட்டுமே தம் நூலில் இடம்பெறச் செய்ய வேண்டும் என்பதற்காக, அந்த நூலாசிரியர்கள் தமக்குத் தாமே சில வரையறைகளையும் நிபந்தனைகளையும் வகுத்துக்கொண்டார்கள்.
அந்த நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட சரியான ஹதீஸ்களை மட்டுமே தம் தொகுப்புகளில் சிலர் இடம்பெறச்செய்தனர். இமாம் புகாரீ, இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) போன்றோர் இவர்களில் அடங்குவர். ஆதாரப்பூர்வமான தகவல்களுடன், பலவீனமான ஆதாரங்கள் உடைய தகவல்களையும் சேர்த்து சிலர் தம் நூல்களில் இடம்பெறச் செய்தனர்.
அறிவிப்பாளர்தொடர்
இதனால்தான், பெரும்பாலான நபிமொழித் தொகுப்புகளில் நபிமொழிகளுடன் சேர்த்து, அவற்றின் அறிவிப்பாளர்தொடர்களையும் குறிப்பிடும் மரபு வந்தது. ஹதீஸின் ஆரம்பத்தில் நூலாசிரியர் குறிப்பிடுவார்: எமக்கு இன்னவர் இதனை அறிவித்தார். அவருக்கு இன்னவர், அவருக்கு இன்னவர், என்று தொடங்கி, அவருக்கு இன்ன நபித்தோழர் அறிவித்தார், அந்த நபித்தோழர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் செவியுற்றார், என அத்தொடர் முடியும்.
எடுத்துக்காட்டாக, “எண்ணங்களைக் கொண்டே செயல்கள் அமைகின்றன” எனும் பிரபலமான நபிமொழியை இமாம் புகாரீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது பிரசித்திபெற்ற ஸஹீஹுல் புகாரீ நூலில் முதல் ஹதீஸாகப் பதிவிடுகிறார்கள். இந்த ஹதீஸ் தமக்குக் கிடைத்த வழியை இமாம் தொடக்கத்தில் பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்கள்:
அறிவிப்பாளர்தொடர் (சனத்)
எண் அறிவிப்பாளர் தலைமுறை ஆண்டு (ஹிஜ்ரீ)
1 இமாம் புகாரீ (ரஹ்) நூலாசிரியர் 194-256
2 ஹுமைதீ (ரஹ்) தபஉத் தாபிஈன் (மூத்தவர்) இ: 219
3 சுஃப்யான் பின் உயைனா (ரஹ்) தபஉத் தாபிஈன் (மத்தியவர்) இ: 198
4 யஹ்யா பின் சயீத் (ரஹ்) தாபிஉ (இளையவர்) இ: 144
5 முஹம்மத் பின் இப்ராஹீம் (ரஹ்) தாபிஉ (மத்தியவருக்கும் கீழே) இ: 120
6 அல்கமா பின் அபீவக்காஸ் (ரஹ்) தாபிஉ (மூத்தவர்) (சுமார்) 65
7 உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) நபித்தோழர் இ: 23
8 அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) நபிகளார் இ: 9 ஸஃபர்

இளம ஆலமகள  1
இங்கு கவனிக்க வேண்டிய அம்சங்களாவன:
நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இமாம் புகாரீ (ரஹ்) அவர்கள்வரை ஆறுபேரைக் கடந்து இந்த நபிமொழி வந்து சேர்ந்திருக்கிறது. அதிலும் மூன்று தலைமுறைகள் (நபித்தோழர் > தாபிஉ > தபஉத் தாபிஈன்) வாயிலாகக் கிடைத்துள்ளது. இமாம் புகாரீ (ரஹ்) அவர்கள் நேரடியாகச் செவியுற்றது, தம் ஆசிரியர் அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர் அல்ஹுமைதீ (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்துதான்.
இடையிலுள்ள ஆறு அறிவிப்பாளர்களின் (ஆசிரியர் உள்பட) தகுதி, நேர்மை, நினைவாற்றல், சந்திப்பு அல்லது செவியேற்பு நடந்ததற்கான வாய்ப்பு, ஒவ்வொருவரைப் பற்றியும் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ள தகவல்கள்ஞ் முதலான பரிசோதனைகளுக்கு ஒவ்வொருவரையும் உட்படுத்தி, சரிகண்ட பிறகே நபிமொழியைப் பதிவிட்டுள்ளார்கள்.
இவ்வாறு ஒவ்வோர் அறிவிப்பாளர் குறித்துப் பரிசோதிக்கும்போது, ஒருவரைப் பற்றிய ஆய்வில் அவர் குறையுள்ளவர் - நினைவாற்றலின்மை, நேர்மையின்மை, சந்திப்பு அல்லது செவியேற்பின்மை போன்ற குறைகள் உள்ளவர்- என்பது முடிவானால், அவரது அறிவிப்பைப் புறக்கணித்துவிடுவார்கள். தொகுப்பாசிரியர்கள் சிலர், அத்தகையவரின் அறிவிப்பைப் பதிவு செய்துவிட்டு, இவர் பலவீனமானவர்; அல்லது குறையுள்ளவர் என்பதையும் சேர்த்துக் குறிப்பிட்டுவிடுவர்.
சிலவேளைகளில், தொகுப்பாசிரியர் குறிப்பிடாவிட்டாலும் விளக்கவுரை எழுதியுள்ள அறிஞர்கள் அத்தகவலைப் பதிவு செய்துவிடுவார்கள். அப்படியும் இல்லாவிட்டால், நாமே ஒவ்வோர் அறிவிப்பாளர் குறித்தும் அறிந்து தெளிய முடியும். அதற்கான நூல்கள் ஏராளமாக உள்ளன.
நபிமொழி தரவியல்
இதற்காகவென்றே -நபிமொழிகளின் தரத்தை அறிவதற்கென்றே- ‘நபிமொழி தரவியல்’ (முஸ்தலஹுல் ஹதீஸ்) என்ற கலை பிற்காலத்தில் உருவானது. இக்கலை, சில அடிப்படைகள் மற்றும் விதிகளைக் கொண்டது. அவற்றின் மூலம் நபிமொழி (மத்தன்) மற்றும் அதன் அறிவிப்பாளர்தொடர் (சனத்) ஆகியவற்றின் நிலை, தரம் குறித்து அறிய முடியும்; ஏற்புக்குரியதா; நிராகரிப்புக்குரியதா எனப் பகுத்தறிய முடியும்.
துவக்கத்தில், நபிமொழித் தொகுப்புகளின் ஓர் இணைப்பாக இருந்த இத்துறை, ஹிஜ்ரீ நான்காம் நூற்றாண்டில் தனியான துறையாகப் பரிணமித்தது. நபிமொழி தரவியலை முதன்முதலில் தனித்துறையாகப் பிரித்தவர் காழீ அபூமுஹம்மத் ஹசன் பின் அப்திர் ரஹ்மான் அர்ராமஹுர்முஸீ (இறப்பு: ஹி.360) அவர்கள்தான். அன்னார் எழுதிய அந்த முதல் நூலின் பெயர்: அல்முஹத்திஸுல் ஃபாஸில் பைனர் ராவீ வல்வாஈ’ என்பதாகும்.
அவ்வாறே, நபிமொழி அறிவிப்பாளர்கள் பற்றிய வாழ்க்கை குறிப்புகளும் அவர்களின் தரவரிசை பற்றிய ஆய்வறிக்கைகளும் இடம்பெறுகின்ற நூல்களும் வெளிவந்துள்ளன. ‘அல்மக்தபத்துஷ் ஷாமிலா’ எனும் குறுந்தகட்டில் நபிமொழி தரவியல் நூல்கள் 45 இடம்பெற்றுள்ளன. அறிவிப்பாளர்கள் தரவரிசையில் 600 நூல்கள் காணப்படுகின்றன.
பாடப் புத்தகம்
அரபிக் கல்லூரி பாடத்திட்டத்தில், நபிமொழித் தரவியல் (முஸ்தலஹுல் ஹதீஸ்) புத்தகம் ஒன்றோ இரண்டோ இடம்பெறுவதுண்டு. ஆனால், எளிய முறையில் எழுதப்பட்டுள்ள நூல்கள் பல தற்போது வெளிவந்துள்ளன. நடைமுறையில் உள்ள புத்தகங்களில் அக்கால கடுமையான வாசக நடை, பொருள் அறிவதில் சிரமம், உதாரணங்கள் அரிதாக இடம்பெறல் முதலான நடைமுறைச் சிக்கல்கள் பலவற்றை மாணவர்கள் சந்திக்கின்றனர். இதனால் இத்துறை பற்றிய பிரக்ஞை இல்லாமலேயே மாணவர்கள் கற்று முடிப்பது வேதனையானது.
அன்பு மாணாக்கர்களே! ஒரு ஹதீஸை நீங்கள் அணுகக்கூடிய முறை இப்படியிருக்க வேண்டும்:
என்ன தலைப்பில், அல்லது எந்தப் பொருள் தொடர்பான ஹதீஸ் தேவையோ அதை அத்தியாயம், பாடம் வாரியாகத் தேட வேண்டும். ஹதீஸைக் கண்டுபிடித்தவுடன், அதன் அறிவிப்பாளர்தொடரை (சனத்) ஆய்வு செய்ய வேண்டும். தரமானது எனத் தீர்க்கமாக அறிந்தபின்பே ஹதீஸைக் கையாள வேண்டும்.
நபிமொழியை அறிவித்த நபித்தோழர் பெயர், அதைவிட முக்கியமாக நபிமொழி இடம்பெறும் நூல் ஆகியவற்றோடு நபிமொழியின் அரபிமூலத்தைக் குறிப்பெடுக்க வேண்டும். தெரியாத சொற்கள் இருப்பின் பொருளை அறிந்து, நபிமொழி சொல்லவரும் கருத்தை உள்வாங்கியபின்பே நபிமொழியைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
அரபிமொழியில் இருப்பதெல்லாம் நபிமொழி என்றோ, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் (காலந் நபிய்யு) என்று வருவதெல்லாம் ஹதீஸ் என்றோ, அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள் -என்று நபித்தோழர் பெயரைக் குறிப்பிடுவதுதான் ஆதாரம் என்றோ, நபிமொழி நூலில் இடம்பெற்றுவிட்டாலே அது ஆதாரபூர்வமானது என்றோ கருதிவிடக் கூடாது.
பொதுவாக ஒரு நபிமொழி சனத் (அறிவிப்பாளர்தொடர்), ‘ம(த்)தன்’ (மேட்டர்) என இரு கூறுகளைக் கொண்டதாக இருக்கும். இரண்டுமே முக்கியமானவை; கவனிக்கத் தக்கவை. மேட்டரைப் பார்த்து வியப்பதற்கு முன்னால், அதன் அறிவிப்பாளர்தொடர் சரியானது என்பதை உறுதிப்படுத்தியபின் தெம்போடு நபிமொழியைத் தொடுவதே புத்திசாலித்தனம்; நியதியும்கூட.
குறுந்தகடுகள்
‘மவ்சூஅத்துல் ஹதீஸ்’ (நபிமொழிக் களஞ்சியம்) என்றொரு குருந்தகடு (சி.டி.) உண்டு. ‘ஹர்ஃப்’ நிறுவனம் வெளியிட்டது. அதில் புகாரீ, முஸ்லிம், திர்மிதீ, நஸயீ, அபூதாவூத், இப்னுமாஜா, முஸ்னது அஹ்மத், முவத்தா மாலிக், சுனனுத் தாரிமீ ஆகிய முதல்தரமான ஒன்பது நபிமொழி நூல்கள் உள்ளன.
நபிமொழி பக்கத்தை கிளிக் செய்தவுடன், நபிமொழிகளுக்கு வலப் பக்கத்திலே 12 ஆப்ஷன்கள் வழங்கப்பட்டிருக்கும். நபிமொழியில் உள்ள அபூர்வமான சொற்களுக்குள்ள பொருள்கள் (மஆனீ), அறிவிப்பாளர்கள் (ருவாத்), இந்நூலில் இதே ஹதீஸ் வேறு இடங்களில் வந்துள்ள விவரம் (அத்ராஃப்), இதே ஹதீஸ் (இந்த ஒன்பதில்) வேறு நூல்களில் வந்துள்ள தரவு (தக்ரீஜ்), அறிவிப்பாளர்தொடர் (சனத்), விளக்கவுரை (ஷர்ஹ்) முதலிய குறிப்புகளின் பெயர்கள் காணப்படும்.
தேவையானதை கிளிக் செய்தவுடன் உங்கள்முன் நீங்கள் தேடிய விவரம் உடனே காட்சி தரும். உதாரணமாக, ‘அறிவிப்பாளர்கள்’ ஆப்ஷனை ‘கிளிக்’கினால், அந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒவ்வொருவர் பற்றிய சுருக்கமான வாழ்க்கைக் குறிப்பு (தர்ஜமதுர் ராவீ), அந்த அறிவிப்பாளரின் ஹதீஸ் ஆசிரியர்கள் (ஷுயூக்), அறிவிப்பாளரிடம் ஹதீஸ் அறிவைப் பெற்ற மாணவர்கள் (தலாமீத்), அறிவிப்பாளரின் தரம் (ருத்பத்), அறிவிப்பாளர் பற்றிய நிறைகுறை (ஜர்ஹ் வ தஅதீல்) ஆகியன குறித்த தகவல்கள் உங்கள் கையில்.

இளம ஆலமகள  1
அவ்வாறே, ‘அறிவிப்பாளர்தொடர்’ எனும் ஆப்ஷனை சொடுக்கினால், அறிவிப்பாளர்களின் பெயர்கள் பல வண்ணங்களில் காணப்படும். ஒவ்வொரு வண்ணத்திற்கும் ஒரு தரம். தரத்தைக் குறிக்கும் எண்களும் இருக்கும். எண், வண்ணம் -இந்த இரண்டைப் பார்த்தவுடனேயே அறிவிப்பாளரின் தரத்தை அறியலாம். உதாரணமாக, வெள்ளை - 1 நபித்தோழரைக் குறிக்கும்; மஞ்சள் - 2-3 நம்பத் தகுந்தவர் என்பதைக் குறிக்கும்; பச்சை - 6 ஏற்கத் தக்கவர்; சிவப்பு - 8 பலவீனமானவர்ஞ் இப்படி வண்ணங்களும் எண்களும் உங்களுக்குப் பாடம் நடத்தும்.
அதே ஆப்ஷனில், அந்த ஹதீஸ் மர்ஃபூஉ; மவ்கூஃப்; மக்தூஉஞ் என எந்த வகையைச் சேர்ந்தது என்ற விவரமும் கிடைக்கும்.
வேறு என்ன வேண்டும் உங்களுக்கு..? பல நூல்களைத் தூக்கிப் பல மணி நேரம் புரட்டி, தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய கனமான தகவல்கள் ஆட்காட்டி விரலின் அசைவில்! சுப்ஹானல்லாஹ்! கொட்டிக் கிடக்கிறது! கட்டிச் செல்லத்தான் ஆள் இல்லை. இந்நிலையில், அறியாமைக்கு யாரைக் குற்றம் சொல்லப்போகிறீர்கள்?
இதைவிட அதிசயம்; இன்னொரு குறுந்தகடு. பெயர்: அல்மக்தப்பத்துஷ் ஷாமிலா (எல்லாம் உள்ள நூலகம்). இதில் பல்வேறு கலை சம்பந்தப்பட்ட 9 ஆயிரத்திற்கும் அதிகமான நூல்கள், அப்படியானால், நூலகம் (அல்மக்தபா) என்ற பெயர் பொருத்தம்தானே! நபிமொழி நூல்கள் மட்டும் - 230; தஃப்சீர்கள் - 195; நபிமொழி விளக்கம் - 195; சீரா - 200; வரலாறு - 230; கொள்கை விளக்கம் - 834ஞ் இப்படி பட்டியல் நீள்கிறது.
அத்தோடு அவ்வப்போது புதிய நூல்கள் அப்டேட் ஆகிக்கொண்டே இருக்கும். இணையதள இணைப்பு இருப்பின் உங்கள் கணினியில் பதிவிறக்கம் செய்ய முடியும். எல்லாம் இலவசம்.
(சந்திப்போம்)

செவ்வாய்க்கிழமை, 02 ஜனவரி 2018 07:05

மண்ணின் வரலாறு-8 நாவாயத்கள் வாழும் மீனம்பூர்

Written by

சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி புதுச்சேரியிலிருந்து சகோதரர் அஃப்ஸல் வந்திருந்தார். உரையாடல் ‘ஊரும் பேரும்’ என ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அவரின் பூர்வீகம் செஞ்சியை அடுத்த மீனம்பூர். அவர் ஊரின் பெயர்க் காரணத்தை ஆராய்வதற்காக ‘இஸ்லாமிய கலைக் களஞ்சியத்தை’ எடுத்து பக்கங்களைத் திருப்பினேன். மீனம்பூரைப் பற்றிய எந்தத் தகவலும் இல்லை. மீனம்பூர் பற்றி ஒருவரி இருந்தாலும் சகோ, அஃப்ஸல் கலைக் களஞ்சியத்தின் நான்கு தொகுதிகளையும் வாங்கியிருப்பார். ஓராயிரத்து இருநூறு கல்லாவில் விழுந்திருக்கும்.
தமிழக இஸ்லாமிய வரலாற்றின் முக்கியமான ஊர் நூல்களில் பதிவாகவில்லை, விழுப்புரம், திண்டிவனம், செஞ்சி வட்டங்களைத் தாண்டி மீனம்பூர் பற்றிய சங்கதிகள் பரவவில்லை.
செஞ்சிக் கோட்டையிலிருந்து விழுப்புரம் செல்லும் சாலையில் ஐந்து கிலோ மீட்டர் தொலைவில் மீனம்பூர் பதுங்கிக் கிடக்கிறது. இங்கிருந்து விழுப்புரம் 34 கி.மீ. தொலைவிலும் தலைநகர் சென்னை 151 கி.மீ. தூரத்திலும் உள்ளன. சென்னை - திருச்சி நெடுஞ்சாலையில் உள்ள திண்டிவத்திலிருந்து மேற்காக சென்றால் செஞ்சியைத் தாண்டி தெற்கில் உள்ள பழமையான ஊர் மீனம்பூர்.
மீன்+அம்பு+ஊர் = மீனம்பூர்; மீனைப் போல் துள்ளிச் செல்லும் அம்புகளாக இருந்தனரோ? அல்லது மீன் வடிவ அம்புகள் செய்தனரோ மீனம்பூர்க்காரர்கள்? பெயர்க் காரணம் தெரியவில்லை. ஆனால் இவ்வூர் முஸ்லிம்கள் குடியேறி வாழும் ஊர் என்பதும் அவர்கள் குடியேற்றம் 300 ஆண்டுகளுக்கு முன் நிகழ்ந்தது என்பதும் செஞ்சியின் வரலாற்றைப் படிக்கும் போது அறியக் கிடக்கிறது.
மீனம்பூர் முஸ்லிம்கள் வடக்கிலிருந்து வந்த தக்னிகளும் அல்லர், தெற்கிலிருந்து வந்த ராவுத்தர்களும் அல்லர்; கிழக்கிலிருந்து போய்ச் சேர்ந்த மரைக்காயரும் அல்லர்; அவர்கள் மேற்கிலிருந்து வந்து குடியேறிய அரபுப் பழங்குடி மக்கள்.
அவர்கள் மீனம்பூருக்கு எப்போது வந்தார்கள்? எப்படி வந்தார்கள். அவர்கள் எங்கிருந்து வந்தார்கள்? அவர்கள் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வந்தார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலோர் போர்வீரர்களாக ஆற்காட்டு நவாபின் படையில் பணியாற்ற வந்து சேர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் கிள்ளேதார் எனும் கோட்டையின் - ஆளுநர்களாகவும் இருந்துள்ளார்கள். அவர்கள் அரபுக் கடலோரமுள்ள கொங்கணக் கடற்கரையிலிருந்து கூட்டம் கூட்டமாக தமிழகத்தின் நடுப்பகுதிக்கு வந்து குவிந்திருக்கிறார்கள்.
கொங்கணக் கடற்கரைக்கு அரபு மக்கள் எப்படி வந்தார்கள்? எப்போது வந்தார்கள்? ஏன் வந்தார்கள்?
அண்ணலாரின் காலத்துக்கு முன்பிருந்தே அரபு வணிகர்கள் நம்முடைய தேசத்தின் கிழக்குக் கடற்கரைக்கும் மேலைக் கடற்கரைக்கும் வந்து சென்று கொண்டிருந்தார்கள். வணிகர்களாக வந்து சென்று கொண்டிருந்தவர்கள் அண்ணலாரின் அழைப்பைத் தொடர்ந்து முஸ்லிம் வணிகர்களாக மாறி நம் கடலோரங்களில் கால் பதித்த போது அவர்களும் இஸ்லாமிய அழைப்பாளர்களும் உடன் வந்தார்கள்.

மனமபர 2
ஏழாம் நூற்றாண்டில் மாலிக் இப்னு தீனார் மலையாளக் கடற்கரைக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து பல பள்ளிவாசல்கள் கட்டப்பட்டன. சேரமான் பெருமாளின் தலைநகரான கொடுங்கலூரில் கி.பி.629 இல் முதல் பள்ளிவாசல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது.
கி.பி. எட்டு, ஒன்பது, பத்தாம் நூற்றாண்டுகளிலும் அரேபியர் வருகைகள் தொடர்ந்திருக்கிறது. அரேபியர் - மலையாளிகள் உறவு தொடர வந்து சென்றவர்கள் மலையாளக்கரை மாப்பிள்ளைகள் ஆனார்கள். இங்குமங்கும் தங்கி வாழ மாப்பிள்ளை முஸ்லிம்கள் பெருந்தொகையாய்ப் போனார்கள். மலப்புரமெங்கும் மாமியார் வீடுகள்.
கி.பி. பதினொன்று பனிரெண்டாம் நூற்றாண்டுகள் சீராக போய்க் கொண்டிருக்க பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் அரபகத்தில் ஏற்பட்ட கோடுங்கோலாட்சியில் அரபு மக்கள் ஓமன் கடற்கரைக்கு வந்து கப்பல் கப்பலாய் அரபுக் கடலைக் கடந்தனர். அவ்வாறு கி.பி.1269 - இல் வந்தவர்களின் வம்சா வழியினர்தான் கிழக்குக் கடற்கரை ஊர்களில் வாழும் பெரும் பான்மையினரான முஸ்லிம்கள்.
அக்கால கட்டத்தில் மேற்கில் அரபுக் கடலோர ஊர்களிலும் அரபுக்கள் வந்திறங்கினார்கள். அவ்வாறு கொங்கணக் கடற்கரையில் வந்திறங்கியவர்களின் வம்சாவழியினரே மீனம்பூர் முஸ்லிம்கள்.
கி.பி.பதினான்கு, பதினைந்து, பதினாறு என மூன்று நூற்றாண்டுகள் கொங்கணக் கடற்கரையிலும் அதன் புறநகர்களிலும் வாழ்ந்த முஸ்லிம்கள் மண்ணின் மைந்தர்களாகவே மாறிப் போனார்கள்.
கடல் தொழில், வணிகம், தோட்டந் துரவுகள், விவசாயம் என பதினேழாம் நூற்றாண்டும் ஓடி மறைய பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் அந்த அரபு வம்சா வழியினரை காலம் போராளிகளாக மாற்றியது. தேவைக்கேற்பவே மனிதர்களை காலம் மாற்றியமைக்கிறது. ஜப்பானில் சாமுராய்கள் உருவானதைப் போல நம் நாட்டில் போர் மறவர்கள் உருவானார்கள், அவர்களில் கணிசமாக முஸ்லிம்களும் இருந்தார்கள்.
கொங்கணக் கடற்கரை அரபுக் குடும்பத்தில் கி.பி.1651 இல் பிறந்த முஹம்மது செய்யது இளைஞராகி தக்காணத்திற்கு வந்து குதிரை லாய உதவியாளர் ஆனது ஒரு தொடக்கப்புள்ளி.
அந்தப் புள்ளி நீண்ட கோடானது. குதிரை லாயம் குதிரை வீரராக்கியது. குதிரை வீரர் தளபதியாகி ‘மன்சாப்தார் - ஆட்சி மன்ற உறுப்பினர்’ என உயர்ந்தார். ‘சாதத்துல்லா கான்’ எனும் பட்டப் பெயரும் பெற்றார்.
சாதத்துல்லா கான் கர்நாடகத்தின் பௌஜிதாராகி 1710 இல் ஆற்காட்டுக்கு வந்தார். 1714 வரை சொரூப் சிங்கும் சிவாஜியும் ஆண்டு முடிய கான் ஆற்காட்டு நவாப் ஆனார்.
நவாப் ஆவதற்கு முன் தன்னுடைய இளவல் குலாம் அலியை டெல்லி பாதுஷாவின் அரசவையில் சேர்த்தார். பின்னாளில் குலாம் அலீ வேலூர் ஜாகீரானார்.
தன்னுடைய சகோதரருக்கு மட்டும் சாதத்துல்லா கான் வாய்ப்பை உருவாக்கிக் கொடுக்கவில்லை. கொங்கணக் கடற்கரை சமுதாயத்திற்கே நல்ல வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார். படை வீரர், அரசு அலுவலர் எனப் பல்வேறு வாய்ப்புகளை தன் கொங்கணச் சகோதரர்களுக்கு வழங்கியதோடு அவர்களில் சிலரை கிள்ளேதார்களாகவும் நியமித்தார். கிள்ளேதார் என்பது ஒரு பெரும் வட்டத்தை நிர்வாகம் செய்யும் பணி.
கர்நாடக காட், காசர் கோட், வந்தவாசி, திமிரி போன்ற பகுதிகளை கொங்கணச் சகோதரர்களுக்கு வழங்கினார். கொங்கணக் கடற்கரை மக்கள் தொகை சுருங்கி சங்கரா பரணி தென்பெண்ணை பாலாற்றங்கரைகள் நிரம்பி வழிந்தன.
வடக்கே பழவேற்காட்டிலிருந்து தெற்கே பரங்கிப் பேட்டை அருகிலுள்ள பாளையங்கோட்டை வரை கோட்டைகள் கட்டப்பட்டிருந்தன. ‘ஹில்லே’ என்றால் கோட்டை, கோட்டைக் காவலர் ஹில்லேதார், ஹில்லேதாரே கிள்ளேதாராகியுள்ளது.
பல கோட்டைகளை ஆண்ட சாதத்துல்லா கானைப் பற்றிய பல சங்கதிகளை ‘சாதத் நாமா’ எனும் பார்ஸி நூல் பிறந்ததிலிருந்து இறந்தது வரை கூறுகிறது. 1651 முதல் 1732 வரையுள்ள நடுத்தமிழக வரலாற்றை அறிய நல்லதொரு ஆவணமாக ‘சாதத் நாமா’ விளங்குகிறது. ‘பாபர் நாமா’ போல் ‘சாதத் நாமா.’ அது ஒரு சக்கரவர்த்தியின் வரலாறு; இது ஒரு சாமான்யனின் வரலாறு.
கொங்கணக்கடற்கரையில் வந்திறங்கிய முஸ்லிம்களின் பாரம்பரியம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அரேபிய பழங்குடி மக்களில் ஓர் இனக்குழுவின் பெயர் ‘நவாயத்.’ இன்று வரை இவர்கள் தங்களை ‘நவாயத்’ என்றே அடையாளப்படுத்துகிறார்கள். சாதத்நாமா இதற்கு சான்று பகர்கின்றது.
‘ஏமன் வரலாறு’ எனும் நூல் நவாயத்களை கடலோடிகள் எனக் கூறுகிறது. இவர்கள் குறைஷிக் குழந்தைகள் - சிபிமிலிஞிஸிணிழி’ஷி ளிதி னிஹிஸிகிமிஷிபிமி எனப்படுவோரின் வழித்தோன்றல்கள் என்கிறார் வரலாற்று ஆய்வாளர் தபரி.
ஆற்காட்டு நவாப்களாக நவாயத் வகையறாக்கள் 1710 முதல் 1752 வரை ஆண்டனர். சாதத்துல்லா கான் முதல் சந்தா சாஹிப் வரை ஆண்ட போது கணிசமான நவாயத்கள் பாலாறு முதல் தென்பெண்ணையாறு வரை பரவினர்.
1752 க்குப் பிறகு நவாயத்கள் மைசூரின் ஹைதர் அலி - திப்பு சுல்தான் படைகளிலும் பணியாற்றினர். 1799 இல் திப்பு சுல்தான் மரணித்த பின் நவாயத்கள் படைப்பணிகளிலிருந்து கலைந்து சென்றனர்.
அவர்களில் ஒரு பெருந்திரள் மீனம்பூரில் மையம் கொண்டது. ஆங்காங்கு சிதறியும் வாழ்ந்தது. ஏறத்தாழ தொன்னூறு ஆண்டுகள் படையணியில் பாடாற்றியோர் - குதிரைகளோடும் ஆயுதங்களோடும் பழகியோர் வாழ்க்கை முறையை மாற்றிக் கொண்டனர். வணிகத்திலும் விவசாயத்திலும் கவனம் செலுத்தினர். கைத்தொழில்களும் செய்தனர்.
காயல்பட்டினத்தில் இரண்டாவது குடியேற்றம் கி.பி.1194 (ஹிஜிரி 571) இல் நிகழ்ந்த போது ஏர்வாடியில் அடங்கியிருக்கும் இப்றாஹீமும் காயலில் அடங்கியிருக்கும் கலீபா என்பாரும் இன்னொரு கலீபாவான ஈக்கி அப்பா கலீபாவும் வந்திருக்கின்றனர். அக்காலகட்டத்தில் பாண்டிய நாட்டை ஆண்டவர் அதி வீரராம பாண்டியன் மகன் குலசேகர பாண்டியன்.
முஸ்லிம்களில் பலரையும் தன் படையில் சேர்த்த மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் ஈக்கி அப்பா கலீபாவை திருநெல்வேலிக்கு படைத் தளபதி ஆக்கினான். கலீபாவை நீதிபதி ஆக்கினான். இபுறாஹீமை தம்முடன் மதுரைக்கு அழைத்துச் சென்றான்.
குலசேகரப் பாண்டியவனின் மகன்கள் சுந்தரபாண்டியனும் வீரபாண்டியனும். இவர்களில் மன்னராக சுந்தரபாண்டியன் ஆனபோது வீரபாண்டியன் எதிர்த்தான். இவர்களின் தாயாதிச் சண்டையைத் தீர்த்து வைத்தவன் அலாவுதீன் கில்ஜியின் தளபதியான மாலிக் கபூர். டெல்லியின் கீழ் மதுரையைக் கொண்டு வந்த மாலிக் கபூர் சுந்தரபாண்டியனை கில்ஜி அரசுக்கு கப்பம் கட்ட வைத்தான். இது நடந்தது கி.பி.1310 இல், அப்போது மதுரைப் படையில் முஸ்லிம்கள் பங்கு பெற்றதைக் கண்டு வியப்புற்று மாலிக்கபூர் தம் பக்கம் சேரும்படி அழைக்க அவர்கள் மறுத்து விட்டார்களாம்.
வெளிநாட்டு வீரர்கள் பிறநாடுகளுக்குச் சென்று போர்ப் படையில் சேர்த்து களம் காண்பது புதிதல்ல. காலந்தோறும் அது நடந்து வந்திருக்கிறது. மேற்கிலிருந்து கிழக்கு நாடுகளுக்கு வந்து போராளிகள் களம் கண்டதைப் போல் கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நாடுகளுக்குச் சென்று களம் கண்ட வரலாறுகளும் உண்டு.

மனமபர 3
வடபுலத்திலிருந்து பாரசீகம் சென்ற ஜாட்கள் பெர்ஸியப் படையில் இருந்ததும் அரபகத்திலிருந்து புறப்பட்ட இஸ்லாமியப்படை பாரசீகத்தை வென்ற போது பெர்ஸியர்களோடு ஜாட்களும் இஸ்லாத்தைத் தழுவியதும் வரலாறு.
மீனம்பூர் முஸ்லிம்கள் வணிகத்துக்காகவும் இஸ்லாத்தைப் பரப்பவும் வந்தவர்கள் என மேம்போக்காக கணிக்கின்றனர். உண்மையில் அவர்கள் சாதத்துல்லா கானின் அரவணைப்பால் ஆற்காட்டுப்படையணிக்கு வந்தவர்கள் என்பதே உண்மை.
இஸ்லாத்துக்கு முன்பு வில்லையும் அம்பையும் வைத்து வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்த நவாயத்கள் துப்பாக்கியையும் பீரங்கியையும் இயக்கக் கற்றார்கள் அத்தர் வாடையை விட கந்தக வாடை அவர்களைக் கவர்ந்துள்ளது.
ஆயிரம் பேர் குழுமியிருந்தாலும் நவாயத் சகோதரர் தனியாகத் தெரிவார். இவர்களின் குடும்ப பெயர்கள் சயீத், பாபா கோகன், ஹூஸைன், சும்கர், ஷகீர், ஆம்பர் ஹானி, ஆக்லே, பாந்தேஹ், மெக்கிரி என்பவை.
கீழக்கரை, காயல்பட்டினம் அரபு வம்சா வழியினர் போல் மீனம்பூர் மாப்பிள்ளைகள் பெண் வீட்டோடு போவதில்லை. என்றாலும் அகமணம் செய்து கொண்ட இவர்கள் இப்போது ராவுத்தர்களோடும் மணமுடித்துக் கொள்கின்றனர். மணப்பந்தல்களில் மகத்தான உறவுகள் மலர்வதோடு மனங்களும் மனிதர்களும் மலர்கின்றனர்.
மீனம்பூர்க்காரர்களின் முற்கால கட்டங்கள் முஸ்லிம்களின் போர்க்கள ஈடுபட்டை வெளிப்படுத்துவதாய் உள்ளன. நவாயத் அரபுக்களைப் போலவே பிற முஸ்லிம்களும் களம் கண்டவர்களாய் வாழ்ந்துள்ளனர்.
மொகலாயர், நிஜாமியர், ஆற்காட்டுப் படைகளில் மட்டுமல்ல முஸ்லிம்கள் பிற படைகளிலும் அங்கம் வகித்ததோடு மட்டுமல்ல முன்னணி வகித்திருக்கிறார்கள்.
பாண்டியர்களின் படையில் அங்கம் வகித்த முஸ்லிம்கள் பிற்காலங்களில் நாயக்கர்களின் படைகளில் கூட அங்கம் வகித்திருக்கிறார்கள். படையணிகளில் அவர்கள் தொடக்க அணியாக நடை போட்டிருக்கின்றார்கள். அவர்களுக்கு ‘வெடிப்படை’ எனப் பெயர் வரக் காரணம், கந்தகத்தைக் கக்கும் பீரங்கிப் படைக்காரர்களாய் இருந்துள்ளதுதான்.
ஆங்கில, பிரெஞ்சுப் படைகளில் கூட முஸ்லிம்கள் தோக்குகளின் தோழர்களாக விளங்கியுள்ளனர். கம்மந்தான் கான் சாகிபு எனும் கமாண்டர் மருதநாயகம் பிரெஞ்ச், ஆங்கிலப் படைகளில் பணியாற்றி தன்னாட்சி கண்டவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மருத நாயகத்தின் வரலாறு கூட முழுமையாக கிடைக்கவில்லை. மேலும் பலரைப்பற்றிய சங்கதிகள் பதிவாகவில்லை.
சிப்பாய்க் கலகத்தின் போது ஆங்கிலேயப் படைகளில் இருந்த முஸ்லிம்கள் தான் எதிரணி உருவாக காரணமானவர்கள். பகதூர்ஷாவை களத்திற்குக் கொண்டு வந்தவர்கள்.
முஸ்லிம்கள் என்றால் வணிகர்கள் என்றே பெரும்பாலும் அறியக் கிடைக்கிறார்கள். அவர்களில் சரிபாதி போர்ப்படைக்காரர்கள் என்பதற்கான பதிவுகள் கிடைக்கவில்லை. தேடித்தேடியே அவர்களின் இயக்கங்களைக் கண்டு பிடிக்க வேண்டியுள்ளது.
குதிரைகளோடு வந்தவர்கள் குதிரைகளைப் பற்றி நன்கறிந்தவர்கள். தொண்டித் துறைமுககத்தில் மட்டும் ஆண்டுக்கு 25.000 குதிரைகள் இறங்கியுள்ளன. தொடக்க காலத்தில் வந்த குதிரைகள் லாடம் அடிக்கப்படாததால் நீண்ட நாட்களுக்கு அவற்றின் பயன்பாடு கிடைக்கவில்லை. அவற்றின் ஆயுள் நீளவில்லை.
குதிரைப் படை வீரராக ஒருவருக்கு குதிரையேற்றப் பயிற்சி தேவை. இப்பயிற்சி அரேபியர் பலருக்கும் இருந்தது. அவர்கள் குதிரைப் படை வீரராக வாள் பயிற்சி மட்டுமே தேவையான நிலையில் வாள் - வில் கரங்களில் ஏற வீரராக அட்டியேது? அவர்கள் குதிரைகளுக்கு கால்கவசமாய் லாடங்களை அடித்த போது அவற்றின் ஆயுள் நீண்டது. ஓட்டத்தின் உன்னதம் தெரிந்தது.
முஸ்லிம்கள் இன்றும் லாடக்காரர்களாய் இருப்பதற்கும் மிருகவைத்தியர்களாய் இருப்பதற்கும் பாரம்பர்யமே காரணம், குதிரைகள் முஸ்லிம்களுக்கு பறக்கும் பல்லக்குகள். அவற்றின் மேல் அமர்ந்தபடி அவர்கள் செய்த சாகசங்களை காற்றே நன்கறியும். மூச்சிரைக்கும் குதிரைகளோடு முஸ்லிம்கள் மூச்சாலேயே பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் ராவுத்தர்கள் எனப் பெயர் பெற்றார்கள்.
இராவுத்தர்களாக குதிரைப்படை நடத்தியவர்கள் மாவுத்தர்களாக யானைப்படையும் நடத்தியுள்ளனர்.
படைகளுக்கான ஆயுதங்களை உருவாக்க முஸ்லிம்களே பட்டறைகளையும் அமைந்து வாள், வில்லோடு கவசங்களையும் உருவாக்கியுள்ளனர். காஞ்சிபுரத்தில் ஹைதர் பட்டறைத் தெரு இன்றும் உள்ளது. மதுரை பட்டறைக்காரத் தெருவும் போராயுதங்கள் செய்த தெருவே.
அரக்கோணத்திற்கு அருகில் உள்ள நாராயணபுரம் முஹம்மத்பூரில் சாணை பிடிப்போர் திரளாக வாழ்கின்றனர். சென்னை வீதிகளில் சுற்றித் திரியும் சாணை பிடிப்போர் அனைவரும் முஹம்மத்பூரைச் சேர்ந்தவர்களே. இஸ்லாமியப் படை வீரர்களின் எச்சங்களே இவர்கள்.
செஞ்சிக் கோட்டைக்குள் உள்ள விரிந்த நிலப்பரப்பில் அன்று போர்ப் பயிற்சிகள் நிறைவேறியுள்ளன. அங்கு பயிற்சி பெற்றவர்கள் ஆற்காட்டு சுபாவின் 84 கிள்ளேக்களில் - கோட்டைகளில் பணியாற்றியுள்ளனர்.செஞ்சி நிர்வாகத்தின் கீழ் மட்டும் களவாய், கிடங்கல் (திண்டிவனம்) பெருமுக்கல், வழுதாவூர், விருத்தாசலம், பளையங்கோட்டை ஆகிய ஏழு கிள்ளேக்கள் அடங்கியிருந்தன.
இராவுத்தநல்லூர், ரஞ்சன் குடி, குஞ்சக்காடி, போரூர், முஸ்தபா காட் (சங்கராபுரம்) வேப்பூர் துர்க்கம், சிதம்பரம், திருவண்ணாமலை, இளவரசூர், கர்நாடககாட், பெண்ணாத்தூர், திம்மையப்பன்துர்க்கம், மல்லிகார் ஜூனா காட், ஆரணி, சேத்துப்பட்டு கருங்குழி, செங்கல்பட்டு, பூந்தமல்லி, மைலாப்பூர் (சாந்தோம்) திருபாச்சூர், தாமரைப்பாக்கம், திமிரி, ஆற்காடு, வேலூர் கோட்டை, வந்தவாசி, கைலாஷ் காட், படை வீடு, வண்ணான் துர்க்கம், சக்கிலி துர்க்கம், வஜேந்திரகாட், ஆம்பூர், காத், சத்தாத், சித்தூர், மாயிமண்டலம், அவல்கொண்டை, சந்திரகிரி, உதயகிரி, ராம்பூர், சத்யவேடு, செக்கு, தேவகாட், தலுப்பகாட், கிருஷ்ணகிரி என 84 கோட்டைகளில் அயல்மொழிகளும் உருதும் பேசும் படையினரோடு தென்னக மொழிகள் பேசும் சத்திரியர்களும் இருந்திருக்கிறார்கள்.
ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலும் வாளேந்துபவர் இருந்துள்ளார்கள். அவர்கள் களமாட அன்றைய ஆட்சியாளர்கள் வழியமைத்துக் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.
விவசாயம், கைத் தொழில் தவிர்த்து மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பாக போர்த் தொழில் அமைந்திருக்கிறது.
நவாயத்கள் கொங்கணக் கடற்கரையில் இருந்த போது அரபு மொழியோடு வட்டார மொழியையும் கலந்து பேசினர். பழவேற்காட்டில் கரையிறங்கிய அரபுக்கள் அரபு மொழியோடு தமிழ் மொழியையும் கலந்து பேசினர். இம்மொழிக்கு அரவி எனப் பெயர்.
கொங்கணக் கடற்கரையில் அரபு மொழியோடு வட்டார மொழியைக் கலந்து பேசியவர்கள் ஆற்காட்டு நவாபின் கர்நாடகப் பிரதேசத்துக்கு வந்த போது உருதுவைக் கற்றுக் கொண்டு தமிழையும் கலந்து பேசினர். அரபு வேத மொழியாக இருக்க உருது தாய்மொழியாய் மாறியது. துருக்கியரை, பாரசீகரை, ஆப்கானியரை, மொகலாயரை இஸ்லாம் ஒரே சமுதாயமாக ஆக்கியதைப் போல் உருது மொழியும் முஸ்லிம்களை ஒன்றாக்கியது.
மீனம்பூரிலுள்ள பழமை வாய்ந்த பள்ளிவாசலுக்கு வயது 300 இருக்கலாம். இதன் தற்போதைய முத்தவல்லியின் வயது 97. பெயர் ‘மௌலானா மக்பூல் சாஹிப்.’
மீனம்பூரைச் சேர்ந்த அப்பம்பட்டில் இரு மசூதிகளும், பள்ளியம்பட்டில் இரு மசூதிகளும் உள்ளன. மக்கள் தொகை சுமார் இரண்டாயிரம். மீனம்பூரோடு பள்ளியம்பட்டும் இணைக்கப்பட்ட பஞ்சாயத்து ஒரு காலத்தில் குட்டி பாகிஸ்தான் என அழைக்கப்பட்டதாம்.

மனமபர 1i
மீனம்பூர்க்காரர்கள் விழுப்புரம் பகுதியில் பரந்து வாழ்கின்றனர். அரிசி, அரைவை ஆலைகள், நெல் - அரிசி வணிகம், பழ மண்டிகள் என பல்வேறு வணிகங்கள் செய்து வாழ்கின்றனர்.
திண்டிவனத்திலும் இவர்கள் அரிசி ஆலைகளும் பழ மண்டிகளும் வைத்துள்ளனர்.
திண்டிவனத்தில் அரிசி ஆலை வைத்திருக்கும் பெரியவர் ஹாஜி குலாம் தஸ்தகீர் சாகிபு மீனம்பூரைப் பற்றிய சங்கதிகளைச் சொன்னார். உடன் சகோதரர் ஹாஜி கா.மு.இஸ்மாயில் உதவியாய் இருந்தார்.
திண்டிவனத்திலுள்ள பழமையான நவாப் பள்ளிவாசலும் மதீனா பள்ளிவாசலும் மீனம்பூர் வாசிகளின் நிர்வாகத்தில் உள்ளன. இவற்றின் முத்தவல்லி ஹாஜி குலாம் தஸ்தகீர் அவர்களே.
மீனம்பூர்க்காரர்களின் தொழில்களில் ஒன்று பழத்தோட்டங்களை குத்தகைக்கு எடுப்பது. கிழக்குக் கடற்கரை சாலையிலுள்ள இடைக்கழி நாட்டு பழத்தோட்டங்கள் இவர்களின் குத்தகைக்காகவே காத்துக் கிடக்கும் குத்தகைக்காரர்களைப் போலவே பழமண்டிக்காரர்களும் மீனம்பூராரே.
கட்டுரையின் தொடக்கத்தில் ஜப்பானைப் பற்றியும் சாமுராய்களைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டோம். அதில் காலமும் சூழலும் மனிதர்களை வடிவமைப்பதைப் பற்றியும் சொல்லியிருந்தோம்.
சாமுராய்கள் வளர்ச்சி பெற்ற போர்க் காலம் போய் விட்டது. இனி போராளிகளுக்கு வேலையில்லை. நாட்டுக்கு ஆசான்கள் தேவைப்பட்டனர். எனவே ஜப்பானிய சமுதாயம் கல்வியைத் தேடி ஓடியது. கல்வியாளர்கள் பெருகிட சமுதாயம் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தது.
ஜப்பானைப் போல் மீனம்பூரிலும் பெரும் மாற்றம் நிகழ்ந்தது. போராளிகளாயிருந்து விவசாயிகளாகவும் வியாபாரிகளாகவும் இருந்த சமுதாயம் கல்வியைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டது.
கிராமம் நகரங்களுக்கு நகர்ந்தது. அதன் தொடர்ச்சியாக பாரசீக வளகுடா நாடுகள், சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம், ஓமன், பஹ்ரைன், கத்தார் என கால்பதித்து அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து மற்றும் ஜெர்மனி போன்ற மேற்கத்திய நாடுகளுக்கும் உலா நடத்தியிருக்கிறது. அதேசமயம் அவர்கள் வேர்களை விட்டுவிடவில்லை.
ஊர்வலம் தொடரும்…

திங்கட்கிழமை, 11 டிசம்பர் 2017 08:13

முதல் தலைமுறை மனிதர்கள்-9

Written by

பண்டிட் ஏ.கே.ஜமாலி சாகிப் என அழைக்கப்படும் அப்துல் காதர் ஜமாலி சாகிப் திருச்சி மாவட்டம் தமிழ் முஸ்லிம் சமூகத்திற்குத் தந்த மிகச் சிறந்த சேவையாளர்களில் ஒருவராவார். அரசியல்வாதி, பத்திரிக்கையாளர், சமூக சேவகர் எனப் பன்முகத் தன்மைகளைக் கொண்டிருந்த அவரைப் பற்றித்தான் இந்த இதழில் பார்க்கவிருக்கிறோம்.
பிறப்பு - கல்வி :
ஜமாலி சாகிப் 25.10.1922 அன்று திருச்சி மாவட்டம் (தற்போதைய பெரம்பலூர் மாவட்டம்) லெப்பைக் குடிக்காடு என்ற பேரூரில் அஹமது புகாரி ஜெய்த்தூன் பீவி தம்பதியினரின் நான்காவது மகனாகப் பிறந்தார். லெப்பைக் குடிக்காடு முஸ்லிம் மக்களின் பூர்வீகம் கேரளாவாகும். 1920-களில் கேரளாவில் நடைபெற்ற மாப்பிள்ளைமார் கிளர்ச்சியின் போது ஆங்கிலேய ஆட்சியினர் மேற்கொண்ட அடக்கு முறையைத் தாங்கொண்ணாத சில முஸ்லிம் குடும்பத்தினர் அங்கிருந்து இடம் பெயர்ந்து வந்து தமிழ் நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள சுவாமி மலையிலும் (கும்பகோணம் அருகில்), திருச்சி மாவட்டத்திலுள்ள ரெங்கபுரத்திலும் குடியேறினர். இவர்கள் லெப்பைகள் என அழைக்கப்பட்டதால், இவர்கள் குடியேறிய ரங்கபுரமும் பின்னாட்களில் லெப்பைக் குடிக்காடு என பெயர் மாற்றம் கண்டது. இம்மக்கள் தங்களது விடாமுயற்சியாலும், கடின உழைப்பாலும் நாளாவட்டத்தில் சிறு மற்றும் பெரும் நிலவுடமையாளர்களாக ஏற்றம் பெற்றனர். பெரும்பாலோர் வெற்றிலைக் கொடிக்கால் வைத்து வேளாண்மை செய்து வந்தனர். பெரிய பண்ணை, நடுப்பண்ணை, சின்னப்பண்ணை என மூன்று பிரிவுகளாக இம்மக்கள் அழைக்கப்படலாயினர். நடுப்பண்ணை என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு குடும்பத்தில்தான் ஜமாலி சாகிப் பிறந்தார்.
தொடக்க மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியை லெப்பைக் குடிக்காட்டிலேயே பயின்ற ஜமாலி சாகிப், பின்னர் சென்னை பெரம்பூரில் செயல்பட்டு வரும் ஜமாலியா அரபிக் கல்லூரியில் சேர்ந்து ஓதி ஆலிம் பட்டம் பெற்றார். அதனாலேயே ‘ஜமாலி” என அறியப்பட்டார். பின்னர் திருவையாறிலுள்ள தமிழ்க் கல்லூரியில் சேர்ந்து தமிழில் வித்வான் (புலவர்) பட்டம் பெற்றார். முஸ்லிம் லீக் தலைவர்களிலேயே தமிழ் வித்வான் பட்டம் பெற்றவர் இவர் ஒருவர்தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அரசியல் ஈடுபாடு :
இளமையிலேயே ஜமாலி சாகிப் பொதுப் பணிகளில் நாட்டம் கொண்டிருந்தார். “வாலிபர் சங்கம்” என்ற சங்கம் ஒன்றினை தனது நண்பர்களுடன் இணைந்து தொடங்கி சமூகப் பணி ஆற்றி வந்தார். 1938ஆம் ஆண்டு லெப்பைக் குடிக்காட்டில் முஸ்லிம் லீகின் கிளை தொடங்கப்பட்ட போது அக்கட்சியில் உறுப்பினராகச் சேர்ந்தார். சிறந்த செயல்பாடுகள் காரணமாக பல பதவிகள் இவரைத் தேடி வந்தன. 1941-ஆம் ஆண்டு குன்னம் தாலுகா முஸ்லிம் லீக் செயலாளர்களில் ஒருவராகவும், அதே ஆண்டில் மாகாண முஸ்லிம் லீகின் கவுன்சில் உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1945-ஆம் ஆண்டு திருச்சி மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் தலைவராகவும், அதே ஆண்டில் அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகின் கவுன்சில் உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அப்போது அவருக்கு வயது 23 தான்.
நாட்டுப் பிரிவினைக்குப் பின் அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகின் எதிர்காலம் குறித்து முடிவு செய்வதற்காக அக்கட்சியின் கவுன்சில் கூட்டம் 13.12.1947 மற்றும் 14.12.1947 ஆகிய தேதிகளில் கராச்சி நகரில் நடைபெற்றது. இந்தியாவிலுள்ள அனைத்து மாகாணங்களிலிருந்தும் கவுன்சில் உறுப்பினர்கள் இக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். சென்னை மாகாணத்திலிருந்து காயிதே மில்லத் இஸ்மாயில் சாகிப் தலைமையில் கலந்து கொண்ட ஐந்து உறுப்பினர்களில் ஜமாலி சாகிபும் ஒருவர். பொதுச் செயலாளராகயிருந்த கே.டி.எம்.அகமது இப்ராகிம் சாகிப், கேரளத் தலைவர்களான சீதி சாகிப் மற்றும் எம்.எம். அன்வர் ஆகியோர் பிற உறுப்பினர்களாவர். இதுபற்றி ஜமாலி சாகிப் முஸ்லிம் லீக் மாநாட்டு மணிவிழா மலரில் (2008) எழுதியிருப்பதாவது.
“...................... அகில இந்திய முஸ்லிம் கவுன்சிலில் அங்கம் வகிக்க சென்னை மாகாணத்திலிருந்து 20 பேர்கள் மட்டுமே தகுதியுடையவர்களாக இருந்தனர். அகில இந்தியப் பொதுச் செயலாளரால் அறிவிக்கப்பட்ட தேதிக்குள் இந்தியாவிலிருந்து தரை மார்க்கமாக கராச்சி போய்ச் சேருவது என்பது இயலாத காரியமாக இருந்தது. நாடு சுதந்திரம் பெற்று ஐந்து மாதங்களாகியும் கூட இந்தியா - பாகிஸ்தான் எல்லையோரங்களில் இன்னும் கொலை கொள்ளைகள் நடந்து கொண்டு தான் இருந்தது. பம்பாய்க்கும், கராச்சிக்குமிடையே நடைபெற்று வந்த கப்பல் போக்குவரத்தும் சுதந்திரத்திற்குப் பின் நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது. கராச்சிக்கு ஆகாய மார்க்கமாகத்தான் போய்ச் சேரமுடியும் என்ற சூழ்நிலை இருந்தது. அது சமயம் இந்தியாவில் ஏர் இந்தியா என்ற ஒரு விமானக் கம்பெனி மட்டும் விமானப் போக்குவரத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தது. அந்த கம்பெனி வசமிருந்த விமானங்கள் மிகச் சிறியவை. 22 பிரயாணிகளே செல்லக்கூடிய டக்கோட்டா விமானங்கள் ஆகும். ஆகவே சென்னையிலிருந்து கராச்சிக்குச் செல்ல 5 பேர்களுக்கு மட்டுமே இடம்தர முடியுமென விமானக் கம்பெனி கூறிவிட்டது. காயிதே மில்லத் இஸ்மாயில் சாகிப் அவர்கள், சென்னை மாகாண முஸ்லிம் லீக் பொதுச் செயலாளர் கே.டி.எம்.அகமது இப்ராகிம் சாகிப் எம்.எல்.சி அவர்கள், மலபார் முஸ்லிம்களின் தலைவரான சீதி சாகிப் எம்.எல்.ஏ அவர்கள், எம்.எம். அன்வர் சாகிப், ஏ.கே.ஜமாலி சாகிப் ஆகிய ஐவரும் 1947 டிசம்பர் மாதம் 11ம் தேதி சென்னை விமான நிலையத்திலிருந்து கராச்சிக்குப் புறப்பட்டோம். எங்களின் விமானம் ஹைதராபாத், பம்பாய் வழியாக இரவு 11 மணிக்கு கராச்சி விமான நிலையம் போய்ச் சேர்ந்தது”.
இந்தக் கவுன்சில் கூட்டத்தில் முஸ்லிம் லீகின் எதிர்காலம் பற்றி முடிவு செய்யும் பொறுப்பு இரு நாடுகளின் தலைவர்கள் வசம் விடப்பட்டது. இதற்கென இந்தியாவிற்கும், பாகிஸ்தானுக்கும் தனித்தனி கன்வீனர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர். இந்தியாவிற்குரிய கன்வீனராக காயிதே மில்லத் அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இத்தேர்வு ஏகமனதாக அமையவில்லை. காயிதே மில்லத்தை எதிர்த்து ஐக்கிய மாகாணத்தைச் சார்ந்த ரிஸ்வான் சாகிப் போட்டியிட்டுத் தோல்வியுற்றார்.
பின்னர், காயிதே மில்லத்தைக் கன்வீனராகக் கொண்ட முஸ்லிம் லீகின் கவுன்சில் கூட்டம் சென்னை ராஜாஜி ஹாலில் 10.03.1948 அன்று நடைபெற்றது. இந்தக் கூட்டத்திலும் ஜமாலி சாகிப் கலந்து கொண்டார். அவர்தான் மாநாட்டின் தொடக்கமாக கிராஅத் ஓதினார். இந்தக் கூட்டத்தில் இந்தியாவில் அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகை “இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக்” என்ற பெயரில் தொடர்ந்து நடத்துவதென முடிவு செய்யப்பட்டது.
சட்டமன்ற உறுப்பினர் :
1946 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மாகாண சட்டசபைத் தேர்தலில் இராமநாதபுரம் தனித் தொகுதியிலிருந்து முஸ்லிம் லீகின் சார்பில் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஸையது முகம்மது சாகிப் மரணமுற்றதால் அந்தத் தொகுதிக்கு இடைத்தேர்தல் 1948ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. இந்த இடைத் தேர்தலில் முஸ்லிம் லீக் வேட்பாளராக ஜமாலி சாகிப் அறிவிக்கப்பட்டார். ஆனால் இராமநாதபுரம் மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் பிரமுகர்கள் தங்கள் பகுதியைச் சார்ந்த ஒருவரைத்தான் வேட்பாளராக நிறுத்த வேண்டுமென்றும், வெளியூர்க்காரரான ஜமாலி சாகிப்பை நிறுத்தக் கூடாது எனவும், மாகாணத் தலைமைக்கு விண்ணப்பங்கள் அனுப்பினர். எனினும் மாகாணத் தலைவர்கள் ஜமாலி சாகிபின் நியமனத்தை எதிர்த்த கட்சிப் பிரமுகர்களுடன் பேசி அவர்களைச் சமாதானப்படுத்தினர். இந்த இடைத்தேர்தலில் போட்டியிட்ட ஜமாலி சாகிப் வெற்றி பெற்றார். 1948 ஆம் ஆண்டு முதல் 1952-ம் ஆண்டு வரை (அதாவது முதலாம் பொதுத் தேர்தல் வரை) ஜமாலி சாகிப் சட்டசபை உறுப்பினராகத் திறம்படப் பணியாற்றினார். காயிதே மில்லத் அவர்களுடன் இணைந்து சட்டசபையில் முஸ்லிம்களின் நலன் சார்ந்த பிரச்சனைகளுக்காகவும், பல்வேறு பொதுப் பிரச்சனைகளுக்காகவும் குரல் கொடுத்தார்.
பத்திரிக்கையாளர் : சென்னை மாகாண முஸ்லிம் லீகின் சார்பில் 1938ஆம் ஆண்டு “முஸ்லிம்” என்ற வார இதழ் தொடங்கப்பட்டு அது சிறப்பாக வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. நாட்டுப் பிரிவினைக்குப் பின் இந்த இதழ் நாளிதழாக மாற்றப்பட்டது. மாகாண முஸ்லிம் லீகின் பொதுச் செயலாளராக இருந்த கே.டி.எம்.அகமது இப்ராகிம் சாகிப் அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவந்த இந்த இதழின் 11 பங்குதாரர்களில் ஜமாலி சாகிபும் ஒருவர். இந்த நாளிதழின் வளர்ச்சிக்காக ஜமாலி சாகிப் பெரு முயற்சிகள் எடுத்துக் கொண்டார். தமிழ் நாடெங்கும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டு இதழுக்கு சந்தாதாரர்களைச் சேர்த்தார். எனினும் “முஸ்லிம”; நாளிதழ் தமிழ் முஸ்லிம் சமுதாயத்திற்குச் சிறப்பான முறையில் வழிகாட்ட தவறி விட்டதென்றும், சமூகத்திற்குத் தேவையான செய்திகளும், கட்டுரைகளும் அதில் இடம்பெறவில்லையென்றும் புகார் கூறி இதழின் நிர்வாகத்திலிருந்து அவர் விலகினார். பின்னர் 15.08.1952 அன்று திருச்சி ஏ.எம்.யூசுப் சாகிப்புடன் இணைந்து “மறுமலர்ச்சி” வார இதழைத் தொடங்கினார். அதன் பங்குதாரர்களில் ஒருவராகவும், வெளியீட்டாளராகவும் இருந்தார். அந்த இதழில் அரசியல், சமூகம் சார்ந்த பல கட்டுரைகளை தொடர்ந்து எழுதி வந்தார். 1965 ஆம் ஆண்டு ஆசிரியர் ஏ.எம்.யூசுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு சிறைவாசம் அனுபவித்த போது, மறுமலர்ச்சி இதழின் பொறுப்பாசிரியராகவும் பணியாற்றி பத்திரிக்கை தொய்வின்றி தொடர்ந்து வெளிவர முயற்சிகள் மேற்கொண்டார்.
மறுமலர்ச்சி ஆசிரியர் ஏ.எம். யூசுப் சாகிபுடன் இணைந்து கட்சிப் பணியும் ஆற்றினார். 1958ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 11 மற்றும் 12ம் தேதிகளில் திருச்சியில் நடைபெற்ற முஸ்லிம் லீக் ஊழியர் மாநாட்டின் வெற்றிக்காகப் பெரிதும் உழைத்தார்.
மதல தலமற 1கட்சியிலிருந்து நீக்கம் :
1962ம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலின் போது முஸ்லிம் லீக் தி.மு.க-வுடன் கூட்டணியமைத்துப் போட்டியிட்டது. இத்தேர்தலில் முஸ்லிம் லீகிற்கு 6 சட்டசபைத் தொகுதிகளும், இரு பாராளுமன்றத் தொகுதிகளும் ஒதுக்கப்பட்டன. லீகிற்கு ஓதுக்கப்பட்டிருந்த வடசென்னைப் பாராளுமன்றத் தொகுதியில் போட்டியிட ஜமாலி சாகிபும், பொதுச் செயலாளர் கே.டி.எம்.அகமது இப்ராகிம் சாகிபும் விண்ணப்பித்திருந்தனர். எனினும் மாநிலத்தலைமை இந்தத் தொகுதியில் லீக் சார்பில் ஏ.கே.ஏ.அப்துல் சமது சாகிப்பை வேட்பாளராக நிறுத்தியது. அதே நேரத்தில் ஜமாலி சாகிப் திருச்சி மாவட்டம் அரவாக்குறிச்சி சட்டசபைத் தொகுதியில் வேட்பாளராக நிறுத்தப்பட்டார். இத்தொகுதியில் போட்டியிட இவர் தயக்கம் காட்டிய போதிலும், திருச்சி மாவட்ட நிர்வாகிகள் முழு ஒத்துழைப்புத் தருவார்கள். எனவே தயங்காது களம் இறங்குங்கள் என மாநிலத் தலைமை இவரை அறிவுறுத்தியதன் பேரில் இத்தொகுதியில் போட்டியிட்டார். எனினும் இத்தேர்தலில் ஜமாலி சாகிப் வெற்றி பெறவில்லை (காங்கிரஸ் வேட்பாளர் சதாசிவம் வெற்றி பெற்றார். சுதந்திராக் கட்சியின் வேட்பாளர் இரண்டாவது இடத்திற்கும், ஜமாலி சாகிப் மூன்றாவது இடத்திற்கும் வந்தனர்). தேர்தல் தோல்வியால் விரக்தியுற்ற அவர், திருச்சி மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் தனக்கு சரிவர ஒத்துழைப்பு அளிக்கவில்லை என்று புகார்கூறி கட்சியிலிருந்து விலகுவதாக அறிவித்து விலகல் கடிதத்தை மாநில பொதுச்செயலாளருக்கு அனுப்பினார். எனினும் இவரது விலகல் கடிதம் கட்சித் தலைமையால் ஏற்றக்கொள்ள படவுமில்லை, நிராகரிக்கப்படவுமில்லை. இதன் பின்னர் ஜமாலி சாகிப் கட்சி செயல்பாடுகளில் கலந்து கொள்ளாமல் ஒதுங்கியே இருந்தார். 1967ம் ஆண்டு கட்சியில் புதிய உறுப்பினர்கள் சேர்க்கை நடைபெற்ற போது மீண்டும் அதில் உறுப்பினராகச் சேர்ந்து கொண்டார்.
இதற்குப் பின்னரும் இவருக்கும் மாவட்ட நிர்வாகிகளுக்குமான உறவுகள் மேம்பாடு அடையவில்லை. இந்நிலையில் 1968ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் கட்சி அமைப்புகளுக்கான தேர்தல்கள் நடைபெற்றன. 29.09.1968 அன்று திருச்சி மாவட்ட கட்சி நிர்வாகிகளுக்கான தேர்தல் நடைபெற்றது. இத்தேர்தலில் ஜமாலி சாகிப் மாவட்டத் தலைவர் பதவிக்குப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். ஏற்கனவே மாவட்டத் தலைவராகப் பதவி வகித்த நஸ்ருதீன் சாகிப் தோல்வியுற்றார். இத்தேர்தலில் ஜமாலி சாகிப்பிற்கு மறுமலர்ச்சி ஆசிரியர் ஏ.எம்.யூசுப்பும், ஏ.கே.பாஷாவும் ஆதரவு தெரிவித்திருந்தனர். எனினும் கட்சி விரோத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றம் சுமத்தி இவரையும், ஏ.எம்.யூசுப் உள்ளிட்ட மேலும் ஆறு பேர்களையும் மாகாணத் தலைமை கட்சியிலிருந்து தற்காலிகமாக நீக்கி உத்தரவிட்டது. இதன்பின்னர் இவர் ஏ.எம்.யூசுப்புடன் இணைந்து தனி அணியாகவே செயல்பட்டு வந்தார். 1973 ஆம் ஆண்டு ஏ.எம்.யூசுப் தமிழ்நாடு முஸ்லிம் லீக் என்ற தனிக்கட்சியைத் தொடங்கியபோது அக்கட்சியில் இணைந்தார். கேரள மாநிலத் தலைவர்களின் முயற்சிகள் காரணமாக 1977 ஆம் ஆண்டு, யூசுப் சாகிப் தலைமையிலான தமிழ்நாடு முஸ்லிம் லீக் தாய்க் கட்சியான இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீகுடன் இணைந்தது. அப்போது ஜமாலி சாகிபும் இணைந்தார். கட்சியில் அவருக்கு மாநிலத் துணைத்தலைவர் பதவி வழங்கப்பட்டது. அந்தப் பதவியில் தனது ஆயுட்காலம் முடியும் வரை நீடித்தார்.
சேவைகள் :
1948-1952க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இராமநாதபுரம் தொகுதி சட்டசபை உறுப்பினராகப் பணியாற்றிய ஜமாலி சாகிப், அத்தொகுதியைச் சார்ந்த மாணவர்கள் மட்டுமல்லாது, தனது சொந்த மாவட்டமான திருச்சி மாவட்டத்தைச் சார்ந்த ஏழை, எளிய மாணவர்கள் உயர்கல்வி பயிலவும், தகுந்த கல்வித் தகுதி பெற்றிருந்த மாணவர்கள் அரசுத் துறைகளில் வேலை வாய்ப்புகள் பெறவும் உறுதுணையாக இருந்தார்.
லெப்பைக் குடிக்காடு ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக 1968லிருந்து 1971ம் ஆண்டு வரை அவர் பதவி வகித்தார். அப்போது ஊரின் மேம்பாட்டிற்காகப் பல்வேறு வளர்ச்சித் திட்டங்களைக் கொண்டு வந்து செயல்படுத்தினார். ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழகத்திலிருந்து கடன் உதவி பெற்று பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர்த் திட்டத்தையும், மத்திய அரசு மானிய உதவியுடன் பாதாளச் சாக்கடைத் திட்டத்தையும் கொண்டு வந்தார். இவரது பதவிக் காலத்தில்தான் லெப்பைக் குடிக்காடு கிராம ஊராட்சி பேரூராட்சியாகத் தரம் உயர்த்தப்பட்டது. இவரது இடையறாத முயற்சிகள் காரணமாக, லெப்பைக் குடிக்காட்டில் பெண்களுக்கென தனியாக ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியை அரசு தொடங்கியது.
கடலூர் மாவட்டம் தொழுதூர் அருகே தற்போது செயல்பட்டு வரும் நாவலர் நெடுஞ்செழியன் பொறியியல் கல்லூரி தொடங்கப்பட அதனுடைய தாளாளர் திட்டக்குடி கிருஷ்ணசாமி முதலியாருக்கு உறுதுணையாக இருந்தார்.
லெப்பைக் குடிக்காட்டில் வசித்து வரும் ஏழை எளிய மக்களுக்குத் குறைந்த விலையில் வீடு கட்டிக் கொடுப்பதற்காக 1979 ஆம் ஆண்டு கூட்டுறவு வீடு கட்டும் சங்கம் ஒன்றைத் தொடங்கி அதன் மூலம் தரிசாகக் கிடந்த 67 ஏக்கர் நிலத்தை விலைக்கு வாங்கி அதனை வீட்டு மனைகளாக்கி தேவையானவர்களுக்கு வழங்கினார். அந்தப் பகுதி தற்போது ஜமாலியா நகர் என அழைக்கப்படுகிறது. லெப்பைக் குடிக்காடு கிழக்கு ஜூம்ஆ பள்ளிவாசலின் தலைவராகவும் பல ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்துச் சேவையாற்றினார்.
பண்பு நலன்கள் :
ஜமாலி சாகிப் தமிழ், ஆங்கிலம், உருது, மலையாளம் ஆகிய மொழிகள் தெரிந்தவர். சிறந்த பேச்சாளர். செயல் வீரர். சாதி, சமய பேதமின்றி தன்னை நாடி வந்த அனைவருக்கும் உதவி செய்வார். செல்விருந்து ஓம்பி வருவிருந்து பார்த்திருக்கும் நற்பண்பினராக இருந்தார். இவரது துணைவியாரும் இதே பண்பினைக் கொண்டிருந்தார்.
குடும்பம் :
ஜமாலி சாகிபின் துணைவியார் பெயர் பதுருன்னிஸா பேகம். இத்தம்பதியினருக்கு சம்சுதீன் புகாரி, நஜ்புதீன் புகாரி, அகமது புகாரி, பாபு (எ) மைதீன் புகாரி ஆகிய நான்கு மகன்களும், செல்வம் பானு என்ற புதல்வியும் உண்டு. மகன் நஜ்புதீன் புகாரியும், மகள் செல்வம் பானுவும் மரணமுற்று விட்டனர். மற்றப் புதல்வர்கள் தற்போது லெப்பைக் குடிக்காட்டில் வசித்து வருகின்றனர்.
இறப்பு :
சிறிது காலம் உடல் நலிவுற்றிருந்த ஜமாலி சாகிப் 12.04.1996 அன்று தனது 74வது வயதில் மரணமுற்றார். ஜமாலி சாகிப் இளமையிலேயே கட்சியில் பெரும் பதவிகள் வகித்தார். எனினும் இடைக்காலத்தில் கட்சியில் நிலவிய குழு அரசியல் காரணமாக அவரது அரசியல் வளர்ச்சியில் சற்று பின்னடைவு ஏற்பட்டது. அதே நேரத்தில் மறுமலர்ச்சி வார இதழின் வெளியீட்டாளராகப் பல ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்து அதன் வளர்ச்சிக்குப் பெரிதும் துணை நின்றார். இது அவரது மிகப் பெரிய சாதனையாகும். இந்த இதழியல் சாதனைக்காக அவர் என்றும் நினைவு கூரப்படுவார்.
நன்றி : தகவல்கள் அளித்திட்ட லெப்பைக் குடிக்காடு ஜனாப். அப்துல் ஹாதி அவர்களுக்கு.
கட்டுரையாளரின் கைபேசி எண் : 9976735561

வியாழக்கிழமை, 30 நவம்பர் 2017 06:44

தலைமைத்துவம்

Written by

நாம் இத்தலைப்பின் கீழ் பேசப்போவது ஒரு அரசியல் தலைவரோ ஒரு நாட்டு தலைவரோ பற்றி அல்ல மாறாக புகாரி மற்றும் முஸ்லிமில் ஆகிய நபிமொழித் தொகுப்புகளில் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு நபிமொழி குறித்துத்தான்.
“நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் பொறுப்பாளியே. உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது பொறுப்பிலுள்ளவை பற்றி விசாரிக்கப்படுவீர்கள்.”
ஆட்சித் தலைவன் மக்களின் பொறுப்பாளி. அவன் தன் பொறுப்புக்குட்பட்டவர்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவார்.
இதுதான் அந்த நபிமொழி.
ஆண் தன் குடும்பத்தாருக்கு பொறுப்பாளி. அவன் தன் பொறுப்புக்கு உட்பட்டவர்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவான்.
பெண், தன் கணவனின் வீட்டாருக்கும், அவனது குழந்தைகளுக்கும் பொறுப்பாளியாவாள். அவள் அவர்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவாள்.
பணியாளர் தன் எஜமானின் செல்வத்திற்குப் பொறுப்பாளி அவன் அது குறித்து விசாரிக்கப்படுவான்.
ஆக இந்த நபிமொழியின் அடிப்படையில் நாம் ஒவொருவரும் தலைவர்கள் ஆவோம், ஆங்கிலத்தில் இதை PERSONAL LEADERSHIP என்று கூறுவார்கள். இது தனி மனித தலைமைத்துவத் தன்மை வரைவிலக்கணத்தின் மிக முக்கியமானது.
ஒருவர் தனது கருத்துக்களைக் கூறி மற்றவரை அவரது சுய விருப்பத்தோடு தாமாகாவே முன் வந்து பின்பற்ற வைப்பது ஒரு திறமை. ஆங்கிலத்தில் இதை CAPACITY TO INFLUENCE என்பார்கள்.
இதற்கு உதாரணமாக ஓர் தந்தை மகனுக்கு நீச்சல் பயிற்றுவிக்க அவனை நீச்சல் குளத்திற்கு அழைத்துச் சென்று அவனை “குதி” என்றால் அவன் குதிக்க மாட்டான். இது அவனை தள்ளிவிடுவது (Push) போன்றதாகும். இதுவே அந்த தந்தை முதலில் நீச்சல் குளத்தில் இறங்கி பிறகு அந்த குழந்தையை குதிக்கச் சொல்வது (pull) அவனை நம்பிக்கையுடன் செயல்பட வைக்கும்.
இஸ்லாமிய வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால் அண்ணல் பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் தமது நபித்துவத்திற்கு முன்பே குறைஷிகளால் “அல் அமீன்” நம்பிக்கையாளர் “அஸ் ஸாதிக்” உண்மையாளர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.
அவர் இறைத்தூதராக அறிவிக்கப்பட்ட சமயத்தில் ஹிரா குகையில் அதிசயக் காட்சியை விளக்கிய போது அவர்களின் மனைவி கதீஜா (ரழி), முஹம்மதை இறைத்தூதராக ஏற்றதும், அவரது நண்பர் அபூபக்கர் (ரழி) நீங்கள் கூறுவது உண்மை நீங்கள் இறைத்தூதர் தாம் என உண்மைப்படுத்தியதும், நபியவர்களை முன் பின் தெரியாத மதீனாவாசிகள் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடம் ‘அகபா’ என்னும் உடன்படிக்கை போட காரணமாக அமைந்ததும் முஹம்மது உண்மையாளர் என்ற நம்பிக்கைதான்.
இது போன்ற அனைத்து சம்பவங்களை வைத்துப் பார்க்கும் போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அனைத்து விதமான மக்களின் மனதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார்கள் என்பதை அறிய முடிகிறது.
அடுத்ததாக தலைமைத்துவத்தின் அடையாளம் பொறுப்புணர்வாகும். தலைமைத்துவம் என்பதை சுருக்கமாக விளக்க விரும்பினால் அதனை “பொறுப்பு - Responsibility" என்ற ஒரே சொல்லின் மூலம் விளக்கிவிடலாம்.
ஒரு பொறுப்பை தாமாகவே முன் வந்து ஏற்றுக் கொள்ளும் உணர்வைத்தான் ஆங்கிலத்தில் Proactive Response என்பார்கள் இப்படிப்பட்ட பொறுப்புணர்வை தூண்டக்கூடிய ஹதீஸ் ஒன்றை நாம் ஆய்வு செய்வோம்.
“இறைநம்பிக்கை என்பது எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட கிளைகளாகும். அதில் சிறப்பானது அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை என்பதாகும். அதில் தாழ்ந்தது பாதையில் இடையூறு தருபவற்றை அகற்றுவது. இன்னும் நாணமும் இறைநம்பிக்கையின் ஒரு பகுதியாகும்.” (புகாரி)
இதில் ஆய்வுக்குரியது யாதெனில் தான் நடைபாதையில் மக்களுக்கு துன்பம் தரும் ஒரு பொருள் கிடந்தால் அதை பொறுப்பில்லாதவன் பிறர் மீது குறையைக் கூறி விட்டு கடந்து செல்வான். அதுவே பொறுப்புள்ளவன் அதை அகற்றிவிட்டு செல்வான். இதைத் தான் ஆங்கிலத்தில் INITIATIVE என்பார்கள்.
இப்போது “உங்களில் ஒவ்வொருவரும் பொறுப்பாளி” என்ற நபிமொழியையும் “இறைநம்பிக்கையின் கிளைகள்” என்ற நபிமொழியையும் இணைத்துப் பார்க்கும் போது பொறுப்புணர்வைத் தருவது இறைநம்பிக்கைதான்” என்று அறியமுடிகிறது.
எனவே இஸ்லாத்தை பொறுத்தவரை
1. தலைமைத்துவம்
2. பொறுப்புணர்வு
3. ஈமான்
இந்த மூன்றும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைக்கப்பட்டதாகும். இந்த பொறுப்புணர்வுக்கு உதாரணமாக நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
மதீனாவில் போர் சூழல் ஒருநாளில் திடீர் என்று ஒரு சத்தம் கேட்டது. சஹாபாக்கள் என்ன நடந்தது என்பதை அறிய கிளம்பிய போது, நபி (ஸல்) சஹாபாக்களுக்கு முன்னரே குதிரையில் மதீனாவை சுற்றி வளம் வந்து விட்டு சஹாபாக்களிடம் “நீங்கள் அச்சப்பட வேண்டியதில்லை” என்று மக்களின் அச்ச உணர்வை போக்கினார்கள் இதுவே பொறுப்புணர்வாகும்.
பொறுப்புணர்வு உள்ளவர்கள் தாம் இருக்கும் இடத்தை முன்னால் இருந்ததை விட சிறந்த இடமாக மாற்றுவார். நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவை சிறந்த இடமாக மாற்றினார்கள்.
அடுத்ததாக கலீஃபாக்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து ஓர் உதாரணத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட போது மதீனாவே மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. ஆனால் கலீஃபா அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களுடைய வீட்டினருகில் வாழ்ந்த இரு சிறுமிகள் அந்த மகிழ்ச்சியில் பங்கு பெறவில்லை. காரணம் கலீஃபா அபூபக்கர் (ரழி) அந்த சிறுமிகளுக்கு பால் கறந்து கொடுப்பது வழக்கம். ஆனால் அவர்கள் கலீஃபாவாக ஆன பிறகு அவ்வாறே பால் கறந்து கொடுப்பார்களா என்ற கேள்வி அவர்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்தவில்லை.
இந்த தகவல் கலீஃபாவின் காதுகளுக்கு எட்டிய போது கலீஃபா அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களே அந்த சிறுமிகளிடம் சென்று “இறைவனின் அருளால் எனது பதவி, எனது வழக்கமான வேலைகளை மாற்றி விடாது என்று நம்புகிறேன். நான் நிச்சயமாக உங்களுக்கு பால் கறந்து கொடுப்பேன்” என்றார்கள். அதன் பின்னர் அந்த வழியாக அவர் செல்லும் போதெல்லாம் அச்சிறுமிகளிடம் ‘உங்கள் ஆடுகளில் பால் கறக்க வேண்டுமா?’ என்று கேட்பது வழக்கமாக இருந்தது.”
மற்றொரு சம்பவம் போரில் தன் ஒரே மகனையும் இழந்து விட்டு மதீனாவுக்கு அருகில் ஓர் சூழலில் ஒரு மூதாட்டி வசித்து வருவது கலீஃபா அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களின் கவனத்துக்கு வந்ததும் அவருக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்து, அதிகாலையில் அந்த மூதாட்டி வீட்டிற்கு சென்று அதனை சுத்தம் செய்து அவருக்கு உணவுப் பொருட்களை வழங்கி விட்டு வருவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டார்கள். இந்நிலையில் அந்த மூதாட்டி பற்றிய செய்தி உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு எட்டியது ஒரு நாள் விடியற்காலையில் அங்கு சென்று பார்த்த போது அந்த மூதாட்டியின் தேவைகள் முன்னரே நிறைவேற்றப்பட்டிருப்பது தெரியவருகிறது. மறுநாள் அந்த உதவி யாரால் செய்யப்படுகிறது என்பதை அறிய சற்று முன்னரே அங்கு வந்து சேர்ந்த உமர் (ரழி) அவர்கள் அந்த குடிலின் பின்புறம் மறைந்து கவனித்த போது, அது கலீஃபா அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள்தான் என்பதை அறிந்ததும் வியந்தார்கள்.
ஆட்சிக் காலத்தில் கலீஃபா உமர் (ரழி) அவர்கள் குடிமக்கள் நிலையை அறிவதற்காக நகர்வலம் செல்லும் வழக்கம் உண்டு, அப்போது மதீனா நகரெங்கும் பஞ்சம் நிலவி வந்தது.
நிவாரண உதவித் தொகை பாதிக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் கிடைத்திட வேண்டும் என்பதில் உமர் (ரழி) அவர்கள் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார்கள். ஒருநாள் இரவு நேரத்தில் கலீஃபா அவர்கள் தம் உதவியாளர் அஸ்லம் என்பாருடன் மதீனாவின் புறநகருக்கு சென்று கொண்டிருந்த போது ஒரு குடிசையிலிருந்து விளக்கு வெளிச்சமும் குழந்தைகளின் அழுகுரலும் வரக் கண்டார்கள், கலீஃபா அவர்கள் அந்த குடிசையை நெருங்கி அனுமதி பெற்று உள்ளே சென்று உமரை யாரென்று அறியாத அந்த பெண்மணியிடம்...
உமர் (ரழி) : குழந்தைகள் ஏன் அழுகிறார்கள்?
பெண்மணி : பசியின் காரணத்தினால்தான்
உமர் (ரழி) : அடுப்பில் என்ன இருக்கிறது?
பெண்மணி : அது வெறும் சுடுநீரும் சில கற்களும்தான் அவர்களின் பசியைப் போக்க நான் ஏதோ சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்ற எதிர்பார்ப்பிலேயே அவர்கள் தூங்கி விடுவார்கள் அதற்காகத்தான் இவ்வாறு செய்கிறேன். இந்த துன்பமான நேரத்தில் எங்களுக்கு ஒரு உதவி கூட செய்யாத கலீஃபா உமர் அவர்களுக்கும் எனக்கும் இறுதித் தீர்ப்பு நாளன்று அல்லாஹ் நல்ல தீர்ப்பு வழங்குவான்.
அப்பெண்மணியின் இந்த வார்த்தையை கேட்டு பதறிப்போன கலீஃபா உமர் (ரழி) அவர்களின் கண்களிலிருந்து நீர் வழிந்திட அல்லாஹ் உம் மீது கிருபை செய்வானாக! உமது துன்பமான நிலையை உமர் எப்படி அறிவார்? என்று வினவினார்.
உடனே அந்த பெண் முஸ்லிம்களின் தலைவராக இருக்கும் உமர் எங்கள் நிலையை அறிந்திருக்க வேண்டாமா? என்றார்.
கலீஃபா உமர் (ரழி) அவர்கள் விரைந்து நகருக்கு திரும்பி உடனே பைத்துல் மாலுக்கு சென்றார்கள். ஒரு சாக்கு பையில் மாவு நெய் பேரித்தம் பழங்கள் போன்ற உணவுப் பொருட்களையும், துணிமணிகளையும் கொஞ்சம் பணத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு சாக்குப் பை நிரம்பியதும் தமது உதவியாளரை அழைத்து அதைத் தூக்கி தமது முதுகில் வைக்கும்படி சொன்னார். அவர்களின் உதவியாளர் அஸ்லம், நானே இதை சுமக்கிறேன் அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே என்று கூறியபோது உமர் (ரழி) அவர்கள் நியாயத் தீர்ப்பு நாளன்று எனது சுமையை உம்மால் சுமக்க முடியுமா? மறுமையில் அந்த பெண்மணியைப் பற்றிய கேள்வி என்னிடமே கேட்கப்படும். அதனால் இந்த சுமையை நானே தூக்குகிறேன் என்றார்கள்.
உடனே அதை சுமந்து கொண்டு ஓட்டமும் நடையுமாக அந்த பெண்மணியின் குடிசையை நோக்கி விரைந்தார்கள். அஸ்லமும் அவர்களை பின் தொடர்ந்து சென்றார்கள். குடிசையை அடைந்த உமர் (ரழி) அவர்கள் மாவு, நெய், பேரித்தம்பழம் இவை மூன்றையும் எடுத்து அவற்றை பிசைந்து அடுப்பிலிருந்த சட்டியில் இட்டு கிளறினார்கள். அருகிலிருந்த ஊது குழலை எடுத்து ஊதி அடுப்புத் தீயைத் தூண்டி எரியச் செய்தார்கள். இதனால் அவர்களுடைய அடர்ந்த தாடிக்குள் புகை படிந்தது.
சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு உணவு தயாரானதும் கலீஃபா அவர்களே, அந்த உணவை அந்த பெண்மணிக்கும், குழந்தைகளுக்கும் பரிமாரினார்கள். மீதம் இருந்ததை அடுத்த வேளை உணவுக்கு வைத்துக் கொள்ளுமாறு கொடுத்தார்கள்.
வயிறு நிரம்ப உண்ட குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியாக சிரித்து விளையாடுவதை கண்ட கலீஃபாவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள். பிறகு உமர்(ரழி) அவர்கள் அப்பெண்மணியிடம் அக்குழந்தையை பராமரிப்பவர் யாருமில்லையா? என வினவினார்கள். அந்த குழந்தைகளின் தந்தை இறந்து விட்டதாகவும் அவருக்கு ஆதரவளிக்க வேறு யாருமில்லை எனவும் அப்பெண்மணி தெரிவித்தார்கள்.
வீட்டில் இருந்த உணவுப் பொருட்களெல்லாம் தீர்ந்து போய் மூன்று நாட்கள் பட்டினியாக இருந்த நிலையில் அறிமுகமில்லாத அந்த மனிதர் செய்த உதவிக்கு நன்றி தெரிவித்த அந்த பெண்மணி சொன்னார். உங்கள் இந்த கருணை செயலுக்கு அல்லாஹ் நற்கூலி வழங்குவானாக! உண்மையில் கலீஃபா ஆவதற்கு உமரை விட நீங்களே மிக பொருத்தமானவர் என்றார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் நீ கலீஃபாவை சந்திக்கும் போது அங்கே என்னை கண்டு கொள்வீர்கள் என்று கூறினார்கள்.
கொஞ்சம் நேரம் அங்கேயே அமர்ந்து கொண்டு குழந்தைகள் விளையாடுவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த உமர் (ரழி) அவர்கள் அதன் பின் மதீனா திரும்பினார்கள். செல்லும் வழியில் அஸ்லமிடம் சொன்னார்கள். நான் அங்கு சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தது அழும் குழந்தைகள் சிரித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்ததை பார்ப்பதற்காகத்தான்.
வீரத்திற்கு பெயர் போன உமர் (ரழி) அவர்கள் கருணை உள்ளவராகவும் தமது குழந்தைகளின் மீது பொறுப்பணர்வு கொண்டவர்களாகவும் திகழ்ந்தார்கள்.
தொடரும்…

வியாழக்கிழமை, 09 நவம்பர் 2017 08:37

மண்ணின் வரலாறு-7

Written by

சென்னை - திருச்சி நெடுஞ்சாலையின் நடுவிலுள்ள திண்டிவனத்திற்கு மேற்கில் வரலாறு கூறும் வந்தவாசிக்கு தெற்கில் விழுப்புரத்திற்கு வடமேற்கில் திருவண்ணாமலைக்கு கிழக்கில் அமைந்துள்ள கோட்டைப்பட்டணம் செஞ்சி.
குறிஞ்சியும் மருதமும் கலந்து உறவாடும் நில அமைப்பில் சங்கரா பரணி ஆறு மேற்கிலிருந்து கிழக்காகத் தவழ்ந்து புதுச்சேரியில் சுண்ணாம்பு ஆறு எனப் பெயர் பெற்று கடலில் கலக்கிறது.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் நாராயண கோன் என்பவர் எழுதிய ‘கர்நாடக ராஜாக்கள் சவிஸ்தாரா சரிதம்’ எனும் நூலும் ஆங்கிலேயரின் மெக்கென்ஸி கெயெழுத்துப் படிவங்களும் செஞ்சிக்கு முன்பு கிருஷ்ணபுரம் என்ற பெயர் இருந்ததாக கூறுகின்றன. இது கடவுள் கிருஷ்ணரின் பெயரை நினைவு கூர்வதாக இருக்கலாம். செஞ்சி என்பதற்கான பொருள் புலப்படவில்லை.
senji 5நம்முடைய நாட்டில் நூற்றுக்கணக்கான கோட்டை கொத்தளங்கள் உள்ளன. அவற்றில் சில கோட்டையில் இருக்க வேண்டிய எல்லா வசதிகளையும் கொண்டிருக்கின்றன. சில பிரம்மாண்டமானவை. சில சிறியவை. இவற்றில் நடுத்தரமானவற்றில் சிறப்பான வசதிகளைப் பெற்ற கோட்டை, இங்குள்ள கோட்டை அரண்களும் அகழியும் சூழ கோட்டைக்கான இலக்கணத்தோடு உள்ளதால் வரலாற்றாய்வாளர்கள் இதனைக் காண விரும்புகிறார்கள்.
அரண்மனை, அந்தப்புரம், திருமண மஹால், படை வீரர்கள் தங்குமிடம், குதிரை யானை லாயங்கள், நெற்களஞ்சியம், கருமருந்துக் கிடங்கு. போர்பயிற்சிக் கூடங்கள், சக்கரக்குளம் - செட்டிக்குளம் என தண்ணீர் வசதி, நீண்ட உயர்ந்த சுவர்கள் என ஒரு கோட்டைக்கு வேண்டிய எல்லா வசதிகளையும் பெற்றது செஞ்சிக் கோட்டை.
இக்கோட்டையை யாதவர்கள் கட்டி ஆட்சி செய்திருகின்றனர். ஆனந்தக் கோன் முதலிலும் கிருஷ்ணக் கோன் அடுத்தும் ஆட்சி புரிந்துள்ளனர். இருபதாண்டுகளுக்குப் பின் குறும்பர்களின் ஆட்சி, பதினான்காம் நூற்றாண்டின் விஜய நகரப் பேரரசு செஞ்சியைக் கைப்பற்றியது. கிருஷ்ண தேவராயர் காலத்திற்குப் பின் செஞ்சியை நாயக்கர்கள் ஆளத் தொடங்கினார்கள்.
விஜயநகர அரசு நாயக்கர் அரசுகளால் ஆளப்பட்டு பேரரசாக மதுரை வரை பரவியிருந்தது. தக்காணத்தில் பாமினி அரசு முஸ்லிம்களால் ஆளப்பட்டு பின்னர் ஐந்தாகப் பிரிந்தது. கோல் கொண்டா, பீஜப்பூர், பீதார், பீரார், அகமத் நகர் என பாமினி அரசு ஐந்தானது.
ஒன்றாய் இருந்த போது இருந்த ஒற்றுமை ஐந்தாய்ப் பிரிந்த போது காணாமல் போனது. ஒருவருக்கொருவர் மோதிக் கொள்ளும் சூழல் உருவானது. அவர்கள் தானாகவும் மோதிக் கொண்டனர். விஜயநகர அரசால் தூண்டப்பட்டும் களம் கண்டனர்.
காலம் ஐவரையும் ஒரு திருமணத்தின் மூலம் இணைத்தது அவர்கள் ஒன்றுபட்டனர். விஜயநகரத்தின் விளையாட்டைப் புரிந்து கொண்டனர். ஒன்றுபட்ட அவர்கள் விஜய நகரப் பேரரசை வீழ்த்துனர்.
1565 இல் நடந்த தலைக்கோட்டை போர் பலரின் தலைவிதியையே மாற்றியது.
வீழ்த்தியவர்களில் ஒருவரான பீஜப்பூர் அரசருக்கு செஞ்சிக் கோட்டம் ஆளக் கிடைத்தது. செஞ்சிக்கு அப்போது ‘பாதுஷாபாத்’ எனும் பெயர் மாற்றம் கிடைத்தது.
கர்நாடகப் பகுதிக்கு அப்போது பௌஜிதாராக சையத் அம்பர்கானும் செஞ்சியின் ஆளுநராக சையத் நசீர் கானும் நியமனம் பெற்றார்கள்.
செஞ்சிக்கு மேற்கிலுள்ள திருவண்ணாமலை கிழக்கிலுள்ள வழுதாவூர் கடலோரமுள்ள போர்ட் நோவா (பரங்கிப் பேட்டை) அருகிலுள்ள பாளையங்கோட்டை ஆகிய இடங்களில் கிள்ளேதார்கள் (வட்டாட்சியர்) நியமிக்கப்பட்டனர். தேவனூர், மலையனூர், உளுந்தூர்ப் பேட்டை போன்ற ஊர்களில் படைத்துறை ஊதிய மானியம் பெற்றவர்களின் குடியிருப்புகள் உருவாகின.
ஆட்சியதிகார பணிகளுக்காக தக்காண முஸ்லிம்கள் தமிழகத்தின் வடபகுதியை வாழுமிடமாகக் கொண்டனர். பள்ளிவாசல்கள் கட்டப்பட்டன. இஸ்லாமிய சட்டங்களை அமல்படுத்த காஜிகளும் உரிமையியல் நீதிபதிகளும் நியமிக்கப்பட்டனர்.
பாலாறு, சங்கராபரணி, தென் பெண்ணை, கொள்ளிடம் ஆகிய ஆறுகள் நூறாண்டுகளுக்கு மேல் அமைதியாகப் பயணித்தன.
பதினேழாம் நூற்றாண்டின் நடுவில் ஆலம்கீர் ஒளரங்கசீப் - சிவாஜி மோதலில் ஆலம் கீரின் கையோங்கியது. சிறையிலிருந்து தப்பிய சிவாஜி வடக்குத் திசையைப் பார்ப்பதைத் தவிர்த்து தக்காணத்திற்கு வந்தார். கோல் கொண்டா அரசை தன் வசப்படுத்தி பண, படை உதவியோடு செஞ்சிக்கு வந்தார். அப்போது செஞ்சியை ஆண்டு கொண்டிருந்தவர்களை சதி செய்து நீக்கி ஆட்சியைத் தனதாக்கினார்.
1677 இல் சிவாஜி செஞ்சியின் ஆட்சிப் பொறுப்பை தன் சகோதரர் சாந்தாஜியிடம் ஒப்படைத்து விட்டு உடல் நலமில்லாததால் 1679 வரை ஓய்வில் இருந்தார். அதன் பின் அவருடைய கவனம் மராட்டியக் கோட்டைகளின் மேல் சென்றது.
மராட்டியரின் கரங்களுக்கு செஞ்சி சென்றதைக் கேட்ட ஒளரங்க சீப்புக்கு அடிமுதல் முடிவரை ஆவேசம் கொப்பளித்தது. தன்னுடைய முக்கிய தளபதியான ஜுல்பிகார் அலிகான் தலைமையில் பெரும்படையன்றை செஞ்சியைப் பிடிக்க அனுப்பினார்.(1690)
முற்றுகை தொடர்ந்தது. செஞ்சி மொகலாயர் கரங்களுக்கு வரவில்லை. சிவாஜியின் மரணத்திற்கு பின்பு ஆட்சியாளர்கள் மாறி இறுதியில் அவருடைய இரண்டாவது மகன் ராஜாராம் செஞ்சிக் கோட்டையின் அதிபதியாகியிருந்தார்.
பெருந்தளபதி ஜுல்பிகார்கானின் ஏழாண்டு முற்றுகைக்குப்பின் செஞ்சிக் கோட்டை மொகலாயர்களின் கரங்களுக்கு வந்தது. (1698)
senji 7ஜுல்பிகார் ‘நஸ்ரத் ஜங்’ எனும் பட்டப் பெயரைப் பெற்றார். இதனால் செஞ்சிக் கோட்டை ‘நசரத்காட்’ எனும் புதுப் பெயர் பெற்றது. இதன் பொருள் ‘வெற்றி நகரம்’ என்பதாகும்.
ஜுல்பிகார் கர்நாடக நவாப் ஆனார். கசாபர்கான் என்பவருக்கு செஞ்சியை ஆளும் பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டது. பின்னர் அப்பொறுப்பு ராஜஸ்தானைச் சேர்ந்த சொரூப் சிங்கிற்கு வழங்கப்பட்டது குத்தகை அடிப்படையில்.
சொரூப் சிங் செஞ்சிக்கு வருவதற்கு முன் ராஜஸ்தானின் புண்டேல்காண்ட் அரசருக்கு உதவியாளராக இருந்தார். இதன் காரணத்தால் சொரூப்சிங் வகையறாக்கள் புண்டேலாக்கள் என அழைக்கப்பட்டனர்.
சொரூப்சிங் சாதாரண படை வீரர் அல்லர். அவருடைய தாயார் ராஜபுத்திரி, தந்தை மொகலாயக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இதனாலேயே இவர் செஞ்சிக்கு ராஜாவானார். அவருடன் குதிரைப்படையும் காலாட்படையும் இருந்தன.
சொரூப் சிங் செஞ்சியிலிருந்து ஆண்ட போது ஆற்காட்டில் ஓர் ஆட்சிக் குழு இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதன் திவான் சாதத்துல்லாஹ் கான், பேஷ்கார் தக்கிம் ராய், சிராஸ்தார் லாலா தோடர் மால். இவர்களிடமும் காலாட்படை, குதிரைப் படை, யானைப் படைகள் இருந்தன.
பன்னிரெண்டு லட்சம் பகோடாக்களை வருமானமாகப் பெற்று வந்த சொரூப் சிங் திறையைச் செலுத்தாமலிருக்க ஆரம்பித்தார். ஒளரங்க சீப் (1707) மரணத்திற்குப் பின் அவர் தனித்தியங்க விரும்பினார். புதிய பேரரசர் பகதூர் ஷாவிற்கு பஞ்சாப், ஆக்ரா ஆகிய இடங்களில் மராட்டியர்களும் ராஜ புத்திரர்களும் சீக்கியர்களும் ஜாட் இனத்தவர்களும் தொல்லை கொடுக்கத் தொடங்கினார்கள்.
இந்தச் சூழல் சொரூப் சிங்கை திறை செலுத்தாமலிருக்கத் தூண்டியது. தனியரசு காண கூறியது.
பாரூக் ஷியார் ஆட்சியின் போது சொரூப் சிங்கின் திறை கணக்கிடப்பட்டு எழுபது லட்சம் ரூபாய் வசூலிக்க ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது. இந்த சூழலில் சொரூப் சிங் 1714 ஆம் ஆண்டு மரணமடைந்தார்.
சொரூப் சிங் மரணமடைய அவரின் மகன் தேசிங்கு ராஜன் புண்டேலாவிலிருந்து புறப்பட்டு செஞ்சி வந்து முடி சூட்டிக் கொண்டார். மொகலாயப் பேரரசைப் பற்றி அவர் கவலைப்படவில்லை. திறைப்பாக்கியைப் பற்றிய செய்திக்கு அவர் செவி சாய்க்கவில்லை “செஞ்சியின் ஆட்சியதிகாரம் எங்களுக்குரியது. யாருக்கும் திறையோ கப்பமோ கட்ட வேண்டியதில்லை” என்றான் 22 வயதே ஆன செஞ்சிக் கோட்டை வாலிபன் தேசிங்கு ராஜன்.
திவான் சாதத்துல்லாஹ் கான் சிராஸ்தார் லாலா தோடர் மாலை அனுப்பி தேசிங்கிடம் திறையைக் கேட்க வைத்தார். தேசிங்கு டெல்லியின் ஆணையைக் கேட்பதாக இல்லை. போர் முழக்கம் செய்தான். உதவிக்கு வழுதாவூர் கிள்ளேதாரும் நண்பனுமான மகபத்கானின் படை வந்தது.
செஞ்சியின் சிறுபடை மொகலாயர்களின் பெரும்படையோடு மோதி தோற்றது. தேசிங்குராஜன் களப்பலியானான். தேசிங்கு ஆண்டதோ பத்தே மாதங்கள் மாண்டதோ அரை நொடியில், ஆனால் அவன் நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் நாயகன் ஆகிவிட்டான்.
தேசிங்கு மரணித்த பின் செஞ்சி நவாப் சாதத்துல்லாஹ் கானின் கீழ் வந்தது. அவருடைய இயற் பெயர் சையத் முகம்மது பட்டப் பெயர்தான் சாதத்துல்லாஹ்கான். இவர் மொகலாயரோ, துருக்கியரோ, ஆஃப்கானியரோ அல்லர்; அரேபியர்.
கி.பி. பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் அரேபியாவை ஆண்ட ஹஜ்ஜாஜ் இபுனு யூசுபின் முறையற்ற ஆட்சியால் அரபு முஸ்லிம்கள் கப்பல் கப்பலாய் அரபிக் கடலைத் தாண்டி வந்தனர். அவர்களில் அரபுக் கடலோரம் கொங்கணக் கடற்கரையில் வந்திறங்கிய நவாயத் வம்சாவழியைச் சேர்ந்தவர்கள் சாதத்துல்லாஹ்கானின் குடும்பத்தினர்.
ஒளரங்க சீபிடம் பணிக்குச் சேர்ந்த சையது முஹம்மது படிப்படியாய் உயர்ந்து ‘மான்சாப்’ (ஆட்சிக்குழு உறுப்பினர்) ஆகி ஆற்காட்டு நவாப்பாக உச்சத்தை அடைந்தது. ‘சாதத் நாமா’ எனும் நூலில் பதிவாகியுள்ளது.
சாதத்துல்லாஹ் கானுக்கு முன்பு நவாபாக இருந்த தாவூத்கான்தான் தலைநகரை செஞ்சியிலிருந்து ஆற்காட்டுக்கு மாற்றினார். அதனாலேயே ‘ஆற்காட்டு நவாப்’ எனும் பெயர் வந்தது. என்றாலும் சாதத்துல்லாஹ்கான் செஞ்சியிலிருந்தே ஆட்சியதிகாரம் செய்தார். அவர் காலத்தில் நூற்றுக்கணக்கான அரபுகள் ஆற்காட்டு நிர்வாகங்களில் அங்கம் வகித்தனர். அவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் இன்றும் செஞ்சி, ஆற்காடு, வேலூர் பகுதிகளில் இருக்கின்றனர். மீனம்பூரில் திரளாக உள்ளனர்.
சீரிய ஆட்சி செய்த சாதத்துல்லாஹ்கானுக்குப் பின் சில நவாயத் நவாப்கள் அதற்குப் பின் ஹைதராபாத் நிஜாம் அனுப்பிய அன்வர்தீனை ஏற்காத சந்தா சாகிப் பிரெஞ்சியரோடு சேர்ந்து நவாபை எதிர்த்தார். நவாபோடு ஆங்கிலேயர் சேர போரில் அன்வர்தீன் மரணிக்க அதன் பின் நடந்த போரில் சந்தா சாகிப் மரணிக்க முகம்மது அலீ நவாப் ஆனார்.
அன்வர்தீனின் மகனே வாலாஜா முஹம்மது அலி. இவரே ஆற்காட்டிலிருந்த தலைநகரை மதராஸ் பட்டினத்திற்கு மாற்றியவர். ஆற்காட்டு அரசை ஆங்கிலேயருக்கு மடை மாற்றியவர்.
செஞ்சியின் வரலாற்று நிகழ்வுகளில் ஒன்று, மைசூர் ஹைதர் அலி ஆங்கிலேய தளபதி மெக்காலேயை 1780 இல் சிறை பிடித்தது. எனினும் பின்னர் செஞ்சி ஆங்கிலேயர் வசம் சென்றது.
“செஞ்சி ஆங்கிலேயர்களின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டதிலிருந்து அதனுடைய வரலாற்று முக்கியத்துவத்தை இழந்தது. ஐரோப்பா நெப்போலியனைப் பற்றி அச்சம் கொண்டிருந்த வேளையில் ஆற்காடு மாவட்ட ஆட்சியாளாயிருந்த காரோ என்பவர் 1802 ஆம் ஆண்டு செஞ்சியிலுள்ள கோட்டையை அழித்து விடும்படி வருவாய்க் கழகத்துக்கு பரிந்துரை செய்தார். நல்ல வேளையாக ஆட்சியரின் பரிந்துரை செயல்படுத்தப்படவில்லை” என்கிறார் ‘செஞ்சியின் வரலாறு’ எனும் நூலை எழுதிய பேராசிரியர் சி.எஸ். சீனிவாச்சாரி.
பெரும் நகரமாக மாறாத செஞ்சி பெரும் வரலாற்றைச் சுமந்து நிற்கிறது. இங்கு சிதைந்தும் சிதையாமலும் காணப்படும் கோட்டைக் கொத்தளங்களும் அரசாட்சி மண்டபமும் களஞ்சியங்களும் கல்யாண மகாலும் லாயங்களும் பாதுகாப்பரண்களும் நடுத்தமிழக வரலாற்றின் நடுப்பகுதியைச் சொல்லுகின்றன. தமிழகத்தில் காண வேண்டிய ஓரிடமாகத் திகழும் செஞ்சி பார்ப்பவர்களை பழைய காலத்துக்கே அழைத்துச் செல்லும். குதிரைகளின் குளம்பொலிகள் உங்கள் செவிகளில் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும்.
“ஒரு நேரத்தில் அலங்கரிக்கப்பட்ட போர்க் குதிரைகள் துள்ளி எழுச்சி நடை போட்ட மண்ணை அரை நிர்வாணமாக ஏர் உழும் ஒரு விவசாயின் எருதுகள் ஏர்க்கலப்பையினால் புரட்டிப் போட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. செஞ்சி அரசர்கள் ஆரவாரத்துடன் அமர்ந்து அரசோச்சிய இடத்தில் சிலந்திகள் வலை பின்னிக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் துணிவும் வீரமும் மிக்க ஒரேயரு அரசனின் நினைவு மட்டும் கிராமங்களில் போற்றி பாதுகாக்கப்படுகிறது. நாடோடிப் பாடகர்கள் ராஜா தேசிங்கின் வாழ்வையும் வீழ்ச்சியையும் பாடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்” என வரலாற்றாசிரியர் பேராசிரியர் சி.எஸ்.சீனிவாச்சாரி குறிப்பிடுவதில் உண்மையிருக்கிறது.
செஞ்சிப் பகுதியை நூறாண்டுகளுக்கு மேல் ஆண்ட பீஜப்பூர் சுல்தான்களிடம் பாரசீக, துருக்கி, ஆஃப்கன், தக்காண முஸ்லிம்கள் பணியாற்றியுள்ளனர். அவர்கள் ஆங்காங்குள்ள ஊர்களில் அரசுப் பணிகளிலும் படைகளிலும் இருந்துள்ளனர். பீஜப்பூர் சுல்தான்களின் ஆட்சிக்குப் பின்னர் மராட்டியர் ஆட்சி. அதன்பின் மொகலாயர் - நிஜாம் ஆட்சிகள்.
இறுதியில் ஆற்காடு நவாப் அரசு ஐரோப்பியரோடு ஐக்கியமான பின் ஆங்காங்கு ஆற்காட்டிலிருந்து தமிழகக் கோடி வரை வாழ்ந்த முஸ்லிம்கள் தக்காணவர் எனும் பொருளில் ‘தக்னி’ எனக் குறிப்பிடப்பட்டனர். அவர்களே செஞ்சியில் பெரும்பாலும் வாழ்கின்றனர். அதே சமயத்தில் மராட்டியர் ஆட்சிக் காலத்தில் குடியேறிய மராட்டியர்கள் என்ன ஆனார்கள்? அவர்கள் தமிழரோடு கலந்து விட்டார்களா? அல்லது மராட்டியத்திற்கோ தஞ்சையில் அவர்களின் ஆட்சியிருந்ததால் தஞ்சைப் பகுதிக்கோ இடம் பெயர்ந்து விட்டார்களா?
செஞ்சியிலும் முஸ்லிம்கள் மிகப் பெரும்பான்மையினராக இல்லை. அவர்கள் பீரங்கிமேடு, செட்டிக் குளம், விழுப்புரம் சாலை போன்ற பகுதிகளில் மட்டும் பெரும்பான்மையினராக வாழ்கின்றனர். விவசாயிகளாகவும், வியாபாரிகளாகவும், அரசுப் பணிகளிலும் உள்ளனர்.
செஞ்சியைச் சுற்றிலும் முஸ்லிம்கள் நூற்றுக்கணக்கில் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் ஷேக், சையத், ஷெரீப், தக்னி, பட்டான்கள் ஆவர். அன்றைய அரேபிய, துருக்கிய, ஆப்கானிய, பாரசீக வம்சா வழியினர் இவர்கள். இவர்களோடு நூற்றுக்கணக்கான தமிழ்ப்பேசும் முஸ்லிம்களும் வாழ்கின்றனர்.
ஏழு பள்ளிவாசல்கள் உள்ளன. கோட்டைக்கு கீழேயுள்ள சாதத்துல்லாஹ்கான் பள்ளிவாசல் பெருநாட்களின் போது தொழும் ஈத்கா மைதானமாக பயன்பாட்டில் உள்ளது.
செஞ்சியில் பெருந்தொகையாக வாழும் முஸ்லிம்கள் பள்ளியம்பட்டு, அப்பம்பட்டு, மீனம்பூர், நீலாம்பூண்டி, எதப்பட்டு, அவலூர்ப் பேட்டை போன்ற செஞ்சி வட்ட சிற்றூர்களிலும் கணிசமாக வாழுகின்றனர். வட ஆற்காட்டு மாவட்டத்தின் முஸ்லிம்கள் ஆயிரக்கணக்கில் வாழ்கின்றனர்.
முஸ்லிம்களின் ஆட்சியில் பங்கேற்றவர்களே தாம் வந்த திசை நோக்கிச் செல்லாமல் பரம்பரையாய் உருது பேசினாலும் தமிழர்களாய் இங்கு வாழ்கின்றனர்.
ஆலம்கீரின் மாபெரும் தளபதி ஜுல்பிகார் அலிகான் துருக்கியர், அவருக்குப் பின் செஞ்சியை ஆண்ட தாவூதுகான் ஆப்கானியர் - தாவூத்கானுக்குப் பின் வந்த சாதத்துல்லாஹ் கான் அரேபியர்.
முதலிருவர் டெல்லிக்கே திரும்பி விட்டாலும் அவர்களின் இன மக்களில் பலர் இங்கேயே தங்கி விட்டனர். நவாப் சாதத்துல்லாஹ்கான் இங்கேயே வாழ்ந்து வாழ்வை முடித்துக் கொண்டாலும் அவரைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கானோரை தமிழகத்தில் குடியேற்றி வாழச் செய்து விட்டார்.
அன்று வந்து செஞ்சியில் குடியேறிய முஸ்லிம் குடும்ப உறுப்பினர்களில் ஒருவரே இன்று செஞ்சியின் சட்டசபை உறுப்பினர். Muhammed Ali Khan Wallajahமுஸ்லிம்கள் ஆண்ட பூமியில் ஒரு முஸ்லிம் சட்டமன்ற உறுப்பினர்.
நாடு விடுதலை பெற்ற பின் முஸ்லிம் லீக் அடிமட்ட முஸ்லிம்களை நோக்கிச் செல்லவில்லை. எனவே அன்றைய முஸ்லிம் இளைஞர்கள் திராவிட இயக்கத்தில் சங்கமித்தனர்.
நாகப்பட்டின பாட்ஷா, கடையநல்லூர் கதிரவன் எனும் சம்சுதீன், பெரியகுளம் மேத்தா (முன்னாள் எம்.எல்.ஏ) காயல்பட்டினம் ஜக்கரியா (கதிரவன் ஆசிரியர்) முகவை காதர் என சில கழகக் கண்மணிகள். அவர்களில் செஞ்சி மஸ்தானும் ஒருவர். இவர் விழுப்புரம் மாவட்ட தி.மு.க.வின் தலைவராகவும் உள்ளதோடு தற்போதைய செஞ்சியின் எம்.எல்.ஏ. ஆகவும் உள்ளார்.
இங்கே தீய சக்திகள் முளைக்காமல் இருப்பதற்கு மக்களின் ஒற்றுமையே காரணம். இங்கு முஸ்லிம்கள், வன்னியர்கள், பல இனக்குழக்களோடு தமிழ் சமணர்களும் வாழ்கின்றனர்.
செஞ்சிக்கும் திண்டிவனத்துக்கும் இடையில் உள்ள வல்லம் அருகில்தான் தமிழ் சமணர்களின் தலைமை பீடமான மேல் சித்தாமூர் உள்ளது. தமிழ் சமணர்களை நயினார் என அழைக்கின்றனர்.
முஸ்லிம்கள் தம் வாழ்விடங்களில் அமைத்துள்ள ஜமாஅத்களை மாவட்ட மாநில அளவில் விரிவாக்கலாம்; ஆன்மீக அமைபைத் தவிர ஏதேதோ கூறிக் கொண்டு இயக்கங்கள் அமைத்து சமுதாயத்தைப் பிரியச் செய்வது நல்லதல்ல.
அரசியலைப் பொறுத்தவரை தனித்தனி அமைப்புகளைச் சாராமல் முஸ்லிம்கள் ஒத்த கருத்துடைய பெரிய கட்சிகளில் சேர்ந்து செயல்படுவதே நல்லது.
முஸ்லிம் இயக்கங்கள் தனித்தே தேர்தலில் போட்டியிட்டு வென்றதாக வரலாறில்லை. ஏதோ ஒரு பெரிய கட்சியின் கூட்டில்லாமல் வென்றிட வாய்ப்பில்லை.
காங்கிரசில் வாய்ப்பு பெற்ற முஸ்லிம்கள் ஏற்கனவே வேலூர் குடந்தை நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகியுள்ளனர். தி.மு.க.வில் வாய்ப்புப் பெற்றவர்களும் அதேபோல் அரசியலில் வெற்றிகளைப் பெற்றுள்ளனர். இதையே செஞ்சியும் செஞ்சி கே.எஸ்.மஸ்தான் எம்.எல்.ஏ. வும் உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.
ஊர்வலம் தொடரும்
தொடர்புக்கு : 9710266971