10..3.2018 சென்னை இராயப்பேட்டையில் அமைந்துள்ள i MAX நர்சரி & பிரைமரி பள்ளியின்…
அல்ஹம்ந்துலில்லாஹ்..... தமிழக முஸ்லிம்களின் அறிவுப் பாதையை சீர்படுத்தும் தமிழ்நாடு முஸ்லிம் கல்வி இயக்கத்தின்…
விருதுநகர் மாவட்டம் அருப்புக்கோட்டையில் மார்க்கக் கல்வியோடு அரசின் பாடத்தையும் இணைத்து அர்ப்பணிப்போடு வழங்கும்…
திருச்சி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள முஸ்லிம்கள் கணிசமாக வாழும் ஊர் புத்தாநத்தம். ஆயத்த ஆடை…
எனது அன்பான வாசக நண்பர்களே அனைவருக்கும் வணக்கம். கடந்த பிப்ரவரி மாதத்தில் குழந்தைகள்…

உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா நீதிபதிகளில் ஆள் பார்த்து வழக்குகளை ஒதுக்குகிறார் என்பது தான் மூத்த நான்கு நீதிபதிகள் தலைமை நீதிபதி மீது வைத்த குற்றச்சாட்டு.குறிப்பான வழக்குகளை நீதிபதி அருண் குமார் மிஸ்ரா அமர்வுக்கு ஒதுக்கியதாக கூறப்படுகிறது.சி.பி.ஐ நீதிமன்ற நீதிபதி பி.எச்.லோயாவின் மர்ம மரணம் தொடர்பான வழக்கு அருண் குமார் மிஸ்ரா அமர்வுக்கு தீபக் மிஸ்ரா ஒதுக்கி தந்தார்.இந்த பி.எச்.லோயா போலி எண்கவுண்டரில் கொலை செய்யப்பட்ட சொராபுதீன் ஷேக் வழக்கை நடத்தி வந்தார்.சொராபுதீன் ஷேக் கொலை வழக்கில் ஆளும் கட்சியான பாஜகவின் தேசிய தலைவர் அமித் ஷா குற்றம் சாட்டப்பட்டு இருந்தார்.

அருண் குமார் மிஸ்ரா விசாரித்த மற்றொரு முக்கியமான வழக்கு சகாரா-பிர்லா நிறுவனத்தில் கைப்பற்றப்பட்ட ஆவணங்கள் தொடர்பான வழக்கு. அரசியல்வாதிகள்,நீதிபதிகள் உள்ளிட்ட சக்திமிக்க நபர்களுக்கு லஞ்சம் கொடுத்தது தொடர்பான அந்த ஆவணங்கள் சகாரா குரூப் மற்றும் ஆதித்யா பிர்லா குரூப் அலுவலகங்களில் இருந்து கைப்பற்றப்பட்டன.அந்த ஆவணங்களில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி மற்றும் மத்தியப் பிரதேச மாநில முதலமைச்சர் சிவராஜ் சிங் சௌகான் ஆகியோர் பெயரும் அந்த பட்டியலில் இருப்பதாகவும் கூறப்பட்டது.பின்னர்இந்த வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது.

அருண் குமார் மிஸ்ரா விசாரித்த மற்றொரு வழக்கு ஏர்செல் மேக்ஸிஸ் ஒப்பந்தம் சம்பந்தமான வழக்கு.தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா தன்னை அந்த வழக்கில் இருந்து விடுவித்து கொண்டு அருண் குமார் மிஸ்ராவிடம் ஒப்படைத்தார்.மருத்துவ கல்லூரிகள் நீதிபதிகளுக்கு லஞ்சம் கொடுத்ததாக குற்றம் சாட்டி அதன் மீது விசாரணை வேண்டும் என்று போடப்பட்ட வழக்கை தள்ளுபடி செய்து உத்தரவு போட்ட அமர்விலும் அருண் குமார் மிஸ்ரா இடம் பெற்றார்.தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ராவும் நீதிபதி அருண் குமார் மிஸ்ராவும் ஜபல்பூர்(மத்திய பிரதேசம்) நீதிமன்றத்தில் ஏறக்குறைய பத்து வருடங்கள் ஒன்றாக பணி செய்தவர்கள்.ஒருவரை ஒருவர் நன்கு அறிந்துள்ளவர்கள்.

மிஸ்ரா, மத்திய பிரதேச உயர்நீதிமன்றத்தில் (ஜபல்பூர்) 1999 ஆம் ஆண்டு நீதிபதியாக நியமனம் செய்யப்படுவதற்கு முன்பாக சொந்த ஊரான குவாலியரில் 21 ஆண்டுகள் வழக்கறிஞராக பணியாற்றினார்.ஜிவாஜி பல்கலைகழகத்தில் ( Jivaji University) மிஸ்ரா ஆசிரியராக பணிபுரிந்து இருக்கிறார்.இந்திய பார் கவுன்சிலுக்கு இளம் வயதில் தலைவராக இருந்தவர்.மிஸ்ரா ராஜஸ்தான் மாநில உயர்நீதிமன்றத்துக்கு தலைமை நீதிபதியாக நவம்பர் 2010 லும்,கொல்கத்தா உயர்நீதிமன்றத்துக்கு தலைமை நீதிபதியாக டிசம்பர் 2012 லும் நியமனம் செய்யப்பட்டார்.

நீதிபதி பொறுப்பேற்றது முதல் மிஸ்ரா மொத்தம் 97,000 வழக்குகளை முடித்து வைத்திருக்கிறார்.தீபக் மிஸ்ரா கடும் நேர்மை கொண்டவர் என்று தான் நீதித்துறை வட்டாரத்தில் பெயரெடுத்தவர்.துர்க்கா தேவியை வழிபடும் நீதிபதி மிஸ்ரா கடும் பக்தி உணர்வு கொண்டவர்.வருடம் தோறும் 9 நாட்கள் நவராத்திரி விரதத்தைக் கடைபிடித்து குவாலியரில் இருந்து 70 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள தாட்டியாவில் இருக்கும் பீத்தாம்பர பீத் கோவிலில் சில மணி நேரங்கள் செலவிடுவார் என்றெல்லாம் அவரைப் பற்றி கூறப்படுகிறது.

தீபக் மிஸ்ரா குடும்பம் முழுவதும் இந்திய நீதித்துறையோடு தொடர்பு உடையது.கவிஞருமான மிஸ்ரா ஒடியா குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்.இவரது தாய் வழி பாட்டனார் ஒடியா மொழியில் புகழ்பெற்ற கவிஞர்.இந்து மத இதிகாசங்களில் இருந்தும் மேற்கத்திய இலக்கியங்களில் இருந்தும் மேற்கோள் காட்டக் கூடியவர்.இவரது தந்தை ஹர்கோவிந்த் மிஸ்ரா மத்தியப் பிரதேச மாநில ஜபல்பூர் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக பணி புரிந்தவர்.இவரது சகோதரி மகன் விஷால் மிஸ்ரா மத்தியப்பிரதேச உயர்நீதிமன்ற குவாலியர் கிளையில் கூடுதல் தலைமை வழக்கறிஞராக பணி புரிகிறார்.

மற்றொரு மருமகன் ஜே.பி.மிஸ்ரா மத்தியப்பிரதேச மாநில பார் கவுன்சிலில் உறுப்பினராக உள்ளார்.மிஸ்ராவின் மகள் தீக்‌ஷா மிஸ்ரா தில்லி உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞராக இருந்து வருகிறார்.இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் 21 வது தலைமை நீதிபதியான ரங்கனாத் மிஸ்ரா இவரது தாய்வழி மாமன் ஆவார்.இந்த ரங்கனாத் மிஸ்ரா தலைமையில் அமைந்த ஆணையம் தான், ‘இந்திய சிறுபான்மையோருக்கு 15 விழுக்காடு இட ஒதுக்கீடும் அதில் 10 விழுக்காடு முஸ்லிம்களுக்கும் வழங்க வகையாக இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் திருத்தம் கொண்டுவர வேண்டும்’ என்று இந்திய நாடாளுமன்றத்துக்கு அறிக்கை சமர்ப்பித்தது.

மத்திய பிரதேசத்தில் பாஜக ஆட்சிக்கு வந்த போது தீபக் மிஸ்ராவின் மாமா ஷியாம் பிகாரி அரசு கூடுதல் வழக்கறிஞராக செயல்பட்டு வந்தார். பாஜகவில் உறுப்பினராக இருந்த ஷியாம் பிகாரி கட்சி பணிகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டு வந்தார்.மத்தியப் பிரதேச சட்டமன்ற தேர்தலில் பாஜக சார்பில் போட்டியிட்டு காங்கிரஸ் வேட்பாளரிடம் தோற்றுப் போனார்.இரண்டாண்டுகள் முன்னர் ஷியாம் பிகாரி இறந்து போனார்.முதல்வர் சௌகான் அவரது வீட்டிற்கு சென்று ஆறுதல் கூறினார்.மிஸ்ரா மருமகன்கள் திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சிகளிலும் சௌகான் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்து இருக்கிறார்.

மிஸ்ராவின் தாயார் சரஸ்வதி தேவி ஏப்ரல் 2012 ல் இறந்த போது ஆறுதல் கூற முதல்வர் சௌகான் மிஸ்ரா வீட்டிற்கு சென்றார்.அப்போது மிஸ்ரா ராஜஸ்தான் உயர்நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்தார்.அந்நேரம்,ராஜஸ்தான் மாநில முதலமைச்சராக இருந்த அசோக் கெல்லெட்டும் இறுதி ஊர்வலத்தில் மிஸ்ராவுடன் பங்கேற்றார்.இவ்வாறாக,தலைமை நீதிபதி மிஸ்ரா தற்போதுள்ள மத்திய பாஜக அரசுக்கு சாதகமாக தலைமை நீதிபதி மிஸ்ரா செயல்பட இவ்வாறான உறவுகள் காரணம் என்று அவரை விமர்சனம் செய்பவர்கள் கூறுகிறார்கள்.மூத்த நீதிபதிகளுக்கும் ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளுக்கும் இடையில் நட்புறவு இயல்பாகவே உண்டாகும்.இதை வைத்துக்கொண்டு மிஸ்ராவை குற்றம்சாட்டக் கூடாது என்ற கருத்தும் இருக்கிறது.

மிஸ்ரா கொல்கத்தா உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியாக இருந்த சமயம் உச்சநீதிமன்றத்துக்கு உயர்த்த மூன்று முறை முயற்சி நடந்தது.ஆனால்,2014 ஜூலையில் தான் மிஸ்ரா உச்சநீதிமன்ற நீதிபதியாகவும் வாய்ப்பு வந்தது.2017 ஆகஸ்ட் 28 ல் மிஸ்ரா இந்திய உச்சநீதிமன்றத்துக்கு தலைமை நீதிபதியாக உயர்வு பெற்றார்.பாரம்பரியத்தின் மீது உறுதியான நம்பிக்கை கொண்டவர் என்ற புகழுரையுடன் தலைமை நீதிபதியானார்.நீதிமன்றம் தடையில்லாமல் இயங்க புதிய முடிவாக தன் உள்ளுறையில் சில சமரசங்கள் செய்து கொண்டார் என்றும் கூறப்பட்டது.மிஸ்ரா மரபுகளை மீறி செயல்படுவதாக பதவியேற்ற சில மாதங்களிலேயே குற்றம்சாட்டப்பட்டார்.

இவருக்கு முன் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த ஜே.எஸ்.கெஹர் எளிதில் கோபப்படக் கூடியவர்.குரலை உயர்த்தி பேசக்கூடியவர்.மிஸ்ரா நேர் மாற்றமாக அமைதியாக பேசும் இயல்பு கொண்டவர்.வழக்கறிஞர்களுக்கும்,மனுதாரர்களுக்கும் சற்று கால ஓய்வு வழங்குவார்.குடி மக்களின் நீதிபதி என்று பெயரெடுத்தவர் என்றும் மிஸ்ரா பற்றி நல்ல அபிப்ராயங்கள் உள்ளன.அவதூறு சட்டத்தை உயர்த்தி பிடித்தது,மும்பையில் நடைபெற்று வந்த நாட்டிய அரங்குகளுக்கு(dance bars) போட்டிருந்த தடையை ரத்து செய்து உத்தரவு இட்டது ஆகிய தீர்ப்புகள் பலரையும் திரும்பி பார்க்க வைத்தது.சினிமா அஅரங்குகளிலும் தேசிய கீதம் கட்டாயம் பாட வேண்டும் என்று இவர் போட்ட உத்தரவு உடனடியாக விமர்ச்சனம் செய்யப்பட்டது.ஆளும் வர்க்கத்தின் தேசியவாத கொள்கைக்கு நீதிபதி மிஸ்ராவும் பலியாகி விட்டார் என்றும் கூறப்பட்டது.

உச்சநீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக மிஸ்ரா நியமனம் செய்யப்பட்டதில் கூட லஞ்ச புகார் கூறப்பட்டது.தற்கொலை செய்து கொண்ட அருணாச்சல பிரதேச முன்னாள் முதலமைச்சர் கலிக்கோ புல் எழுதி வைத்த தற்கொலை குறிப்பில் கூட மிஸ்ரா பெயர் இருந்ததாக கூறப்பட்டது.இந்த குற்றச்சாட்டு மேலும் தொடர்ந்து பயணிக்க இயலவில்லை.ஆனால்,இப்போது,மூத்த நான்கு நீதிபதிகள் விமர்ச்சனம் வைத்த பிறகு மிஸ்ரா தனது நம்பகத்தன்மையை மீட்டெடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு தள்ளப்பட்டு விட்டார்.மிக முக்கியமாக,நீதித்துறையின் நம்பகத்தன்மையை மிஸ்ரா கட்டாயம் மீட்டு எடுக்க வேண்டிய இடத்தில் இருக்கும் தலைமை நீதிபதி மிஸ்ரா 2020 செப்டம்பரில் தான் ஓய்வு பெறுகிறார்.

நீதிபதி செல்லமேஸ்வர்:
தலைமை நீதிபதி மிஸ்ராவுடன் நேரெதிரில் மல்லுக்கு நிற்கும் மூத்த நீதிபதி ஜஸ்தி செல்லமேஸ்வர்ர்.இந்திய உச்சநீதிமன்றத்துக்கும் உயர் நீதிமன்றங்களுக்கும் நீதிபதிகளை பணி நியமனம் செய்யும் கொலிஜியம் செயல்பாட்டை கடுமையாக விமர்சனம் செய்தவர்.தேசிய நீதிபதிகள் நியமன ஆணையம் 2015 ல் கொண்டுவரப்பட்ட போது,அதனை உச்சநீதிமன்றம் தன்னேற்பு(Suo Motto) வழக்காக எடுத்து விசாரணை செய்து தள்ளுபடி செய்தது.5 நீதிபதிகள் இடம்பெற்ற அமர்வில் 4 நீதிபதிகள் தேசிய நீதிபதிகள் நியமன ஆணையத்தை எதிர்த்து தீர்ப்பளித்த போது ஜஸ்தி செல்லமேஸ்வர்ர் மட்டும் ஆதரித்து தீர்ப்பு வழங்கினார்.

ஆந்திரா மாநிலத்தை சேர்ந்த நீதிபதி செல்லமேஸ்வர் அஸ்ஸாம் மற்றும் கேரள மாநில உயர்நீதிமன்றங்களில் தலைமை நீதிபதியாக பணிபுரிந்தார்.தெலுங்கு இலக்கியத்தில் ஆர்வம் கொண்டவர்.மருத்துவ கல்லூரிகள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கு லஞ்சம் கொடுத்ததாக நவம்பர் 2017 ல் வந்த ஒரு வழக்கை நீதிபதி அருண் குமார் மிஸ்ராவுக்கு தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா ஒதுக்கீடு செய்த வகையில் தான் செல்லமேஸ்வர் தீபக் மிஸ்ரா உடன் முரண்பட்டார.மரண தண்டனை பெற்ற குற்றவாளிகள் போட்ட மனுவை விசாரிக்க ஓபன் கோர்ட்டை நிறுவ வேண்டும் என்று விசாரணை அமர்வின் பெரும்பான்மையான நீதிபதிகள் கூற அவர்களுடன் செல்லமேஸ்வர் முரண்பட்டார்.

தனி மனிதனின் அந்தரங்கம் அடிப்படை உரிமையா என்பதை ஆராய்ந்து முடிவு செய்ய ஆதார் வழக்கை அரசியல் சட்ட முழு அமர்வுக்கு அனுப்பி வைத்தார் செல்லமேஸ்வர்.செல்லமேஸ்வர் இந்தியாவில் பல்வேறு தனிச்சிறப்பான தீர்ப்புகள் வழங்கியதை மெச்சி அக்டோபர் 14 ஐ நீதிபதி ஜஸ்தி செல்லமேஸ்வர் தினமாக 2016 ல் அமெரிக்கா அறிவிப்பு செய்தது.அதே 2016 ல் அமெரிக்காவின் நப்பர்வில்லி(Naperville) மற்றும் இல்லினாய்ஸ்(Illinois) மாகாணங்களின மேயராக கௌரவிக்கப்பட்டார்.

கே.எஸ்கெஹர் மற்றும் தீபக் மிஸ்ராவுக்கு முன்பே செல்லமேஸ்வர் உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியாக உயர்வு பெற்றிருந்தார்.எனினும்,2011 அக்டோபர் 10 ல் செல்லமேஸ்வரும் தீபக் மிஸ்ராவும் நீதிபதிகளாக பொறுப்பேற்றனர்.அதற்கு ஏறக்குறைய ஒரு மாதம் முன்னர் கெஹர் உச்சநீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டு விட்டார்.மேலும்,தீபக் மிஸ்ராவும் செல்லமேஸ்வருக்கு முன்பு நீதிபதியாக உறுதிமொழி எடுத்து விட்டார்.அதனால், நீதிபதிகள் படி நிலையில் மிஸ்ரா செல்லமேஸ்வரை விட மூத்தவராகி விட்டார்.நீதிபதிகள் நியமனத்தை பணி மூப்பு அடிப்படையில் செய்வதை கண்டிப்புடன் பின்பற்றி இருந்தால்,2018 ஜூலையில் ஓய்வுப் பெறப்போகும் நீதிபதி ஜஸ்தி செல்லமேஸ்வர், இந்திய உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியாக தாக்கூருக்கு அடுத்ததாக வந்திருப்பார்.

நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய ஏதேச்சதிகாரம் கொண்ட கொலிஜியம் பணி மூப்பை கண்டிப்புடன் பின்பற்றாமல் போனதால் இந்தியாவின் தலைமை நீதியாகும் வாய்ப்பை செல்லமேஸ்வர் இழந்துள்ளார்.அதன் காரணமாகவே கொலிஜியம் அதிகாரத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வரும் நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையத்துக்கு செல்லமேஸ்வர் தார்மீக ஆதரவு அளித்திருந்தார்.கொலீஜியம் கூட்டங்களில் கலவாமல் விலகி வந்தார்.நீதிபதிகள் நியமனத்தில் கூட நேர்மை தப்பிவிடுகிறது என்பதற்கு செல்லமேஸ்வர் அனுபவம் ஒரு உதாரணம்.தலைமை நீதிபதியாகும் தகுதியுடைய ஒருவர் அந்த அங்கீகாரத்தை நிர்வாக முறைகேடுகள் வழியாக இழக்கிறார் என்பது மன்னிக்க கூடியதாக இல்லை........தொடரும்....

சோழ மன்னர்களின் கடற்கரைப் பட்டினங்கள் பலவாக இருந்தாலும் அவற்றில் மூன்று பட்டினங்கள் முக்கியமானவை. அவை காவிரிபூம்பட்டினம், அதிராம்பட்டினம், நாகப்பட்டினம் ஆகும்.
திருநாகை என்றும் நாகை காரோணம் என்றும் பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் நாகப்பட்டினத்தைச் சிறப்பித்துக் கூறுகின்றன. நாகர் என்ற காட்டு மக்கள் ஒரு காலத்தில் வாழ்ந்ததாகவும் நாகஅரசன் ஒருவன் அவர்களை ஆண்டதாகவும் சிலர் கூறுகின்றனர்.
ஆதி காலத்தில் இப்பகுதி ‘புன்னாக வனம்’ என அழைக்கப்பட்டது. புன்னை மரத்தின் மறேறொரு பெயர் நாகமரம். எனவே நாகமரங்கள் சூழ்ந்திருந்த ஊர்கள் நாகப்பட்டினம், நாகூர் என ஆனதாம். அதன் காரணமாக நாகை, நாகூர் என ஊர்ப் பெயர்கள் அமைந்ததாகவும் செவி வழிச் செய்திகள் புழங்குகின்றன.
மிகப் பழமையான நகரங்களில் ஒன்று நாகப்பட்டினம். காஞ்சிபுரத்தைப் போல சமயங்களின் இருப்பிடமாகவும் விளங்கியுள்ளது நாகப்பட்டினம்.
கி.மு.மூன்றாம் நூற்றாண்டில் தொண்டி துறைமுக நகரை சமனத்தைச் சேர்ந்த இலவோன் ஆண்டதாக தரவுகள் உள்ளன. அக்கால கட்டத்தில் நாகையும் சமனர்களின் நகராக இருந்திருக்கிறது. நாகை பவுத்தர்களின் நகராக விளங்கியதற்கான தரவுகளும் உள்ளன.
பல்லவர் ஆட்சி இங்கு பரவியிருந்த காலத்தில் பழைய நாகையில் சமனத்தை பின்பற்றியோர் பலர் இருந்தனர். பார்கவநாதர் கோவில் எனும் சமன சமயக் கோவிலே இன்று பாசுபதேஸ்வரர் கோவிலாக மாறியிருப்பதாக கூறுவர். தஞ்சையைச் சேர்ந்த சில ஊர்களில் சமணக் கோவில்கள் உள்ளன.
கி.மு.மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பர்மா நாட்டு நூலொன்றில் நாகப்பட்டினம் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளனவாம். சோழர்களின் துறைமுகமாய் விளங்கிய நாகை சோழ குல வல்லிப்பட்டினம் என பெயர் பெற்றிருந்ததாம். பர்மிய வரலாற்று நூலில் நாகையில் அசோகப் பேரரசன் கட்டிய புத்தவிகாரம் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளனவாம். சீனப் பயணி யுவான் சுவாங் கூட இங்கிருந்த புத்த விகாரம் பற்றி குறிப்பிட்டுள்ளாராம்.
இராசராச சோழனும் அவனுக்குட்பட்ட வெளிநாட்டு அரசன் ஒருவனும் ‘சூடாமணி விக்கிரகம்’ என்ற புத்தர் கோவிலை நாகையில் கட்டியதற்கான ஆதாரங்கள் உள்ளன. பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு வரை சூடாமணிக் கோவில் சிறந்து விளங்கியுள்ளது. ராஜராஜப்பெரும்புள்ளி, ராஜேந்திர சோழப்பெரும்புள்ளி, சோழப்பெரும்புள்ளி என புத்த விகாரங்கள் ஆங்காங்கு இருந்தன.
1856 க்கும் 1870 க்கும் இடையில் நாகை வெளிப்பாளையம் நாணயக்காரத் தெரு ஆகிய இடங்களில் 350 புத்தவிகாரங்கள் கண்டெடுக்கப்படுள்ளன. இவை 870 முதல் 1250 வரையுள்ள காலத்தவை என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இங்கு கண்டெடுக்கப்பட்ட சிலைகள் கல்கத்தாவிலுள்ள இந்தியன் பொருட்காட்சிக் கூடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
சோழப் பேரரசின் தலைநகராகவும் பவுத்த சமயம் வேரூன்றியிருந்த பகுதியாகவும் வணிகப் பேரூராகவும் வெளிநாட்டினருக்கு தமிழ்நாட்டின் வாயிலாகவும் நாகப்பட்டினம் இருந்திருக்கிறது.
சமணம், பவுத்தம் ஆசீர்வகம், சைவம், வைனவம் ஆகிய மதங்களில் எதை வேண்டுமானாலும் பின்பற்றலாம். எதையும் பின்பற்றாமலும் இருக்கலாம். இத்தகைய நிலைமைதான் தமிழகம் முழுவதும் இருந்து வந்தது.
இந்த அழகிய நிலையை ஏழாம் நூற்றாண்டு நொறுக்கிப் போட்டது. திருஞான சம்பந்தன் எனும் சீர்காழிக்காரர் பாண்டிய அரசியையும் அரசனையும் தன் வசப்படுத்தி சமணர்களைக் கழுவிவேற்றிய காலகட்டம் கறுப்பு நிலாக்காலம் சம்பந்தனின் ஆரிய சூழ்ச்சி இன்னும் கூட சரியாக அம்பலப்படுத்தப்படாமலிருக்கிறது.
எட்டாம் நூற்றாண்டில் நாகையில் பல்லவ மன்னனால் கட்டப்பட்ட பவுத்தக் கோவில் ஒன்று இருந்தது. இதைப் பற்றிய குறிப்புகள் வெளிநாட்டுப் பயணி மார்க்கோ போலோவின் நூல்களில் உள்ளன. இக்கோவிகளில் இருந்த புத்தரின் தங்கச் சிலையை திருமங்கையாழ்வார் கொள்ளையிட்டுச் சென்றுதான் திருவரங்கம் கோவிலின் நான்காவது மாடத்தைக் கட்டியதாக வரலாறு கூறுகிறது.
சமணத்தை சைவம் அழித்ததும் பவுத்தத்தை வைணவம் அழித்ததும் வரலாறாக உள்ளது. அந்த அழிவாயுதத்தை ஏந்திக்கொண்டே இப்போதும் சில வெறியர்கள் அலைகிறார்கள். கடந்தகால வரலாறு நமக்கு எச்சரிக்கையாக உள்ளது.
முற்காலத்தில் சென்னையைப் போலவே நாகையும் வளர்ந்தது. சென்னை நகரையொட்டிய பகுதிகளுக்கு அடுத்தபடியாக தென்னிந்தியாவில் ஏற்பட்ட ரயில்பாதை நாகை – தஞ்சை ரயில்பாதை. இது 1861 – இல் தொடங்கப்பட்டது. இதற்குப் பிறகே 1876 – இல் தூத்துக்குடிக்கு ரயில்பாதை அமைக்கப்பட்டது. அதுவரை நாகைத் துறைமுகம் மரக்கலங்களால் நிரம்பி வழிந்தது. தூத்துக்குடியால் நாகை சரிவைச் சந்தித்தது.
1941 வரை நாகையிலிருந்து வங்கக் கடலில் பயணித்து கல்கத்தா, ரங்கூன் வரை கப்பல்கள் போய் வந்தன. அதே சமயம் இந்துமகா கடலைத் தொட்டு அரபிக் கடலில் பயணித்து பம்பாய், கராச்சி வரையும் கப்பல்கள் சென்று வந்தன.
மதராஸிலிருந்து புறப்பட்ட எஸ்.எஸ்.ரஜுலா போன்ற பயணியர் கப்பல்கள் நாகையைத் தொட்டு சிங்கப்பூர், மலேயா வரை சென்று திரும்பின.
தமிழ்நாடு, கேரளம் கன்னடம் ஆகிய மூன்று மாநிலங்களிலிருந்து எஃகு பித்தளைப் பொருட்கள் வெண்கலப் பாத்திரங்கள் நாட்டு மருந்துகள் துணிமணிகள், பீடிப் பொதிகள், மிளகாய்ச் சிப்பங்கள் ஆகியவை நாகையிலிருந்து மலேயாவுக்குச் சென்றன.
17, 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நாகை டச்சுக்காரர்களிடம் இருந்தது. நாகை இயறகைத் துறைமுகமாக இல்லாவிட்டாலும் வையாற்றின் முகத்துவாரத்திலிருக்கிறது. கப்பல் பயணிகள் படகுகளில் சென்றே கப்பலில் ஏறினர். என்றாலும் நாகை இன்று வரை மிகப் பெரிய மீன் பிடித் துறைமுகம். கடல் வளம் காலாதி காலமாக வளர்ந்து வருகிறது.
19 ஆம் நூற்றாண்டில் நாகை வழியாகவே தஞ்சை அரிசி இலங்கைக்கு சென்றது. நாகைக்கு தெற்கேயுள்ள கோடிக்கரைக்கும் இலங்கை காங்கேசன் துறைக்கும் உள்ள தொலைவு 45 கி.மீ. பாய்மரக் கப்பலில் பயணித்தால் ஆறு மணி நேரத்தில் ஈழத்தமிழைக் கேட்கலாம்.
மூவேந்தர் காலத்திலிருந்து 1902 வரை இலங்கைக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையே ஆட்களும் பொருட்களும் கோடிக்கரை வழியாக சென்று வந்தன. அக்கரையிலிருப்போர் படகில் படகில் இக்கரைக்கு வந்து திரைப்படம் பார்த்துச் செல்வது வழக்கமாய் இருந்துள்ளது. எவ்விதத் தடையும் அப்போது கிடையாது. கடலுக்கு வேலி போடும் முட்டாள்கள் அப்போதில்லை.
இலங்கையிலிருந்து நாகைத் துறைமுகத்துக்கு ஏலம், கிராம்பு, பாக்கு, புகையிலையோடு யானைகளும் வந்திறங்கின. பர்மாவிலிருந்து தேக்கு மரங்கள் தோணியில் கட்டியிழுத்து வரப்பட்டன. தாய்லாந்த் போன்ற கிழக்காசிய நாடுகளிலிருந்து யானைகளும் குதிரைகளும் இறக்குமதியாகின.
நாகப்பட்டினத்திற்கும் அதைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களுக்குமிடையே படகுகள் செல்லத்தக்க பாலம் (LIFT SPAN BRIDGE) ஒன்று 1957 இல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. பெரிய படகுகளும் கடல் மணலை அள்ளும் கருவிகளும் இதன் கீழ் செல்லலாம். இதன் நீளம் 320 அடி.
நாகப்பட்டினத்தை புயல் தொட்டுத் தழுவி கட்டியணைக்காத காலங்கள் குறைவு. 1681 இல் அடித்த புயல் டச்சுக்காரர்களின் கோட்டையையே சிதைத்தது. 1952 – 1955 என வந்த புயல்கள் கடலோரத்தையே காணாமல் செய்தன. தூரத்து இடிமுழுக்கம் கூட நாகையில் பெரும் மழையுடன் கரையேறும் 2004 டிசம்பர் சுனாமியில் மரணித்தவர்கள் ஆயிரக்கணக்கானோர், நவம்பர் வந்தாலே போது நாகை நடுங்க ஆரம்பித்து விடும். நடுக்கடல் பயணத்தைத் தடுத்து விடும்.
அரேபியர்கள் கிழக்குக் கரைத் துறைமுகப்பட்டினங்களில் குடியேறியதை சங்க இலக்கியங்களோடு சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை போன்ற நூல்கள் பதிவு செய்துள்ளன. பூம்புகாரில் அமைந்திருந்த யவனச்சேரி போல நாகப்பட்டினத்திலும் அரபுக் குடியேற்றம் இருந்தது. நூற்றுக்கணக்கான குதிரைகள் கப்பல்களில் கொண்டு வரப்பட்டு சோழ, பல்லவ மன்னர்களால் வாங்கப்பட்டுள்ளன.
நாகை அரேபியர்களால் ‘மலே பட்டான்’ என அழைக்கப்படிருக்கிறது. அண்ணலார் காலத்துக்குப் பின் அரேபியர்கள் முஸ்லிம்களாய் மாறி காலாதிகாலமாக செய்த இறக்குமதி ஏற்றுமதிகளை தொடர்ந்து செய்து வந்துள்ளனர். நாகையில் வந்திறங்கிய அரபு வணிகர்களோடு சோழ மண்டல வணிகர்கள் நீண்டகாலமாக வணிக உறவைப் பேணி வந்ததோடு வாழ்க்கை உறவுகளையும் கொண்டாடி வந்துள்ளனர்.
பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் அரபு மக்கள் கப்பல் கப்பலாய் குடும்பத்தோடு புலம் பெயர்ந்து வந்த பிறகு குளச்சலிலிருந்து பழவேற்காடு வரை குடியேறியதால் ஓர் புதிய உறப்பாலம் அமைந்திருக்கிறது. பழவேற்காடு பாய் மரக்கப்பல்கள் ஆங்காங்கிருந்து பட்டினங்களில் உறவு பேணியும் தொழில் செய்தும் குளச்சலைத் தாண்டியும் சென்றுள்ளன. நடுத் தமிழகத்தின் நடுப்பகுதி துறைமுகங்களாய் நாகூரும் நாகையும் அமைந்திருந்ததால் காயல்பட்டின – கீழக்கரை வணிகர்கள் தொழில் நிமித்தம் இரு நகர்களிலும் ஏராளமாய் வந்து தங்கி வணிகம் செய்துள்ளன. இரு நகரங்களிலும் அதிகமான மரைக்காயர்கள் வந்தவாசியாயிருந்தும் சொந்தவாசியாய் மாறிப் போயினர்.
இரு நகரங்களிலும் ஏராளமான பாய்மரக்கப்பல்கள் நங்கூரமிட்டிருந்தன. பன்னாட்டு வணிகர்களும் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர். கி.பி.பத்தாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் சீனா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியப் பயணங்கள் அதிகமாக இருந்தன. அங்கு புத்தமதம் வேகமாக பரவியிருந்ததால் இரு நாட்டு உறவுகளும் சுமூகமாக இருந்தன. சுங்க வருவாயால் சோழ அரசு செழித்தது.
செட்டியார்களும் ஏற்றுமதி இறக்குமதியில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் முஸ்லிம் வணிகர்களே முன்னிலை வகித்தனர். இதைப் பற்றிய சங்கதியை போர்த்துகீசியர் பயணி பார்போசா பதிவு செய்துள்ளார்.
16 ஆம் நூற்றாண்டில் போர்த்துக் கீசியர்களும் டச்சுக்காரர்களும் நாகப்பட்டின வணிகத்தை தம் வசப்படுத்தினர். அவர்கள் மலாக்கா முதல் இலங்கை வரை வணிகத்தில் கொடி கட்டிப் பறந்தனர். முஸ்லிம் வணிகர்களின் கப்பல் வணிகம் பரங்கியரால் பாதிக்கப்பட்டாலும் சூழ்நிலைக்கேற்ப தங்களை மாற்றிக் கொண்டு இணக்கமாக இருந்து தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள், இலங்கை, தென்னாட்டின் பிற துறைமுகங்களுடன் தொடர்ந்து வாணிபம் செய்து வந்தனர்.
18, 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நாகூர் – நாகை துறை முகங்கள்தான் தென்னிந்திய கடல் வாணிபத்தில் பெரும் பங்கு வகித்தன. கடலிலிருந்து கடுவையாற்றின் முகத்துவாரத்துக்குள் 500 டன் எடையுள்ள கப்பல்கள் கூட நேரடியாக சென்று வரக் கூடியதாக இருந்தது.
1799 இல் நாகப்பட்டினம் பகுதி ஆங்கிலேயரின் ஆளுகைக்கு வந்தது. வேதாரண்யத்திலிருந்து உப்பு, வெங்காயம் போன்ற பொருட்களும் கொண்டு வரப்பட்டு ஏற்றுமதியாகின.
ஆற்காடு நவாபுகளும் தஞ்சை மன்னர்களும் முஸ்லிம்களின் வணிகத்துக்கு பல சலுகைகள் அளித்தனர். ஆங்கிலேயரும் முந்தைய ஆட்சியாளர்கள் அளித்த சலுகைகளைத் தொடர்ந்தனர். நாகூரும் நாகப்பட்டினமும் பாய்மரக் கப்பல்களாலும் கப்பல்காரர்களாலும் நிரம்பி வழிந்தன. இரு துறைமுகங்களும் முஸ்லிம்களின் துறைமுகம் – ‘MOOR PORTS’ என அழைக்கப்பட்டன. இங்குள்ள முஸ்லிம் வணிகர்கள் ‘சோழியர்’ எனக் குறிப்பிடப்பட்டனர். 1815 இல் ஆங்கிலேயரின் கடலூர் வணிக மையம் நாகையுடன் இணைக்கப்பட்டது.
மலாக்கா, சுமத்திரா, கெதா ஆகிய நாடுகளுக்கும் கப்பல் வணிகம் தொடர்ந்தது. துணி வகைகளே முக்கிய ஏற்றுமதிப் பொருளாக இருந்தது. மலாக்கா, சீனா, ஜாவா ஆகிய கிழக்காசிய நாடுகளிலிருந்து சர்க்கரை, சந்தண மரம், யானைத் தந்தம் மெழுகு, தகரம் ஆகியவை இறக்குமதியாகின. சுமத்திராவிலிருந்து குதிரைகளும் தாய்லாந்திலிருந்து யானைகளும் கூட தமிழகம் வந்து சேர்ந்தன.
நாகை – நாகூரைச் சுற்றியுள்ள ஊர்களெங்கும் தறிகளின் ஓசை தடங்களில்லாமல் கேட்டன. பலவகையாக துணிமணிகள் கட்டுக்கட்டுகளாக அலைவாய்க் கரைக்கு வந்து சேர்ந்தன. அவை தூர கிழக்கு நாடுகளுக்கு மட்டும் செல்லவில்லை, அய்ரோப்பிய நாடுகளுக்கும் அனுப்பப்பட்டன.
நாகூரில் தயாரிக்கப்பட்ட திரைச் சேவைகள், விரிப்புகள், வண்ண வளைவுகள் கொண்ட அலங்காரத் துணிகள் ஆகியவற்றுக்கு அய்ரோப்பியச் சந்தையில் நல்லவிலை கிடைத்தன. இவற்றைக் கடல் கொண்டு செல்ல நாகூரில் மட்டும் 400 க்கு மேற்பட்ட கப்பல்கள் இருந்தன.
இப்பகுதிகளில் நெசவுத் தொழிலில் ஈடுபட்டோர் தொகை தொகையாய் வாழ்ந்தனர். 4000 நெசவாளார்கள், 1023 தறிகள், 1000 சலவையாளர்கள், 230 வண்ண ஓவியம் வரைவோர், 300 சாயக்காரர்கள் இருந்ததாக ஆங்கிலேயர் பதிவு செய்துள்ளனர்.
நம் நாட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட ஊதா துணிக்கு ஐரோப்பாவில் நல்ல சந்தை இருந்தது. நாகப்பட்டினத்திலிருந்து அமெரிக்காவுக்குக் கூட துணிமணிகள் அனுப்பப்பட்டுள்ளன.
இலங்கைக்கு நெல், அரிசி, துணி வைகள் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. அங்கிருந்து பாக்கு, மிளகு, வாசனைப் பொருட்கள், உலர்ந்த மீன், புகையிலை, முத்துக்கள் ஆகியவை இறக்குமதி செய்யப்பட்டன. இங்கிருந்து இலங்கை, பர்மா, சிங்கப்பூர், பினாங்கு துறைமுகங்களுக்கு பயணிகள் கப்பல்களும் முஸ்லிம்களால் இயக்கப்பட்டன.
கலகத்தாவிலிருந்து காலிகட் வரை (வங்கக் கடல் – அரபுக் கடல்) கரை வழிப்போக்குவரத்து நாகை – நாகூர் நகரங்களை மிகப்பெரும் சந்தைக் கூடமாக்கியது. இங்கு நாணயங்கள் கூட தயாரிக்கப்பட்டன. அவை ‘நாகப்பட்டின பகோடா’ என அழைக்கப்பட்டன.
நடுத்துறைமுகப்பட்டினங்களான நாகையும் நாகூரும் கப்பல் கட்டும் தளமாகவும் விளங்கியுள்ளது. தம் தேவைகளை நிறைவு செய்த கப்பல் தயாரிப்புக் கூடங்கள் ஆங்கிலேயருக்கும் மேலைக் கடற்ககரை வணிகர்களுக்கும் கூட கப்பல்களை கட்டிக் கொடுத்துள்ளன.
கிழக்காசிய நாடுகளில் வணிகத்துக்காக தங்கியவர்கள் அங்கு தம் முத்திரைகளைப் பத்திதுள்ளனர். 1770 கெதா நாட்டில் வாழ்ந்த நாகை வணிகர் ஜமாலுத்தீன் அமைச்சராக இருந்ததோடு ‘டத்தோ ஸ்ரீ ராஜா’ எனும் பட்டத்தையும் பெற்றிருந்தார். இவர்தான் அரசர் சார்பில் ஆங்கிலேயரோடு பேசி வணிக ஒப்பந்தங்கள் செய்தார்.
1786 இல் பிரான்ஸிஸ் லை தலைமையில் பினாங்கு உருவான போதும் 1824 இல் சிஙகப்பூர் உருவான போதும் அங்கு தமிழ் பேசும் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக இருந்தனர். அக்காலகட்டத்தில் நாகூரும் நாகையும் அந்நாடுகளோடு பெருமளவில் வணிகத்தொடர்புகள் கொண்டிருந்தன. முஸ்லிம்கள் வணிகர்களாக மட்டும் வாழவில்லை. கப்பலோட்டிகளாகவும், மாலுமிகளாகவும் தொழில் வல்லுநர்களாகவும் வாழ்ந்தனர்.
விடுதலை பெற்ற பின்னர் நாகப்பட்டினம் ஒளியிழந்தது. சென்னையைப் போல் வளர வேண்டிய துறைமுகப்பட்டினம் களையிழந்தது. தமிழகத்தின் நடு நாயகமாய்த் திகழும் நகரம் உயர வேண்டிய அளவுக்கு உயரவில்லை.
ரோலிங் மில், ரயில்வே தொழிற்சாலைகள் இடம் மாறிப் போயின. வளர்ந்து வந்த கல்லூரிகள் குறைந்து போயின.
ரெட்டை நகர்களான நாகையும் நாகூரும் முஸ்லிம்கள் கை கோர்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரே நகராகி விட்டது. நாகூர் நாகராட்சியில் ஒன்று சேர்ந்து விட்டது.
நாகையில் முஸ்லிம்கள் 25% விழுக்காடு இருக்கிறார்கள். மரைக்கார் 60% ராவுத்தர் 30% உருது மொழி பேசுவோர் 10% என முஸ்லிம்கள் வாழ்ந்தாலும் ஒற்றுமையாக வாழ்கிறார்கள். மாற்று மதச் சகோதரர்களோடு நல்ல உறவோடு இருக்கிறார்கள்.
ஒரு காலத்தில் ஏற்றுமதி இறக்குமதி தொழில்களில் மும்முரமாய் வாழ்ந்தவர்கள் இன்று பல்வேறு தொழில் செய்கிறார்கள். கல்வியை கண்ணெனப் பேணி பல்வேறு தளங்களில் முன்னணியில் உள்ளார்கள். 75% விழுக்காடு பெண்கள் கல்வியில் சிறந்துள்ளார்கள்.
கடற்கரைப் பகுதிகள், வெளிப்பாளையம், காடம்பாடி போன்ற இடங்களில் முஸ்லிம்கள் திரளாக உள்ளனர். மரைக்கார் பள்ளி, மீரா பள்ளி, கமாலியா பள்ளி, யாஉசேன் பள்ளி, புதுப் பள்ளி, முகைதீன் பள்ளி எனப் பல பள்ளிவாசல்கள் உள்ளன.
தொடக்க காலத்தில் வாழ்ந்த முஸ்லிம்களோடு நாகைக்கு வணிகத்துக்காக வந்து குடியேறியவர்களில் முக்கியமானவர்கள் ராமநாதபுரம் மாவட்ட முஸ்லிம்கள். அவ்வாறு வந்து குடியேறிய முக்கிய குடும்பம்தான் ‘நாவலாசிரியர் ஹஸன்’ அவர்களுடையது.
தமிழக முஸ்லிம்கள் மட்டுமல்ல கேரள முஸ்லிம்களும் மேமன் முஸ்லிம்களும் குடியேறி வாழ்ந்துள்ளனர். வணிகங்கள் சுருங்க மேமன்கள் தம் குடும்பங்களோடு புலம் பெயர்ந்து விட்டனர். கேரள முஸ்லிம்கள் நாகையைத் தம் தாயகமாகக் கொண்டு விட்டனர்.
மேமன் முஸ்லிம்கள் கட்டிய பள்ளிவாசலே கமாலியா பள்ளிவாசல், கமாலியா பளிவாசலைக் கட்டிய மேமன்கள் அவர்கள் தொழில் செய்த கடற்கரை அருகிலேயே ஒரு சிறிய பள்ளியைக் கட்டினர். அது இன்றும் பெயர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது. மேமன்களின் பூர்வீகம் குஜராத் இவர்கள் சென்னையில் கணிசமாக வாழ்கின்றனர்.
ஒரு காலத்தில் கப்பல்கள் நிறைந்திருந்த துறைமுகத்தில் இன்று உரமும் கரியும் மட்டுமே இறக்குமதியாகின்றன. என்றாலும் தமிழகத்தின் மிகப்பெரும் மீன் பிடித் துறைமுகமாய் விளங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
ஆங்கிலேயரின் முக்கிய கேந்திரமாய் விளங்கிய நாகையில் இருந்த ஆட்சியர் ஸ்டெப் போர்தான் சிங்கப்பூரைக் கைப்பற்றி ஆண்டார். இவருக்கு நாகையில் சிலை எழுப்பப்பட்டுள்ளது. தனித்த தமிழ் தலைவர் மறைமலை அடிகளுக்கும் நாகையில் சிலை எழுப்பப்பட்டுள்ளது. நாகையின் மைந்தன் அவர்.
முஸ்லிம்களின் அரசியல் நுழைவை முன்னெடுத்துச் சென்றதில் நாகைக்குத் தனியிடம் உண்டு. அதை நினைவுகூரும் தெரு சர் அகமது தெரு.
மிகப்பெரும் கப்பல் வணிகராய்த் திகழ்ந்த சர் அகமது மரைக்காயரை நினைவுகூராகவே சர் அகமது தம்பி அமைந்திருக்கிறது. அன்றைய முஸ்லிம்களிடையே சிறப்பான ஆளுமையாகத் திகழ்ந்த மரைக்காயர் நீதிக்கட்சியின் முக்கியப் பிரமுகராய்த் திகழ்ந்தவர், மதராஸ் ராஜதானியை நீதிக்கட்சி (Justice party) ஆண்ட போது டெல்லி நாடாளுமன்ற உறுப்பினராய்த் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்.
மரைக்காயரின் இல்லம் ‘டயமண்ட் மகால்’ எனப் பெயர் பெற்றிருந்தது. இன்றும் அது பழம் வரலாற்றைச் சொல்லாமல் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது. மரைக்காயரின் உறவினர் மதிப்பிற்குரிய அமீர் சுல்தான் பிற்காலத்தில் மதராஸ் ராஜதானியின் மேலவையை அலங்கரித்தார்.
இடைக்காலத்தில் 1957 இல் இசைமுரசு நாகூர் அனிபாவும் அடுத்து கவிஞர் திலகம் சாரணபாஸ்கரனும் நாகைத் தொகுதியில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்துள்ளனர். அண்மைக் காலத்தில் சகோதரர்கள் நிஜாமுதீனும், தமீமுல் அன்ஸாரியும் சட்டசபை உறுப்பினர்களாகியுள்ளனர்.
முந்தைய காலகட்டத்தில் நாகையின் குறிப்பிடத்தக்கவர் நாகை பாட்சா எனும் திராவிடர்க் கழக பிரமுகர். பின்னாட்களில் இவர் இறைவனைத் தொழும் நிலைக்கு உயர்ந்தவர்.

மின்சாரம் மனிதர்களின் அடிப்படைத் தேவைகளில் ஒன்றாக ஆகிவிட்டது. தன் ஆதி காலத்தில் கல்லில்…
‘காற்றுள்ள போதே தூற்றிக்கொள்’ என்பது பழையமொழி நவீன உலகின் புதிய மொழி “கற்றுள்ள…
இயந்திரமயமாகிவிட்ட இன்றைய சூழலில் பொருள்களை வாங்கும்போது நாம் ஏதாவது ஒரு வகையில் ஏமாற்றப்படுகிறோம்.…