இந்திய உச்சநீதிமன்றம் மற்றும் உயர்நீதிமன்றங்களில் நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய 30 ஆண்டுகளாக(1986 முதல்) வழக்கத்தில் இருந்து வரும் கொலிஜியம் அமைப்புக்கு மாற்றாக மத்திய அரசு 2014 ஆம் ஆண்டு இயற்றிய நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையத்தை(National Judicial Appointment Commission-NJAC),இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் 5 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு 2015,அக்டோபர் 16 அன்று செல்லாது என ரத்து செய்து உத்தரவு போட்டது.5 நீதிபதிகளில் 4 நீதிபதிகள் மத்திய அரசு ஆணையத்தை எதிர்த்தும் 1 நீதிபதி ஆதரித்தும் தீர்ப்பளித்தனர்.4 நீதிபதிகள் பெரும்பான்மை என்ற எண்ணிக்கையில் மத்திய அரசு கொண்டு வந்த ஆணையம் ரத்து ஆனது.99 வது திருத்தம் மூலம் கொண்டு வரப்பட்ட இந்த அரசியலமைப்பு சட்டத்தை உச்சநீதிமன்றம் தனக்குரிய அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி ஒரு தன்னேற்பு வழக்காக எடுத்துக்கொண்டு குப்பை கூடைக்குள் வீசியது.

மத்திய அரசு இதனை வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் வேறு ஒரு வடிவத்தில் கொண்டு வரும்.இந்த ஆணையம் சட்டமானதும் கொலிஜியம் உடனடியாக ரத்தாகி விடும். உச்சநீதிமன்றத்தின் தன்னாட்சி உரிமைகளை இந்த ஆணையம் கைப்பற்றிக் கொள்ளும்.இந்த நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையத்துக்கு சட்ட அமைச்சரே தலைவராக இருப்பார். சட்ட அமைச்சரின் அதிகாரத்தின் கீழ் இந்த ஆணையம் வந்து விடும்.

மத்திய அரசு பல அரசியல் சட்ட வழக்குகளை உச்சநீதிமன்றத்தில் எதிர் கொள்கிறது. அதனல், அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு வாதி ஆகிறார். உயர் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் உச்சநீதிமன்றத்தின் நீதிபதிகளை தேர்வு செய்வதில் ஒரு வாதி எப்படி தலையிட முடியும்? என்கிறார் உச்சநீதிமன்ற மூத்த வழக்கறிஞர் பிஸ்வஜித் பட்டாச்சார்யா. இவர்,மத்திய அரசின் கூடுதல் தலைமை வழக்கறிஞராகவும் இருந்தவர். இந்த வழக்கில் இவரும் ஒரு மனுதாரர்.2015 கோடை விடுமுறையில் 32 நாட்கள் காலை 10:30 முதல் மாலை 04:00 மணி வரையில் இந்த வழக்கு உச்சநீதிமன்றத்தில் நடைபெற்றது.வழக்கின் முடிவில் நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையத்தை தள்ளுபடி செய்து கொலிஜியத்துக்கான அதிகாரத்தை நீதிமன்ற அமர்வு காப்பாற்றி கொண்டது.அரசு ஆணையத்தை இழந்தது.மத்திய அரசு கொண்டு வந்த ஜனநாயக விரோத சட்டங்கள் பலவற்றை கேள்வி கேட்காத உச்சநீதிமன்றம் தனது உரிமைக்கும் அதிகாரத்துக்கும் ஒரு ஆபத்து வந்துவிட்ட உடன் தானே தலையிட்டு தனது அதிகாரத்தை காப்பாற்றியது.

இந்த தீர்ப்புக்குப் பிறகு அரசுக்கும் நீதித்துறைக்குமான சிக்கல் வரலாற்று முக்கியம் கொண்ட இந்த தீர்ப்புக்கு பிறகு கடுமையானது.இந்த முடிவினை மத்திய அரசால் சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை.இந்த தீர்ப்பு வெளியாகிய பின்னர் 27 மாதங்கள் கழித்தும் நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய தேவையான நடைமுறை குறிப்பாணையை(Memorandum of Procedure) மத்திய அரசு வெளியிடாமல் நிறுத்தி வைத்தது.மத்திய அரசு தலைமை நீதிபதியை ஆலோசித்து நடைமுறை குறிப்பானையை இறுதி செய்யும் படி உச்சநீதிமன்றம் தேசிய ஆணையத்தை ரத்து செய்து இட்ட உத்தரவுடன் சேர்த்து அறிவுறுத்தியது.

இருந்தும்,மத்திய அரசு குறிப்பாணையை வெளியிடாமல் நிறுத்தி வைத்தது. குறிப்பாணை வெளியிடாமல் உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பினை மீறி தனது அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய மத்திய அரசு முயல்கிறது.உச்சநீதிமன்றம் தனது பரந்த அதிகாரத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டு அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் 129, 141 மற்றும் 144 என்ற விதிகளின் கீழ் மத்திய அரசின் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு போட்டிருக்க முடியும்.இருந்தும்,மத்திய அரசை பகைத்துக் கொள்வது நல்ல விளைவுகளை தராது என்று சகித்துக் கொண்டுள்ளது.

இந்த சூழல் காரணமாக நீதித்துறையின் செயல்பாடுகளில் மந்த நிலை ஏற்பட்டு இருக்கிறது. நீதிபதிகளை நியமிப்பதில் இடையூறு ஏற்பட்டு வழக்குகள் மூச்சு திணறும் அளவுக்கு அதிகரித்து உள்ளது.உயர்நீதிமன்றங்களில் 40 விழுக்காடு பதவிகள் காலியாக இருக்கின்றன.இதில்,வழக்கு போட்டவர்கள் தான் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டு பரிதாபமாக நிற்கின்றனர்.இந்த நிலையில் தான் மத்திய அரசு நீதிமன்ற செயல்பாடுகளில் தலையிட்டு வருகிறது என்று நான்கு நீதிபதிகள் ஊடகங்களை சந்தித்து புகார் கூறினார்கள்.

தி வாஷிங்டன் போஸ்ட் என்ற நாளிதழின் இளம் செய்தியாளர் பாப் உட்வர்ட்(Bob Woodward) கார்ல் பெர்ன்ஸ்டீன் (Carl Bernstein) உடன் இணைந்து 1972 ல் அமெரிக்காவில் நடந்த வாட்டர் கேட் ஊழலை வெளிப்படுத்தினார்.இதில்,அமெரிக்க அதிபரான ரிச்சர்டு நிக்சன் பதவி விலக நேர்ந்தது.அதே போல்,அலகாபாத் உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி ஜக்மோகன் லால் சின்கா பிரதமராக இருந்த இந்திரா காந்தி நாடாளுமன்ற தேர்தலில் பெற்ற வெற்றி செல்லாது என்று தீர்ப்பளித்தார். தேர்தலில் மோசடி செய்த குற்றவாளி என்றும் தீர்ப்பளித்தார்.இந்திரா காந்தி 6 ஆண்டுகளுக்கு தேர்தலில் போட்டியிட கூடாது என்றும் தடை விதித்தார்.

இந்திரா காந்தி தனக்கு ஏற்பட்ட நெருக்கடியை சமாளிக்க இந்தியாவே நெருக்கடியில் இருப்பதாக கூறி அவசர நிலையை பிரகடனம் செய்தார்.சுதந்திர இந்தியாவில் அது முதல் முயற்சி. எனினும்,ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலும் அதற்கு முந்திய காலங்களிலும் அப்படி ஒரு நிலையை இந்தியா சந்திக்க வில்லை. அவசர நிலை அமலுக்கு வந்ததால் அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் அதிகாரமே ரத்தாகி விட்டது. நீதிமன்றத்துக்கான அதிகாரம் முடக்கப்பட்டது. இந்திய மத்திய அரசுக்கும் இந்திய நீதித்துறைக்கும நடந்த பெரிய அதிகார யுத்தமாக அது இருந்தது. அதன் பிறகு,நீதிமன்ற நியமன ஆணையத்தின் அதிகாரத்தை ரத்து செய்து உச்சநீதிமன்றம் மத்திய அரசின் அதிகாரத்தை முட்டித் தள்ளி இருக்கிறது.பத்திரிகை துறையோடும் நீதித்துறையோடும அரசு மோதும் போது அது ஒரு போராக மாறுகிறது.

1960 களிலும்,1970 களிலும் அரசியல் நீதித்துறை மீது தனது அதிகாரத்தை செலுத்தியது.அரசியல் முற்போக்கு அம்சங்களில் ஆர்வம் காட்டுவதாகவும் நீதித்துறை பிற்போக்காக இருக்கிறது என்றும் பார்க்கப்பட்டது.ஐ.சி.கோலக்நாத் மற்றும் பல நீதிமன்ற தீர்ப்புகள் கடும் சட்டங்கள் இயற்றுவதில் நாடாளுமன்றத்துக்கான அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்தின. இந்திரா காந்தியின் இடதுசாரி தோழர்களான மோகன் குமாரமங்கலம் போன்றவர்கள் நீதித்துறையை கட்டுப்படுத்தும்(committed judiciary) தேவை உள்ளதாக வெளிப்படையாக கூறினார்கள்.

1980 களிலும்,1990 களிலும் மத்திய அரசு தனிப் பெரும் பலம் கொண்டதாக அமையவில்லை. கூட்டணி அரசுகளும் சிறுபான்மை அரசுகளும் ஏற்பட்டன.அரசு பலம் குன்றிப் போனதால் நீதித்துறை அரசு மீது தனது அதிகாரத்தை செலுத்தியது.பொது நல வழக்குகள் மீது தொடர்ச்சியாக தீர்ப்புகள் வழங்கி குடி மக்கள் உரிமைகளை பலப்படுத்தியது.தனது அதிகாரத்தையும் விரிவு படுத்தியது.அரசு அதிகாரத்தை அதிக பொறுப்புடையதாக மாற்றியது.

1973 ல்-நீதிபதிகள் ஜே.எம்.ஷெலத்(J.M.shelat),கே.எஸ்.ஹெக்டே(K.S.Hegde),ஏ.என்.குரோவர்(A.N.Grover) ஆகியோரை மீறி ஏ.என்.ரேயை(A.N.Ray) தலைமை நீதிபதியாக மத்திய அரசு நியமனம் செய்தது.இதனை தொடர்ந்து நீதிபதிகள் ராஜினாமா செய்தார்கள்.

1975 ல் ஏ.டி.எம்.ஜபல்பூர் வழக்கில் இந்திய குடி மகன் ஒருவன் அடிப்படை உரிமைகளை கேட்க நீதிமன்ற தீர்வை நாடுவதற்கு மத்திய அரசு தடை ஏற்படுத்திய போது நீதித்துறை ஒளிந்து கொண்டது.

1977 ல் எச்.ஆர்.ஹன்னா(H.R.Khanna) ஏடிஎம் ஜபல்பூர் தீர்ப்பில் முரண்பட்டார் என்பதற்காக மத்திய அரசு அவரை மீறி எம்.எச்.பேக்கை (M.H.Beg) தலைமை நீதிபதியாக அமர்த்தியது.இதனை எதிர்த்து எச்.ஆர்.கண்ணா பதவி விலகினார்.

1982 ல் நீதிபதிகள் சம்பந்தப்பட்ட முதல் வழக்கான எஸ்.பி.குப்தா வழக்கு.இந்த வழக்கில் நீதிபதிகளை நியமனம் செய்வதில் தலைமை நீதிபதியின் பரிந்துரையின் முக்கியத்துவத்தை மத்திய அரசு நிராகரிக்க முடியும் என்பதை நீதிபதி பகவதி அமர்வு ஒப்பு கொண்டது.இது, நீதிபதிகளை நியமிப்பதில் அரசு அதிகாரத்தின் ஏதேச்சதிகாரத்தை உருவாக்கியது.

1993 ல் மத்திய அரசு, உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி வி.ராமஸ்வாமிக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தை கொண்டு வந்தது.நீதிபதி ஒருவருக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டு வந்த முதல் நிகழ்வும் அது தான்.ஆனால்,ஆட்சியில் இருந்த காங்கிரஸ் இதில் இருந்து விலகியதால் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் தோல்வி கண்டது.

1993 ல் Supreme Court Advocates -on-Record Association என்பது பிரபலமான வழக்கு.நீதிபதிகள் தொடர்பான இரண்டாவது வழக்கு இது.இந்த வழக்கில் தான் நீதிபதி ஜே.எஸ்.வெர்மா அமர்வு நீதிபதிகளை நியமிக்கும் உரிமையை உச்சநீதிமன்றத்துக்கு வழங்கியது.கொலிஜியம் அமைப்பை உருவாக்கவும் வழி காட்டியது.

1998 ல் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி எஸ்.பி.பரூச்சா அமர்வு ஜனாதிபதியின் கேள்வி ஒன்றுக்கு பதிலளித்த வழக்கில் கொலிஜியம் முறையை புதுப்பித்தது.அதே நேரம்,நீதிபதிகளை நியமனம் செய்யும் விவகாரம் கொலிஜியத்துக்கு தான் உண்டு என்று பரூச்சா அமர்வு உறுதிபட கூறியது.

2009 ல் மத்திய அரசு உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி சௌமித்ரா சென்னை பதவி நீக்கம் செய்ய மேலவையில் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டு வந்தது.கீழவையில் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் வரும் முன்னரே சௌமித்ரா சென் பதவி விலகினார்.

2014 ல் நாடாளுமன்றம் நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணைய சட்டத்தை நிறைவேற்றியது.இந்த ஆணையத்தின் படி நீதிபதிகளை தேர்ந்தெடுக்க ஒரு குழு உருவாக்கப்படும்.இந்த குழுவில் நீதித்துறை,சட்டத்துறை மற்றும் அரசு துறை சேர்ந்தவர்கள் இடம் பெறுவார்கள்.

2015 ல் உச்சநீதிமன்றம், நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையம் அரசியல் சட்டத்துக்கு விரோதமானது என்று கூறி தள்ளுபடி செய்தது. கொலிஜியம் முறையை மீண்டும் உறுதி செய்து, நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய ஒரு புதிய நடைமுறையையும் சுட்டிக் காட்டியது.இப்போது இது தான் நடைமுறையில் இருக்கிறது.

2018 ல் 4 மூத்த நீதிபதிகள் ஊடகங்கள் முன்பு தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா மீது ஊழல் புகார்களை வைத்து உச்சநீதிமன்றத்துக்குள் நடக்கும் தில்லுமுல்லுகளை போட்டுடைத்தனர்.

1960 கள் மற்றும் 1970 களில் நீதித்துறை மீது அரசியல் அழுத்தம் இருந்தது.அரசு மற்றும் நீதித்துறைக்கு இடையான கொள்கை முரண்கள் துருத்தி நின்றன.நீதித்துறை பழமைவாத போக்குள்ளதாகவும் அரசியல்துறை முற்போக்கு நோக்கம் கொண்டதாகவும் கூறப்பட்டது. ஐ.சி.கோலக்நாத் மற்றும் இதர தீர்ப்புகள், கடுமையான சட்டங்களை இயற்றவிடாமல் நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரத்தை முடக்கின. இந்திரா காந்தி காலத்தில் இடதுசாரி கொள்கையுடைய மோகன் குமார மங்கலம் போன்றவர்கள் நிதித்துறையை அரசின் கட்டுக்குள் வைக்க வேண்டும் என்று வெளிப்படையாக பேசினார்கள்.

1980 களுக்கும் 1990 களுக்கும் மத்தியில் இந்தியாவில் கூட்டணி அரசுகளும் சிறுபான்மை அரசுகளும் அமைந்து மத்திய அரசு நெகிழ்வாக இருந்து.இந்த சந்தர்ப்பத்தில் இந்திய நீதித்துறை தன்னை வலிமை படுத்திக் கொண்டது. தொடர்ச்சியான பொது நல வழக்குகள் மூலம் நீதித்துறை குடி மக்கள் உரிமைகளை விரிவு படுத்தியது.தனது அதிகாரத்தையும் ஆழப்படுத்திக் கொண்டது. அரசின் மீது அதிக சுமைகளை ஏற்றியது.

1990 களின் பிற்பகுதியிலும் 2000 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியிலும் நீதிமன்ற கடுமையை நெகிழச் செய்ய வேண்டும் என்ற பேச்சு கனமாக எழுந்தது. அரசின் சமூக நலத் திட்டங்கள்(உ.ம்: இட ஒதுக்கீடு,கல்லூரி மாணவர் சேர்க்கை வழக்குகள்); சுற்று சூழல்( உ.ம்: கடற்புற மேலாண்மை, டீசல் வாகனங்களுக்கு கட்டுப்பாடு) சட்ட அவையில் மூக்கை நுழைப்பது( நம்பிக்கை தீர்மானம் கோருவதில் நாடாளுமன்றம் மற்றும் சட்ட மன்றங்களுக்கு உத்தரவு போடுவது) ஆகியவற்றில் நீதிமன்றம் தனது கொள்கையை திணிக்கிறது என்று நீதிமன்றத்தின் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டது.

ஓரினச்சேர்க்கைக்கு தண்டனை அளிக்கும் சட்டப் பிரிவு 377 ஐ நீக்கம் செய்ய அரசு மறுத்த போது, முற்போக்குவாதிகள் கேட்டுக் கொண்ட போதிலும் நீதிமன்றம் தலையிட மறுத்தது. (இப்போது மாற்றிக் கொண்டது தனிக் கதை). பல்வேறு மாநிலங்களின் உயர்நீதிமன்றங்கள் மற்றும் உச்சநீதிமன்றம் நீதிபதிகள் மீது தொடர்ந்து கூறப்படும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் நீதித்துறையை கட்டுப்படுத்தும் பலத்தை நாடாளுமன்றத்துக்கு கொடுத்திருக்கிறது.

இந்திய இஸ்லாமியர்களுக்கான ஆளுமைகள் என்றாலே அது மதிப்பிற்குரிய மவுலானா அபுல் கலாம் ஆசாத்தும்,…
-கான் பாகவி பள்ளி, கல்லூரி தேர்வுகள் முடிந்து விடுமுறை ஆரம்பமாகிவிட்டது. சிறையிலிருந்து விடுபட்ட…

ஆங்கிலேயர் ஆண்டபோது மதரஸா ராஜதானியில் ஒரிஸா முதல் கேரளா வரை இருந்தது. மதராஸ்தான் தலைமையகம். மொழி, இன, பிரதேச வெறி இல்லாத கால கட்டம். மதராஸ் ராஜதானியின் ஆட்சித் தலைவர் பிரதமர் என அழைக்கப்பட்டார். நம் ராஜதானியின் முதல் பிரதமர் கடலூரைச் சேர்ந்த மேதகு சுப்ராய ரெட்டியார். அவர் நீதிக் கட்சிக்காரர். காங்கிரஸ் கூட ஒருமுறை பதவியை பிடித்தது. அப்போதைய பிரதமர் மேதகு ராஜகோபாலாச்சாரியார்.
மதராஸ் இன்று சென்னையெனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றாலும் உயர்நீதிமன்றத்தின் பெயர் மதராஸ் ஹை கோர்ட்டே.
மதராஸ் எனப் பெயர் பெறும் முன் இந்நகரம் வடக்கில் மண்ணடி எனப் பெயர் பெற்றிருந்தது. தெற்குப் பகுதி சென்னக்குப்பம் எனப் பெயர் பெற்றிருந்தது. இரண்டும் சிறிய கடலோரக் கிராமங்களாகவே இருந்தன. இவை கூவத்துக்கு வடக்கில் இருந்தன தெற்கில் திருவல்லிக்கேணியும் மயிலாப்பூரும் பழமையான ஊர்களாய் இருந்தன.
மண்ணடி மேட்டுப் பகுதியாகவும் அதன் கடலோரம் தாழ்ந்தும் இருந்ததால் அது தோணித்துறையாக தானாகவே அமைந்தது. தோணித்துறைக்கு மேற்கில் இன்று ‘றேவு’ என அழைக்கப்படும் இடத்தில் தோணிகள் கட்டப்பட்டு கடலில் விடப்பட்டுள்ளன.
‘றேவு’ என்றால் பொருள் என்னவென ஆய்வு செய்யும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. அண்மையில் நான் பழவேற்காட்டுக்குப் பயணம் செய்தபோது ‘தோணிறேவு’ எனும் கடலூரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டேன். அன்றிலிருந்து ‘றேவு’ என் மனதுக்குள் அலையடித்துக் கொண்டே இருந்தது.
அதன் பின் ‘பழவேற்காட்டிலிருந்து நீரோடி வரை’ எனும் நூலைப் படித்தேன். அதன் ஆசிரியர் வறீதையா ‘தோணிறேவை’ தோணி இறவு எனக் குறிப்பிட்டு அது அண்மைக் காலம் வரை தோணிகள் கட்டப்பட்ட ஊர் என்றும் தோணிகளை கட்டிய முஸ்லிம்கள் ஓடாவிகள் என்றும் அந்நூலில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
நான் இறவுக்கான பொருளை அகராதிகளில் தேடினேன். கிடைக்கவில்லை. கணினி ‘எல்லை’ என்றது. தோணி இறவு என்றால் தோணி எல்லை. ஒரு வகையில் சரி என்றாலும் முழுப் பொருளை அடையமுடியவில்லை.
முகநூலில் அறிவித்த போது மூத்த எழுத்தாளர் இலங்கையைச் சேர்ந்த சகோதரர் மானா மக்கீன் யாழ்பாணத்துக்கு தெற்கேயுள்ள யானை இறவைப் பற்றி பதிந்து அதன் ஆங்கில வாசகமான ‘ELEPHANT PASS’ என்பதையும் ஞாபக மூட்டினார். அப்படியென்றால் இறவின் பொருள் PASS - கடப்பது. தோணிகள் கடக்கும் இடம் தோணியிறவு என பொருளாகிறது.
மண்ணடி எனப் பெயர் இருக்கும் போதே நம்பட்டினம் மதரஸாபட்டினம் எனப் பெயர் பெற்றுள்ளது. சோனகர்களின் சேரி - மூர்தெரு. சில பள்ளிவாசல்களின் - அவற்றைச் சேர்ந்த மதரஸாக்களின் உருவாக்கத்தால் மதரஸா எனப் பெயர் பெற்றிருக்கிறது.
மதரஸாபட்டினத்துக்குள்ளேயே முத்தியால் பேட்டை, கொத்தவால் சாவடி, பெத்து நாயக்கன் பேட்டை என சில பகுதிகள். இவை மூன்றும் அதிகாரம் வகித்தோரின் பெயரை குறிப்பிடும் பெயர்கள்.
ஆங்கிலேயர் சென்னைக் குப்பத்தை விலைக்கு வாங்கி செயிண்ட் ஜார்ஜ் கோட்டையைக் கட்டி அதற்கு ‘ஒயிட் டவுன்’ எனப் பெயரிட்டனர். கோட்டைக்கு வடக்கேயிருந்த மண்ணடியையும் மேற்கிலிருந்த பேட்டைகளையும் சுவர் எழுப்பி செயிண்ட் ஜார்ஜ் டவுன் என அழைத்ததோடு ‘பிளாக்டவுன்’ எனவும் குறிபிட்டனர். நான்கு புறச் சுவர்களின் நான்கு மூலைகளில் கொத்தளங்கள் அமைத்து பாதுகாவலர்களை நியமித்தனர். அதன் எச்சமாகவே இன்றும் மூலக் கொத்தளம் எனும் பெயர் விளங்குகிறது.
மேற்கு புறச் சுவரை வரி வசூல் செய்து கட்டினர். அதனாலேயே இன்றும் மேற்குப் பகுதி சாலை ‘வால்டாக்ஸ் ரோடு’ என அழைக்கப்படுகிறது.
நான்கு பக்க சுவர்களும் பிரெஞ்சுக் காரர்களின் ஒரு படையெடுப்பின் போது உடைக்கப்பட்டு விட்டன. இன்றும் பெயர் சொல்லும் தெருக்களில் ஆங்கிலேயர் பெயர்கள் உள்ளன. இந்துக்களின் பெயர் சொல்லும் தெருக்கள் பலவும் ஆங்கிலேயரிடம் துபாஷாக - தரகராக - மொழி பெயர்ப்பாளர்களாக செயல்பட்டவர்களின் பெயர்கள்.
இவற்றில் காசிச் செட்டி தெரு என்பது சாந்தோமில் மிகப் பெரும் வணிகராக விளங்கிய காசி வீரண்ணா பெயரை நினைவு கூரும் தெரு, கோல்கொண்டா முஸ்லிம் ஆட்சியாளரிடம் நட்புறவு கொண்டு வாழ்ந்த காசி வீரண்ணா இஸ்லாத்தைத் தழுவியதோடு மயிலாப்பூர் மசூதி தெருவில் ஒரு பளிவாசலையும் கட்டியுள்ளார்.
மண்ணடியின் கிழக்கில் ஜஹாங்கீர் தெரு, மரைக்கா லப்பைத் தெரு, வட மரைக்கார் தெரு, இபுறாஹீம் ஜி தெரு என முஸ்லிம்களின் பெயர்களில் தெருக்கள் உள்ளன. மேற்கில் முல்லா சாகிபு தெரு, இபுறாஹீம் தெருவோடு கொண்டித் தோப்பு பகுதியிலும் முஸ்லிம்களின் பெயர்களில் தெருக்கள் உள்ளன.
பெரிய மேட்டில் படா மஸ்ஜிதோடு அதைச் சூழ்ந்துள்ள தெருக்களில் முஸ்லிம்களின் பெயர்களில் பல தெருக்கள் உள்ளன. பல முஸ்லிம்களின் தோல்மண்டிகளும் உள்ளன.
பெரிய மேட்டுக்கு வட மேற்கே சூளை, பட்டாளம் பகுதிகள் உள்ளன. முதன் முதலில் செங்கல் சூளை உருவான பகுதியே சூளை என அழைக்கப்படுகிறது. இதையடுத்து பட்டாளம் உள்ளது. மிலிட்டரி-பட்டாளம் குவிக்கப்பட்டிருந்த பகுதியே பட்டாளம் என அழைக்கப்படுகிறது. இவ்விரு பகுதிகளிலும் பரவலாக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர்.
பட்டாளத்துக்கு மேற்கே தாதாஷா மகான் பகுதி உள்ளது. இங்கு தாதா ஷா எனும் சூஃபி ஞானி அடங்கியுள்ளார். அவர் பெயராலேயே இப்பகுதி அழைக்கப்படுகிறது. இப்பகுதியில் கணிசமான அளவில் முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர். இவர்களின் தாய்மொழி உருது. இங்கு இரு மசூதிகள் உள்ளன.
தாதாஷா மகானுக்கு வட மேற்கில் ஜமாலியா நகர் உள்ளது. இங்கு மூன்று மசூதிகள் உள்ளன. இவற்றில் ஒன்றான ஜமாலியா மசூதியில் தான் ஜமாலியா அரபிக் கல்லூரி இயங்குகிறது. இதன் எதிரில் தான் ‘சமரசம்’ தமிழிதழ் அலுவலகமும் இஸ்லாமிய நிறுவனம் அறக்கட்டளையும் (IFT) பதிப்பகமும் உள்ளன. இவற்றுக்கு வடக்கே ஜமாலியா மேல்நிலைப் பள்ளி உள்ளது.
ஜமாலியா நகருக்கு வட மேற்கே பெரம்பூர் உள்ளது. இங்கு சில மசூதிகளும் உள்ளன. கணிசமான முஸ்லிம் குடும்பங்கள் உள்ளன.
புரசைவாக்கத்தில் சில பள்ளிகளும் கணிசமான முஸ்லிம் குடும்பங்களும் உள்ளன. வணிகப்பகுதியான புரசையில் பல முஸ்லிம்களின் கடைகள் உள்ளன. மதார் ஷா துணிக்கடல் 1938 - இல் தொட்ங்கபட்டதாகும். சங்கிலித் தொடராக ஆயிஷாவின் துணிக்கடைகள் உள்ளன.
எழும்பூரில் புதுப்பேட்டையிலும் பல பள்ளிவாசல்கள் உள்ளன. எழும்பூர் பல திருமண மண்டபங்களைக் கொண்ட ஊர். புதுப்பேட்டை பழைய மோட்டார் சாமான்கள் விற்கும் கடைகளைக் கொண்ட பேட்டை. இங்கும் கணிசமாக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர். கடைகளில் பெரும்பாலானவை முஸ்லிம்களுக்கு சொந்தமானவை.
புதுப்பேட்டைக்கு தென் கிழக்கில் மவுண்ட் ரோடு மூஸா காதிர் தர்காவும் அதையடுத்த மக்கா மஸ்ஜிதும் உள்ளன. இவற்றுக்கு தென்கிழக்கில் தான் திருவல்லிக்கேணியும் சேப்பாக்கமும் உள்ளன.
திருவல்லிக்கேணி பெரிய மசூதி ஆற்காடு நவாபுகள் கட்டியது. இதைச் சுற்றிலும் கணிசமாக முஸ்லிம்களின் பெயர்களைத் தாங்கிய தெருக்கள் உள்ளன. கணிசமான முஸ்லிம்களும் காலாதிகாலமாக வாழ்கின்றனர்.
பெரிய மசூதி வளாகத்தின் முன்புறம் நவாப்களின் குடும்பத்தினரும் சில மேதைகளும் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கின்றனர். இவர்களுடன் ‘காயிதே மில்லத்’ இஸ்மாயில் சாகிப் சமாதியும் உண்டு.
ஜாம்பஜாரில் பாரதி சாலையில்தான் ‘அமீர் மஹால்’ எனும் ஆற்காட்டு நவாப்களின் அரண்மனை உள்ளது. சேப்பாக்கத்தில் உள்ள ‘எழிலகம்’ கூட ஆற்காட்டு நவாப்களின் இல்லமாக இருந்துதான்.
ஐஸ் ஹவுஸ், மீர் சாகிப் பேட்டை, கிருஷ்ணாம் பேட்டை, ராயப்பேட்டை ஆகிய இடங்களிலும் பல மசூதிகள் உள்ளன. இங்கெல்லாம் முஸ்லிம்களும் கணிசமாக வாழ்கின்றனர்.
மயிலாப்பூரில் மட்டும் நான்கைந்து மசூதிகள் உள்ளன. இப்பகுதியில் முஸ்லிம்கள் திட்டுத் திட்டாக வாழ்கின்றனர்.
ஆயிரம் கதைகளைச் சொல்லக் கூடியது ஆயிரம் விளக்கு. இங்குள்ள ஷியா முஸ்லிம்களின் மசூதி அண்ணா சாலையையும் பீட்டர்ஸ் சாலையையும் இணைக்கிறது.
தக்காணத்தில் நடந்த தலைக்கோட்டைப் போருக்குப் பின் கி.பி.1565-இல் விஜயநகர சாம்ராஜ்ஜியம் வீழ்ந்தது. பாமினி அரசுகள் கர்நாடகத்தையும் தம் கைக்குள் போட்டன. பாமினி அரசுகளில் ஒன்றான பீஜப்பூர் செஞ்சியைப் பிடித்தது. கோல்கொண்டா மதரஸா பட்டினம் வரை வந்தது. (1647 - 1687)
கோல்கொண்டா அரசின் பழைய பெயர் வாரங்கல். புதிய பெயர் நிஜாமிய அரசு. நிஜாமிய அரசுக்கு முந்தைய கோல்கொண்டா அரசு மதரஸா பட்டினத்திற்கு வந்தபோது விஜயநகர அரசின் உதிரி ஆட்சி பூந்தமல்லியிலும் கிளை பரப்பி சந்திரகிரியில் இருந்தது.
பூந்தமல்லி நிர்வாகியாக தாமரல குடும்பத்து வெங்கடாத்ரி இருந்தார். அவரிடமிருந்தே ஆங்கிலேய தலைமை அதிகாரி ஃப்ரான்சிஸ் டே. 1639 - இல் சென்னைக்குப்பப் பகுதியை வணிகம் செய்யவும் பண்டக சாலை அமைக்கவும் உரிமை பெற்றார்.
கி.பி.1647 - இல் கோல்கொண்டா பிரதிநிதி மதரஸாபட்டினம் வர ஆட்சி மாற்றம். நிர்வாகம் செய்யவும் அரசுப் பணியாற்றவும் ஆயிரக் கணக்கானவர்கள் கோல்கொண்டாவிலிருந்து மதரஸா பட்டினத்திற்கு வந்தார்கள்.
கச்சேரி தெருவில் அரசு அலுவலகங்கள் ஆயிரம்விளக்கில் குடியிருப்புகள் என மதரஸாபட்டினம் விரிவடைந்த நிலையில் கட்டப்பட்டதுதான் ஆயிரம் விளக்கு அப்பாஸி ஆஸர் கானா பள்ளிவாசல். இது ஷியா முஸ்லிம்களின் மசூதி என்பதால் முஹர்ரம் பண்டிகை இங்கு மிக விமர்சையாகக் கொண்டாடப்பட்டது. ஆயிரம் அகல் விளக்குகள் ஏற்றி முஸ்லிம்களோடு மாற்று மதத்தினரும் பண்டிகையை இங்கு கொண்டாடியதால் இப்பகுதி ஆயிரம் விளக்கு எனப் பெயர் பெற்றது.
ஆயிரம்விளக்கில் உருதும் தமிழும் பேசும் முஸ்லிம்களும் கணிசமாக உள்ளனர். கிரீம்ஸ் சாலை முனையில் ஒரு மசூதியும் ஜெமினி அண்ணா பாலம் தாண்டி ஒரு மசூதியும் உள்ளன.
அண்ணா பாலத்தின் கீழுள்ள மசூதியின் பெயர் சர்பு நிஷா பேகம் சாகிபா பள்ளிவாசல். இது நவாப் குடும்ப மகளிர் கட்டிய மசூதி, மேலும் மூன்று மசூதிகள் நவாப் குடும்பப் பெண்களால் கட்டப்பட்டுள்ளன. அவை : நந்தனத்திலுள்ள நவாப் பஜீலத்துல் நிஷா பேகம் சாகிபா மசூதி, ராயப்பேட்டை கபர்ஸ்தானிலுள்ள அமீரு நிஷா பேகம் சாகிபா மசூதி, கிருஷ்ணாம் பேட்டையிலுள்ள ஹைருன்னிசா பேகம் சாகிபா மசூதி.
இன்றைய சைதாப்பேட்டையின் அசல் பெயர் செய்யத் கான் பேட்டை. ஆற்காடு நவாப் அன்று செய்யத்கான் எனும் நிர்வாகிக்கு அளித்த பகுதி செய்யத் கான் பேட்டையானது. செய்யது கான் தமக்களித்த நிலப்பரப்பை நெசவாளிகளுக்கும் பாட்டாளிகளுக்கும் பகிர்ந்தளித்தார். அதில் ஒரு பகுதியை தமக்காக வைத்துக் கொண்டு மசூதி ஒன்றையும் கட்டுவித்தார். அம்மசூதியே நவாப் சாதத்துல்லா கான் மசூதி.
சைதாப்பேட்டைக்கு மேற்கில் உள்ளது ஜாபர்கான் பேட்டை. வடக்கில் உள்ளது மாம்பலம். மாம்பலத்தின் விழியே அதன் கிழக்கேயுள்ள தியாகராய நகர். இந்நகர் நீதிக் கட்சிக் காலத்தில் அமைக்கப்பட்டதால் அவர்களின் கட்சிப் பிரமுகர்களான உஸ்மான், ஹபீபுல்லாஹ், மூசா, பசுலுல்லாஹ் போன்றவர்களின் பெயர்களால் தெருக்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

மாம்பலத்திற்கு வடக்கே கோடம்பாக்கம் அமைந்துள்ளது. ஆற்காடு நவாபுகளின் குதிரை லாயங்கள் இங்கு அமைந்திருந்ததால் குதிரையைக் குறிக்கும் ‘கோடக்’ எனும் உருதுச் சொல்லால் அமைந்தது இப்பகுதி. இப்பகுதியின் தொடக்க ஊராக இருப்பது புலியூர். புலியூர் அக்காலத்தில் மதரஸா பட்டினத்துப் புறநகர்ப் பகுதி. இங்கு மசூதியோடு கபர்ஸ்தானும் இருக்கிறது.
கோடம்பாக்கம் பாலத்தின் மேற்குப் பகுதியின் கீழ் மசூதி உள்ளது. இதனருகில்தான் ‘ஜக்கரியா காலனி’ உள்ளது. ஜகரியா எனும் பெரும் தோல் வணிகரின் நிறுவனம் இருந்த பகுதி இது. இதன் வடக்கில் சூளைமேடு உள்ளது.
தொடக்கத்தில் சுபேதார் தோட்டம் உள்ளது. வடக்கில் வகாப் தெரு அப்துல்லாஹ் தெரு என முஸ்லிம்களின் பெயர்களைக் கொண்டது சூளைமேடு.
குதிரைகளுக்கான லாயங்கள் கோடம்பாக்கத்தில் இருந்தது போல் ஒட்டகங்களுக்கான தரிப்பிடமும் இருந்தது. அந்த தரிப்பிடம் இருந்த இடம் இன்று ஒட்டக பாளையம் என அழைக்கப்படுகிறது. வடபழநி நாற்சந்திக்கு தெற்கே நூறடி சாலையில் அசோக்நகரின் தொடக்கத்தில் அப்பகுதி உள்ளது.
கோல்கொண்டா சுல்தான்களுக்குப் பின் 1687 - இல் மதரஸாபட்டினம் மொகலாயர்களின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. செஞ்சிக் கோட்டையைப் பிடித்த ஆலம்கீர் அவுரங்கசீபின் தளபதி ஜுல்பிகார் அலிகான் கர்நாடக நவாப் ஆனார்.
அதன்பின் தாவூது கான் சாதத்துல்லா கானின் ஆட்சிக் காலத்திலேயே ஆஸிப்ஜா எனும் நிஜாமுல் முல்க் ஹைதராபாத்தின் நிஜமாகி தனியரசு கண்டார்.
பின்னர் நிஜாம்கள் மாற ஆர்காட்டு நவாப்களும் மாற வாலாஜா முகம்மது அலி ஆற்காட்டு நவாப் ஆனார். இவர் ஆங்கிலேயரைக் கொண்டாடியதால் தம் இருப்பிடத்தை மதரஸாபட்டினத்திற்கே மாற்றிக் கொண்டார்.
செயிண்ட் ஜார்ஜ் கோட்டைக்குள் அரண்மனையை அமைத்துக் கொண்டவர் பின் அங்கிருந்து வெளியேறி அமீர்மகாலில் குடிபுகுந்தார்.
பின்னர் 1647 - இல் கர்நாடகத்தில் காலடி எடுத்துவைத்த கோல்கொண்டா, 1687 - இல் தடம்பதித்த டெல்லி, 1724 - இல் வந்த ஹைதராபாத் ஆற்காடு என மதரஸாபட்டினம் 1799 - இல் மைசூர் புலி திப்பு சுல்தான் இறக்கும் வரை ஏறத்தாழ 15 ஆண்டுகள் முஸ்லிம்களின் கரங்களில் இருந்தது.
தொடக்க காலத்தில் மண்ணடிப் பகுதியில் முஸ்லிம்கள் குடியேறினார்கள். அவர்கள் தென்னகத்தின் கடலோரப்பட்டினக்களைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆயிரம் விளக்கு பள்ளிவாசலைச் சுற்றி குடியேறிவர்கள் கோல்கொண்டா பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள், மொகலாயர் காலத்திலும் தக்கான முஸ்லிம்கள் மதரஸாபட்டினத்திற்கு வந்தார்கள்.
குதிரைகளிலும் குதிரை வண்டிகளிலும் நேரடியாக வடக்கிலிருந்து வந்தவர்களைத் தவிர மதரஸாபட்டினத்திற்கு கப்பலில் வந்தவர்கள் பெருந்தொகையினர். டெல்லியிலிருந்தும் கோகொண்டாவிலிருந்தும் குதிரை வண்டிகளிலும் ஆந்திரத்து மசூலிப்பட்டினத்திற்கு வந்தவர்கள் அங்கிருந்து கப்பல்கள் மூலமும் மதரஸாபட்டினம் வந்து சேர்ந்திருக்கிறார்கள். இவ்வாறுதான் மதரஸாபட்டினம் முஸ்லிம்களின் பட்டினமாக மாறியிருக்கிறது.
மதரஸாபட்டினம் - கோல்கொண்டா - ஆக்ரா - டெல்லி என தொடர்பு வைத்திருந்தவர்களில் ஒரு முக்கியமான அளுமை தளபதி ஜியாவுத்தீன் கான். ஆலம்கீர் அவுரங்கசீபின் ஆட்சிக்குப்பின் மூத்த மகன் முஆஜம் பகதூர் ஷா எனும் பெயரோடு சக்கரவர்த்தி ஆனார். பகதூர்ஷாவின் அமைச்சர்களில் ஒருவராகவும் விளங்கிய ஜியாவுதீன் கானின் மனைவி மதராஸ்பட்டின சாந்தோமைச் சேர்ந்தவர்.
அப்போதைய மதரஸாபட்டின ஆளுநர் பிட் ஜியாவுதீன்கானோடு நல்லுறவு வைத்திருந்தார். அவ்வுறவின் மூலம் ஆங்கிலேயர் தம் பழைய பிராமணங்களை நீட்டித்துக் கொண்டார். புதிய பிராமணங்களும் செய்து கொண்டனர். ஐந்து கிராமங்களை புதிதாய்ப் பெற்றனர். டெல்லி மாமன்னர் கேட்ட பொருள்களையெல்லாம் மசூலிப்பட்டினத்திற்கு அனுப்பி அங்கிருந்து டெல்லி செல்ல குதிரை வண்டிகளையும் ஏற்பாடு செய்தனர். (1708)
தளபதி ஜியாவுதீன் கானின் புதல்வரே ஆஸிப்ஷா. நிஜாமுல் முல்க் எனப் பட்டம் பெற்ற ஆஸிப் ஷா பகதூர்ஷா காலத்தில் தக்காண ஆளுநராகவும் டெல்லி அமைச்சராகவும் இருந்தார். 1708 - முதல் 1724 வரை டெல்லியோடு இணைப்பில் இருந்த நிஜாமுல் முல்க் 1724 இல் நிஜாமிய அரசை ஹைதராபத்தில் உருவாக்கினார், இவர் மதரஸாபட்டின மாதரசியின் மைந்தர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
உருதுவையும் தமிழையும் தாய்மொழியாகக் கொண்ட முஸ்லிம்கள் மதரஸாபட்டினத்தில் பெரும்பான்மையாக வாழ்ந்தாலும் வேறு வேறு மொழி பேசும் முஸ்லிம்களும் பட்டினத்தில் கணிசமாக வாழ்கின்றனர்.
மலையாளம் பேசும் முஸ்லிம்கள் ஆங்காங்கு வாழ்கின்றனர். அவர்களுக்கான அமைப்புகளும் மதராஸில் உண்டு. அவற்றில் முக்கியமானது மலபார் முஸ்லிம் அசோசியேசன். இதன் தலைமையகம் எழும்பூர் கென்னட் சாலையில் உள்ளது. அங்கு ஒரு மசூதியும் தங்கும் விடுதியும் உள்ளன. பல்வேறு வணிகங்கள் செய்யும் அவர்கள் முக்கியமாக மரவாடிகளும் உணவு விடுதிகளும் வைத்துள்ளனர்.
அதேபோல் மதரஸாவில் காலாதிகாலமாய் வாழ்வோர் மேமன் முஸ்லிம்கள். இவர்கள் குஜராத்தின் கட்ச் பகுதியிலிருந்து வந்து மதராஸில் வாழ்பவர்கள். பெரும் வணிகங்களும் முக்கியமாக துணி வணிகமும் செய்தனர். இவர்கள் ஈவினிங் பஜார், சைனா பஜார், கொத்தவால் சாவடி பகுதிகளில் வணிகப் பெரும் புள்ளிகளாக வாழ்ந்தவர்கள்.
இவர்கள் கட்டிய பள்ளிவாசல்கள் கிடங்குத் தெருவிலும் ஆண்டர்ஸன் தெருவிலும் உள்ளன. ஆண்டர்ஸன் தெரு பள்ளிவாசல் இன்றும் மேமன் மசூதி எனவே அழைக்கப்படுகிறது. ‘கட்ச்’ மொழியை தாய்மொழியாகக் கொண்ட இவர்கள் உருது மொழியும் பேசுகின்றனர். பெரும்பாலானோர் கல்விக்கு முதலிடம் கொடுப்பதால் குஜராத்தி, பார்ஸி, அரபி, ஆங்கிலம், தமிழ் என பன்மொழிப் புலமையுடையோராய் திகழ்கின்றனர்.
இவர்கள் கட்டிய ‘முஸாபர்கானா’ கொத்தவால்சாவடி சின்னத் தம்பித் தெருவில் உள்ளது. குறைந்த வாடகையில் வெளியூர்க்காரர்கள் தங்க சிறந்த இடமாக முஸாபர்கானா விளங்குகிறது.
காங்கிரஸ், கிலாபத் இயக்கங்களில் பங்கேற்ற இவர்கள் பெருங்கொடையாளர்கள். ‘ஹோம் ரூல்’ இயக்கத்திலும் இவர்களில் சிலர் பங்கேற்றுள்ளனர்.
மதராஸ் ராஜதானியில் அமைந்த இடைக்கால அரசில் 1916 - இல் யாக்கூப் ஹஸன் சேட் என்ற மேமன் பிரமுகர் உறுப்பினராகவும் 1941 - இல் அமைந்த ராஜாஜி மந்திரி சபையில் அமைச்சராகவும் இருந்துள்ளார். இவர்தான் மதரஸா பட்டினத்திற்கு குடிநீர் தரும் பூண்டி நீர்த் தேக்கத்தை தெரிவு செய்தவர். இவருடைய துணைவி கதீஜா பீவி 1937 - இல் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தவர்.

மேமன் முஸ்லிம்களைப் போலவே மதரஸாபட்டினத்தில் போரா முஸ்லிம்களும் வாழ்கின்றனர். இவர்கள் மண்ணடி, பிராட்வே பகுதிகளில் வன்பொருள் (Hardwares) தொழிலகங்கள் நடத்திவருகின்றனர். இவர்களின் குடியிருப்புகள் மண்ணடிப் பகுதியிலேயே உள்ளன. இங்கேயே அவர்களின் இரு வணக்கத்தலங்களும் உள்ளன.
இவர்களும் குஜராத்திலிருந்து வந்து குடியேறியவர்களே. ‘போஹ்ரா’ என்ற குஜராத்தி சொல்லுக்கு வணிகர்கள் என்று பொருளாகும். ஷியா - சன்னிகளான இவர்கள் ஆதியில் விவசாயிகளாக இருந்தவர்கள்.
ஷியாக்களில் பெரும்பாலோர் இஸ்மாயிலி பிரிவினர். மேலும் பல பிரிவுகள் உள்ளன. இவர்கள் ஒரு தலைவரின் கீழ் அமைப்பாக உள்ளனர். தலைவருக்கு போராக்கள் தலை சாய்த்து முகமன் கூறுகின்றனர். இவர்களில் பிரபலமான அஸ்கர் அலி எஞ்சினியர் தலைவருக்கு தலை சாய்த்தல் போன்றவற்றால் போராக் குழுவிலிருந்து வெளியேறி இஸ்லாத்துக்கு எதிரான கருத்துக்களை கூறி வருகிறார்.
வேற்று மொழிகளைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட முஸ்லிம்களும் மதராஸ் பட்டினத்தின் பல பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர். தெலுங்கைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள் தற்போது வில்லிவாக்கம் சிட்கோ நகரில் கணிசமாக வாழ்கின்றனர்.
பல்வேறு முஸ்லிம்கள் பல்வேறு வாழ்க்கைத் தரங்களில் வாழ்ந்தாலும் மிக ஏழ்மையான பல முஸ்லிம்கள் சில குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர். வண்ணாரப்பேட்டை லாலா குண்டாவிலும் பெரம்பூரின் ஓரங்களிலும் புளியந்தோப்பிலும் திருவல்லிக்கேணி நீலம் பாஷா தர்கா பகுதியிலும் கிருஷ்ணாம்பேட்டை பகுதியிலும் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழுள்ளவர்கள் வாழ்கின்றனர்.
ஏழை எளியவராய் பாமரராய் வாழும் இங்குள்ள முஸ்லிம்களைத்தான் சச்சார் கமிஷன் அஷ்ரப், அஜ்லப், அர்ஸல் என மூன்று வித நசுக்கப்பட்டவர்களாய் அடையாளம் காட்டுகிறது. இவர்களில் பெரும்பாலோர் பீடி முறங்களை மடியில் ஏந்தியவர்கள். பெண்கள் பீடி சுற்ற, ஆண்கள் டீ வாங்கி வர, பிள்ளைகள் பீடிகளின் வாய்மூட லேபிள் ஒட்ட என வாழ்க்கையைச் சுருக்கிக் கொண்டவர்கள்.
வறுமையைப் போக்க பீடி சுற்றக் கற்றுக் கொண்டவர்கள் தம்மையும் தொலைத்து தம் வருங்காலத்தையும் சிதைத்துக் கொண்டார்கள். படிப்பறிவில்லாத அவர்கள் தம் பிள்ளைகளையும் பள்ளிக்கு அனுப்பாதவர்கள். கிடைத்த கூலியைத் தவிர அவர்களுக்குக் கேட்காமல் போனசும் கிடைத்தது. அது காசநோய்.
ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கல்வியை இரண்டாக்கினர் முஸ்லிம் மேதாவிகள்… இம்மை மறுமைக் கல்வியெனப் பிரித்து வழங்கிய பத்வா - மார்க்கத் தீர்ப்பினால் சமுதாயம் கல்வியை இழந்தது போல் பீடி சுற்றுவதாலும் பேரிழப்பைச் சந்தித்தனர் முஸ்லிம்கள்.
காலப்போக்கில் விழிப்படைந்த முஸ்லிம் சமுதாயம் கல்வியைப் பிடித்துக் கொண்டு கரையேறி விட்டது. கரையேறிய சமுதாயத்தை உரிய வழியில் அழைத்துச் செல்லாத தலைவர்கள் தாமும் தடுமாறி சமுதாயத்தையும் தடுமாறச் செய்து கொண்டுள்ளனர். இயக்கங்களால் பிரிந்து கிடக்கும் சமுதாயம் மீண்டெழப் பிரார்த்தனை செய்வதோடு பாடாற்றுவோம். பண்பாட்டுப் பாட்டையில் பயணிப்போம்.
ஊர்வலம் தொடரும்…
தொடர்புக்கு : 9600989963

8 வயது குழந்தையை 8 நாட்கள் பறிகொடுத்த தாயும் தகப்பனும் பறிதவித்து கதறிய…
``மாணவ, மாணவிகளை ஐ.ஏ.எஸ். ஆக்குவதற்கான பயிற்சி கடந்த 20 ஆண்டுகளாகச் செய்து வருகிறேன்.…
பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தில் அரசிற்கு உரிமை ஏதுமில்லை என்ற ஆளுநரின் கருத்து அதிர்ச்சி அளிக்கின்றது.…
கோதாரி ஆணையக் காலத்திலிருந்து இங்கு கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில்…
ஆக்சிஜன் கிடைக்காத குழந்தைகளின் உயிரைக் காப்பாற்ற அவர் முயற்சி செய்ததுதான் குற்றமா? உ.பி.…